Waarom 2012 het beste opruimjaar ooit is

Buiten is het guur. Op het moment dat ik dit schrijf, is dat ook letterlijk zo, het regent en het stormt. Maar ik bedoel het meer figuurlijk. Als je alle berichten moet geloven dan staat ons (alweer) een lastig jaar te wachten.

Nou weet je het maar nooit met dat soort voorspellingen, ik denk dat niemand weet wat er echt gaat komen, maar je wordt er in elk geval niet vrolijker van.

Juist in deze tijd is het ontzettend belangrijk om een stabiele thuisbasis te hebben waar je tot rust kunt komen. Waar je samen kunt zijn met degenen van wie je houdt, waar je kunt genieten van de kleine dingen.

Daarom is dit jaar hèt moment om overzicht te creëren, op te ruimen en te versimpelen. En oh ja, je bespaart er ook nog geld mee.

Je maakt jezelf en je naasten bovendien minder gevoelig voor de negatieve invloeden en stemming. En stiekem geloof ik eigenlijk dat je daarmee ook bijdraagt aan een oplossing.

Dit zijn drie belangrijke dingen die je kunt doen om 2012 tot een geweldig (opruim)jaar te maken:


1. Geef door wat je niet gebruikt
Staat je zolder en je schuur vol met afgedankte meubelen, kleding en jaargangen met tijdschriften? Vind je het moeilijk om ze weg te doen?

Bekijk het eens anders: bij jou staan ze te verstoffen, maar iemand anders kan er weer iets nieuws mee doen. Geef ze door! Breng ze terug in de kringloop, geef ze een nieuwe bestemming.

Misschien wil je liever vasthouden wat je hebt in deze onzekere tijden. Dat is een natuurlijke reactie, maar niet meest slimme. Als je minder spullen hebt, ben je veel wendbaarder en kun je juist veel gemakkelijker inspelen op onverwachte gebeurtenissen.

Bovendien vertel je je brein dat er niets is om bang voor te zijn, dat het helemaal niet nodig is om spullen te hamsteren. En daarmee draag je bij aan een verbetering van de stemming en het vertrouwen, op z'n minst bij jezelf. Maar stel toch eens dat iedereen dat zou doen?

Als je mooie dingen verkoopt, bijvoorbeeld via Marktplaats, dan hou je er nog iets aan over ook. Maar er zijn ook talloze mogelijkheden om een ander gratis blij te maken: via kringloopwinkels of via sites als gratisaftehalen.nl en gratisoptehalen.nl. Gereedschap dat je niet gebruikt kun je doneren aan Gered Gereedschap.

Wees hier creatief in: geef je ongebruikte breiwol aan een breiclubje en je voorraad tijdschriften aan een kleuterschool voor knip- en plakwerk.

En zo help je een ander om crisisbestendig te blijven. Daar word je toch vrolijk van?


2. Hou overzicht in je administratie
Er zijn natuurlijk tal van handige besparingstips te bedenken.

Maar het begint er allemaal mee dat je overzicht hebt in je administratie, dat je weet waar al je papieren zijn, waar je geld naar toe gaat en of je eigenlijk niet meer uitgeeft dan er binnen komt.

Dan kun je ook bepalen of je ergens te veel aan uitgeeft. Want dat is namelijk heel persoonlijk. Misschien eet je hele maand seizoensgroenten en ga je naar de markt, maar wil je wel een keer per maand lekker duur uit eten. Of koop je al je drogisterijspullen van het huismerk, maar wil je wel een dure parfum.

Dat soort beslissingen kun je pas weloverwogen nemen als je weet wat er binnen komt en waar je het aan uit geeft. Dan kun je bepalen waar je minder aan uit kunt geven zonder dat je dat heel veel pijn doet.

Heb je geen idee waar je geld naar toe gaat? Hou een tijdje een 'ouderwets' huishoudboekje bij, op papier of elektronisch.


3. Wees mindful over het nieuws
Natuurlijk moet je op de hoogte blijven van wat er gebeurt. Ik ben de laatste die je zou adviseren om je kop in het zand te steken. Dat zou dom zijn.

Maar het is bijna net zo dom om je hele leven te laten beheersen door alle negatieve berichten. Als je per dag een krant leest, een keer teletekst of een nieuwssite bekijkt, dan ben je prima op de hoogte van de ontwikkelingen.

Neem het ter kennisgeving aan en oordeel niet. Betrek het niet op jezelf, ga er niet over mopperen. Accepteer wat er is en ga verder met leven. Doe wat je wilt en kunt doen. En geniet verder zoveel mogelijk van al het mooie dat er is. Wees dagelijks bewust dankbaar voor de goede dingen in je leven. Dat je er nog bent, dat je een dak boven je hoofd hebt, dat het straks weer lente wordt. Er is altijd wel iets om dankbaar voor te zijn: dat je een warme trui hebt, dat de dagen alweer langer worden of dat je huisdier blij is om je te zien.

Dankbaarheid is de meest eenvoudige manier om je gelukkiger te voelen. En dan voel je je figuurlijk een stuk opgeruimder.

Waarom je opruimpogingen stranden

Misschien hoor jij ook bij de mensen die al wel eens geprobeerd hebben om op te ruimen en die hun pogingen gestaakt hebben, omdat het niet lukt. Daar word je erg moedeloos van. Je denkt dan dat je het niet kunt. Vaak is achteraf de chaos nog groter dan toen je begon, dus je laat het maar liever zo.

Je hebt misschien ook al eens horen zeggen dat opruimen en organiseren een vaardigheid is. En een vaardigheid kun je leren. Maar jou is het tot nu toe niet gelukt. Je vraagt je daarom des te meer af wat er mis is met je, omdat je zoiets simpels maar niet voor elkaar krijgt.

Ik kom vaak mensen tegen die zichzelf dan gaan verwijten dan ze lui en ongedisciplineerd zijn. Tegelijkertijd zijn dat meestal mensen die van alles doen: een baan hebben, kinderen opvoeden, hobby's onderhouden en die ook nog heel sociaal zijn.

Dan wil het er bij mij niet in dat je lui bent of geen discipline zou hebben. Als dat zou was, dan hield je al die andere activiteiten ook niet vol. Er is dus iets anders aan de hand.
 
Er zijn 2 belangrijke reden waarom opruimen toch vaak niet lukt.
 
1. Opruimwoede
Om allerlei redenen stel je opruimen steeds uit. Als je het dan weer eens gaat doen, dan doe je dat op wilskracht en ga je flink aan de slag.

Je werkt je een slag in de rondte. Na afloop ben je zo moe, dat je voorlopig niet meer aan opruimen wilt denken. Gelukkig ben je er weer even vanaf!

Omdat je dat denkt, doe je weer een tijd niets aan opruimen, tot de stapels weer zover zijn opgelopen, dat je wel moet. En dan begint de cyclus weer opnieuw.

2. Geen of weinig voorbereiding
Als je je niet voorbereid op een opruimklus dan is de kans veel groter dat het niet het resultaat geeft dat je wilt of gehoopt had.

Je hebt er heel veel tijd aan besteedt, maar je ziet er eigenlijk niets van. Of je hebt veel weggedaan om er maar van af te zijn en daar heb je nu spijt van.

Het kan ook zijn dat je vastberaden bent gestart, maar het niet volhoudt. Je bent nog niet eens op de helft en je hebt er al weer schoon genoeg van.

Als je je opruimklus goed voorbereid, dan maak je uiteraard een plan, maar het is nog veel belangrijker dat je je mentaal voorbereid.

Dat doe je door je emoties bij je spullen te herkennen en te erkennen. Als je dat gedaan hebt, dