Vier snelle opruimtips voor drukke mensen

Het eerste principe van Sloworganizing is dat je met kleine veranderingen groot resultaat kunt bereiken, als je ze maar consequent doet. Dat is de S van stap voor stap.

En dat is niet alleen omdat het woord Slow toevallig met een S begint. Het komt wel goed uit, want ik denk dat dit principe de basis is voor de andere drie (loslaten, opruimen in je eigen ritme en weldadige gewoontes).

Er zijn een hoop kleine dingen die je dagelijks kunt doen om je opgeruimder te voelen en om opgeruimder te leven. En omdat de meesten van ons nou eenmaal druk zijn, is het ook een prima methode als je weinig tijd hebt. Je krijgt er zelfs meteen meer tijd door.

Wil je nog dit jaar beginnen, laat je dan inspireren door deze vier kleine stappen voor een opgeruimder leven:

1. Snel vertrekken, zonder iets te vergeten
Zorg dat je snel kunt vertrekken door je portemonnee, sleutels, telefoon, agenda en je (zonne-)bril een vaste plek te geven. Leg al die dingen die je elke dag weer meeneemt bij elkaar op een plek waar je ze snel af kunt grissen.

Zo kun je supersnel vertrekken, zonder dat je iets vergeet.

2. Een dynamische boodschappenlijst
Zorg voor de blocnote in de keuken, liefst een magnetisch blokje dat aan de koelkast of aan je planbord kan hangen. Op het moment dat je een nieuwe pot pindakaas aanbreekt of de laatste tube tandpasta pakt, schrijf je het meteen op je lijst. Combineer dit met een maaltijdplanning en je hoeft nooit meer na te denken over je boodschappen.

3. Leg 's avonds je kleding klaar voor de volgende dag
De ochtenden zijn vaak hectisch, zeker als je kinderen hebt en/of vroeg weg moet naar je werk. Niet het beste moment om rustig te bepalen wat je aan wilt doen. En in het donker kan dat ook nog wel eens lastig zijn: zijn dit nou mijn donkerbruine of mijn zwarte laarzen?

Bepaal daarom 's avonds al wat je de volgende dag aan doet. Kijk even in je agenda wat voor afspraken je hebt en bepaal welke kleding daar bij past. Bijkomend voordeel: je hoeft nooit meer 's ochtends even snel dat bloesje te strijken. Scheelt ook weer in de ochtendstress.

4. Handel je e-mail af in blokken
De hele dag mail checken kost meer tijd dan je denkt. Ga er liever een paar keer per dag even voor zitten. Ruim een half uurtje in en handel zoveel mogelijk af. En wel zo dat je er mee klaar bent. Doe dat niet meer dan drie keer per dag.

Mails die je niet in 2-5 minuten kunt beantwoorden, zijn een actiepunt. Zet ze op je actielijst, zodat je niet steeds die mail hoeft te openen om te kijken wat het ook alweer was. Zet ze eventueel in een apart mapje 'actie'.

Maak ook een mapje 'lezen' en zet daar al je nieuwsbrieven in. Lees die als je even tijd over hebt of als je even geen inspiratie hebt (bijvoorbeeld vlak na de lunch).

Zit jouw ideale actie er niet bij? Bedenk zelf welke kleine actie je leven makkelijker zou maken. Waar loop je steeds tegen aan? Hoe kun je een kleine stap nemen om dat te veranderen? Succes!

Kom je er niet uit? Mail me gerust, ik denk graag met je mee.

Hoe saaier, hoe beter

's Ochtends, als ik net op ben, dan werken mijn hersenen nog niet zo goed. Het laatste wat ik dan nodig heb, is dat ik moet nadenken. En dus heb ik een vaste ochtendroutine met vaste handelingen en altijd hetzelfde ontbijt.

Als ik weg ga, dan zorg ik dat mijn tas ingepakt klaarstaat en dat mijn kleding klaarligt of -hangt. Ik weet precies hoeveel tijd het me kost om de deur uit te komen. En dat kan helemaal zonder nadenken. Tegen de tijd dat ik bij m'n afspraak ben, ben ik helemaal wakker en klaar voor de dag.

Over Obama heb ik wel eens gelezen dat hij alleen grijze en blauwe pakken draagt. Zo is het gemakkelijk beslissen wat hij draagt. De man neemt namelijk de hele dag beslissingen die heel wat belangrijker zijn dan de kleur van z'n pak. En daar heeft hij al z'n energie voor nodig. Dus waarom zou je veel tijd besteden aan zoiets als de kleur van je pak?

Zo druk als Obama ben je misschien niet en de meesten van ons hoeven ook geen beslissingen te nemen die de wereldvrede beïnvloeden.

Maar tegenwoordig moet je wel de hele tijd keuzes maken: welke zorgverzekeraar, welke telefoon, welk abonnement, kabel of adsl, ga ik nog een opleiding volgen, in welk restaurant ga ik eten, samenwonen of trouwen of toch uit elkaar? Een huis kopen of toch nog een tijdje huren?

Allemaal belangrijke dingen, die invloed hebben op je leven. Daarbij vergeleken is de beslissing muesli of een boterham niet zo belangrijk. Draag ik een broek of een jurk, maakt ook niet zoveel uit (tenzij bij een sollicitatiegesprek), laarzen of schoenen, je ziet maar. Pasta of aardappelen vanavond?

Voor dat soort beslissingen kun je voor een groot deel gebruik maken van routine. Dat scheelt keuzes. En voor al die dagelijkse en wekelijkse handelingen is het helemaal niet nodig om steeds opnieuw te bedenken wat je wilt. Doe gewoon wat je altijd doet en maak alleen bij afwijkingen een uitzondering.

Zo hou je bovendien veel meer energie over om creatief te zijn en onverwachte oplossingen te bedenken in je werk. Dat lukt je niet als je de hele dag bezig bent met wat je vanavond gaat eten of waar je dat document gelaten hebt. Daar heb je ruimte voor nodig in je hoofd. Vaste gewoontes kunnen je die ruimte geven.

Ik ontbijt elke dag hetzelfde, maar in het weekend eet ik iets anders. Gebruik een weekmenu, met steeds dezelfde 10 of 14 gerechten, maar maak af en toe een nieuw recept of kook in het weekend uitgebreid. Bedenk vooraf wat je draagt tijdens je werk, maar ga helemaal los voor dat grote feest.

Neem elke dag dezelfde route naar je werk, maar loop of fiets eens om op die laatste mooie herfstdag. Ga elk weekend naar dezelfde marktstalletjes voor je fruit en je kaas en ga één keer per maand naar je favoriete restaurant. Maar als je dan echt iets te vieren hebt, ga naar een sterrenrestaurant. Of naar die ene speciale plek, waar jullie elkaar ontmoet hebben.

Berg alles zoveel mogelijk op vaste plekken op, maar koop één keer per jaar een bijzonder meubel of een apart ornament.

Kortom: bouw zoveel mogelijk routine in en wees zo saai mogelijk, daar waar het kan. Gebruik je energie om echte beslissingen te nemen en om je geliefden te verrassen met iets bijzonders.

Een uur extra, stel je voor...

Stel je voor dat je een uur extra hebt. Wat je daar allemaal wel niet mee kunt doen. Een uur langer slapen, om te beginnen of juist lekker wandelen in een herfstbos? Eindelijk die kampeerspullen opbergen, voordat je ze weer nodig hebt. Lekker een tijdschrift lezen, je administratie doen, je schuur opruimen, nu het nog mooi weer is.

Affijn, je hebt zelf waarschijnlijk zo een hele lijst.

En wat wil het geval, komend weekend heb je ook een heel uur extra. In de nacht van 27 op 28 oktober zetten we de klok weer terug naar de wintertijd. Het weekend duurt dus een uur langer. Zomaar tot je beschikking.

Het is wel handig om vooraf even te bedenken wat je met dat uur wilt, anders is het zomaar weer weg. Wat kan er absoluut niet wachten? Wat wil je nu echt doen?

Wat als je dagelijks een uur extra hebt?
Stel nou dat je elke dag een uur extra zou hebben. Er is iets magisch gebeurd en de dag bestaat voortaan uit 25 uur. Wat zou je dan doen?

Wat is er zo belangrijk dat je dat extra uur er aan zou besteden?

Maarreh, als het echt zo belangrijk is, waarom maak je er dan nu eigenlijk geen tijd voor? Als het echt bovenaan je lijst staat, dan is het belangrijk genoeg om er nu ook al tijd aan te besteden.

Ik gok er op dat het iets is wat geen haast heeft. Iets zoals: de muur verven, studeren, een boek lezen of zelfs een boek schrijven, opruimen, je papieren archiveren. Al die dingen die wel moeten, maar die je ook best een tijdje uit kunt stellen.

En toch gaat het na een tijdje een beetje benauwd aanvoelen, al die plannen en ideeën die je maar niet uitvoert. Omdat je denkt dat je er geen tijd voor hebt. En het is zoveel, je kunt ze nooit allemaal doen.

Dat klopt, maar eentje kan wel. Kies een project en begin. Welke dat is, maakt eigenlijk niet zoveel uit. Welke vind je het leukst? Waar word je enthousiast van? Wat zit je het meeste dwars? Waar loop je (letterlijk) steeds weer tegenaan?

Wat is de eerste actie die je kunt nemen? Besteed er elke dag half uur aan of desnoods 10 minuten, dat is ruim een uur per week. Moet je eens kijken wat er gebeurt. En hoe fijn het is om vooruitgang te boeken. En hoeveel ruimte je dat geeft.

De truc is om te kiezen voor één zo'n grote klus tegelijk. Om elke dag een stukje te doen en om door te gaan tot het af is.

Zo kom je stap voor stap verder en bereik je echt iets.

Je hoeft niet te wachten tot de klok verzet wordt, begin gewoon nu.

Sloworganizing voor je e-mail

Je zou de snelle wereld van internet misschien niet meteen in verband brengen met Sloworganizing, maar toch kun je slow ook prima toepassen op de tijd die je doorbrengt op internet en met mailen, op het werk en thuis.

Stap voor stap
Heb je een mailbox vol met achterstallige en deels ongelezen mails? Hoe belangrijk kan het zijn, als ze al zo lang staan te wachten? Dringend is het in elk geval niet.

Maak een mapje 'lezen' en stop daar alle nieuwsbrieven en aanbiedingen in die je nog wilt bekijken. Dat scheelt al enorm.

Maak nu per jaar een map met 'archief' en gooi daar alle andere mails in (inclusief archief voor dit jaar). Mailbox opgeruimd.

Heb je even tijd over tussen 2 taken? Gooi 10 mails weg uit de oudste archiefmap en lees als beloning 1 nieuwsbrief die je leuk vindt.

Zo leeg je stap voor stap je mailbox.

Loslaten
Internet is groot en bevat ongelooflijk veel waardevolle informatie. Ik geloof dat er op Youtube elke minuut 60 uur beeld bij komt. Het idee dat je alles bij kunt houden, kun je dus rustig loslaten. Het is onmogelijk.

Lees de blogs en de nieuwsbrieven die je inspireren en waar je energie van krijgt. Kies de allerbeste uit. En laat de rest lekker zitten.

Opruimen in je eigen ritme
Veel mensen denken dat mail meteen beantwoord moet worden. En dat kan natuurlijk echt zo zijn, als het bepaalde werkmails betreft. Maar in de meeste gevallen kan het best even wachten. Ik betrap me er zelf ook op dat ik de neiging heb om meteen te gaan reageren. Maar als het echt dringend is, dan bellen ze wel, denk ik vaak.

Dus soms wacht ik even, omdat ik even na wil denken over het antwoord of omdat ik er even rustig voor wil gaan zitten om een uitgebreid verhaal te tikken. Zo mail ik in mijn eigen ritme.

Daar hoort ook bij dat ik niet elk moment mijn mail check. Ik doe dat een aantal keren per dag.

Weldadige gewoontes
De weldadigste gewoonte die je kunt hebben is om de computer uit te zetten, zodat je echt tot rust komt. Heb ook echte aandacht voor de mensen waar je mee bent. En laat je mail, je twitter en je facebook even voor wat het is. Focus op het gesprek dat je voert in de echte wereld en doe dat met aandacht.

Een andere goede gewoonte is om je mail niet meteen aan te zetten als je de computer aanzet. Doe eerst een taak die concentratie vraagt en bekijk dan pas je mail.

En als je dan je mail bekijkt, neem daar dan een afgebakende hoeveelheid tijd voor. Zet de wekker op een half uur en werk in die tijd met volle concentratie aan je mail. Misschien kun je zoveel mogelijk mail wegwerken of focus je juist helemaal op dat ene lastige mailtje. In elk geval voel je je na afloop voldaan, omdat je iets hebt bereikt.

Neem de tijd

We zijn voor de gek gehouden, zegt Koen Haegens in zijn boek Neem de tijd. Er is ons verteld dat we tijd konden besparen door handige apparaten te gebruiken, door zoveel mogelijk te doen in zo kort mogelijke tijd. En toch krijgen we het alleen maar drukker.

Een bekend probleem waar al veel boeken over geschreven zijn. Meestal zoeken die de oplossing in onthaasting: je moet zelf iets doen om meer tijd te hebben. De oplossing ligt bij onszelf.

Maar dat blijkt niet zo eenvoudig. Voor je het weet word je weer meegesleurd door alles wat er om je heen gebeurd. Zo net na de vakantie ervaren we het bijna allemaal: je hebt goede voornemens, maar zodra je weer aan het werk bent, lukt het niet om je mail te negeren of om toch nog even iets af te maken, als je eigenlijk al naar huis wilt.

De hele maatschappij is ingericht op haast, schrijft Haegens. Alles moet sneller: producten worden sneller geproduceerd, maar ook geconsumeerd, ze gaan minder lang mee. Of ze worden vervangen door een nieuwe versie.

Ook de hoeveelheid ervaringen en prikkels die we per persoon krijgen toegediend is enorm toegenomen. Maar we moeten dat allemaal nog steeds verwerken in dezelfde hoeveelheid tijd. Dat geeft een permanent gevoel van tijdstekort.

Voeg daar nog aan toe dat we onze tijd steeds meer zelf in kunnen delen, door thuis werken, het nieuwe werken enzovoort en je hebt ook nog eens een heleboel keuzes te maken in die tijd. Kortom, ik word al moe als ik het schrijf.

En het is niet zo eenvoudig om je hier aan te onttrekken. Je moet je minstens terugtrekken in een klooster om hiervan weg te komen. En zelfs daar hebben ze Wifi.

Het ligt dus niet aan ons dat we geen tijd hebben en dat we het druk hebben.

Zo, dat is een hele opluchting. Je kunt je maar beperkt terugtrekken uit de tijd en de manier waarop de hele maatschappij daar mee omgaat. Je moet je dan ook uit de maatschappij terugtrekken en dat willen de meeste mensen niet.

Toch zijn er initiatieven om de tijd terug te veroveren: veel mensen gaan minder uitgeven en minder werken om meer tijd te hebben; er zijn bedrijven met e-mailloze vrijdagen of een beleid van geen e-mail na vijf uur 's middags.

Koen Haegens maakt een perfecte analyse, maar uiteindelijk lees ik toch dat we zelf iets kunnen en moeten doen: als we de tijd terug willen, dan begint dat bij ons. Door te weigeren mee te doen aan de versnelling. Door zelf je tijd te nemen.

Dat wordt wel een stuk makkelijker als je begrijpt hoe de versnelling in elkaar zit en wat het je kost. Misschien kunnen we dan in de toekomst eindelijk profiteren van al die tijdbesparende maatregelen en echt minder werken en meer luieren. Wie weet.

Hoe je vakantiefoto's je helpen met opruimen

Misschien herinner je je nog die eindeloze dia-avondjes uit de jaren zeventig? Ik weet ze nog wel: de hele avond zat je voor een scherm naar de honderden dia's te kijken van de buren of je broer of zus.

Op het laatst kon je geen strand of zonsondergang meer zien.

En hoe doe je het nu?
Is er eigenlijk iets veranderd?

De dia's zijn nu digitale foto's, maar het zijn er daardoor niet bepaald minder geworden. Integendeel, in plaats van honderden dia's heb je tegenwoordig zo duizenden foto's.

Dat kun je je familie niet aandoen. Eigenlijk kun je het jezelf niet eens aandoen. Als je een tijdje door die foto's heen klikt, dan lijken ze allemaal op elkaar. De energie van je vakantie vloeit helemaal weg. In plaats van dat je met plezier terugkijkt, is het een soort last op je schouders.

Zelf los ik dit op door een stuk of 20 – 30 foto's ouderwets af te laten drukken. Dat zijn die foto's die het meeste herinneringen oproepen aan de vakantie, die het beste zijn gelukt en die de bijzondere plekken of gebeurtenissen van die vakantie verbeelden. Ja, echt dat kan met minder dan 30 foto's prima.

Het leuke is: die kan ik aan iedereen laten zien en ik heb er zelf ook veel meer aan als herinnering die ik altijd even kan pakken. Als ik zin heb, dan maak ik een fotoboek en dan kan ik wat meer foto's kwijt. Ook dat is nog altijd erg leuk.

Typisch een geval van minder is meer, dus.

Maar zou dat alleen voor foto's gelden? Of ook voor andere spullen? Durf je je boeken te selecteren, zodat je alleen die boeken over houdt die het waardevolst voor je zijn? Die in 1 kast passen. Durf je te selecteren welke artikelen je leest door alleen die artikelen te kiezen die je echt het allerliefste wilt lezen, omdat ze je echt interesseren?

Durf je je kledingkast zo in te delen, dat je alleen nog die kledingstukken overhoudt die echt lekker zitten en die je ook nog goed staan? (laat je anders inspireren door de Sloworganizing Weggeef-dag)

Net zoals het kijken van die foto's je tijd en energie kost, kosten je andere spullen dat ook. Selecteer dus je spullen alsof je foto's selecteert, zodat je des te meer kunt genieten van de mooiste, fijnste en leukste spullen.

Wat de gek er voor geeft

Het plezier van verzamelen

Een tijdje geleden zag ik nog eens die documentaire over de verrassingseieren en de mensen die de inhoud daarvan verzamelen. Zij hebben heel veel tijd en moeite en geld over voor iets wat toch maar en stukje plastic is.

Dat is wat er gebeurt als je iets specifieks zoekt en je bent niet de enige. Dat heeft allemaal niets te maken met de objectieve waarde van dat stukje plastic. Of van die postzegel of dat bierviltje.

Dit gebeurt ook op andere gebieden: een stoel van Rietvelt of van Gispen is opeens veel meer waard dan een stoel waar geen naam aanhangt. Terwijl die neutrale stoel misschien veel lekkerder zit (ik heb het zelf nooit geprobeerd, maar het schijnt dat je in de beroemde Rietveltstoel nauwelijks kunt zitten).

Het gaat dan niet meer om het zitten, maar om waar de stoel voor staat.

Misschien ken je zelf ook verzamelaars en verbaas je je er over hoe fanatiek ze kunnen zijn en hoe blij ze worden van een zeldzaam bierviltje.


Verzamelingen
In Nederland begon het verzamelen al in de 16e eeuw. En vooral in de 17e eeuw ontstonden veel verzamelingen. Het was de tijd van de ontdekkingsreizen en zeelui kwamen veel vreemde dingen tegen op hun reizen rond de wereld.

Mensen begonnen die te verzamelen om te laten zien dat ze wat van de wereld wisten of om zogenaamde curiositeiten tentoon te stellen. We hebben daar diverse musea aan te danken. Het bekendste is Teylers Museum in Haarlem.


Kinderen verzamelen vrijwel allemaal. Wie heeft er vroeger geen suikerzakjes, postzegels of dinky toys gespaard? Voor sommigen groeit dat uit tot een volwassen hobby. Anderen houden er later mee op.

Uit Engels en Amerikaans onderzoek blijkt dat ongeveer eenderde van alle mensen iets verzamelt.


De functie van verzamelen
Veel mensen hebben er veel plezier in om bepaalde spullen te verzamelen. Het is een vrijetijdsbesteding. Een hobby.

Je kunt er ook een zekere status aan ontlenen: je hebt iets wat anderen niet hebben. En je kunt laten zien dat je ergens verstand van hebt.


Verzamelen gaat voor veel mensen om de jacht. Het is een beetje een kenmerk van een verzameling dat de voorwerpen die er in zitten niet gebruikt worden. Met poppen wordt niet gespeeld. Postzegels plak je niet op een brief. Er zijn tal van boekverzamelaars die hun boeken niet lezen.

Ze genieten vooral van het vinden van een nieuw iets, het wegkapen voor de neus van een ander. Maar als ze het hebben, dan kijken ze er niet meer naar om. Er is niets zo erg als een complete verzameling, daar is alle lol af. Er valt niets meer te doen, niets meer te zoeken.

Verzamelen heeft een spelelement en je kunt je er helemaal in verliezen. Je kunt flow ervaren, waar je dat in je werk misschien niet hebt. Het is spannend, het zoeken naar een nieuwe aanwinst gaat gepaard met spanning en onzekerheid.

Bevestiging dat je uniek bent. Dat kun je doen via je omgeving en je kleding. Het zegt iets over jou. Een verzameling geeft zo ook een statement af. Dat je intellectueel bent, smaak hebt of humor (als je iets grappigs verzamelt, zoals toiletpapier). Het weerspiegelt je leven. Dat is emotionele lijm in het kwadraat.

Daarnaast ergens bijhoren, een gemeenschap van verzamelaars.

Een verzameling kent ordening. Je hebt grip op je eigen collectie. Een bekend en veilig verleden. Een verzameling stelt je nooit teleur. (maar kan je wel boven het hoofd groeien).

Iedereen een verzamelaar?
Een verzameling is wat anders dan zomaar een huis vol spullen.
Toch zie ik ook veel overeenkomsten. Spullen kunnen een hoop verschillende functies hebben en die zie je eigenlijk allemaal terug bij een verzamelaar.

Het vult je leven, het plezier van de jacht, laten zien dat je uniek bent, smaak hebt of humor, tegelijkertijd zeg je dat je ook ergens bijhoort. Je hebt grip op je spullen, waar je misschien minder grip hebt op de rest van je leven.

Op een bepaalde manier verzamelen we allemaal, alleen niet iedereen richt dat op een bepaald soort spullen. Wat is jouw reden om te verzamelen?

Wil je minder spullen? Kom dan naar de Sloworganizing weggeefdag.

(De informatie over verzamelen in dit artikel is gebaseerd op het boek Hebben is houden van Jaco Berveling)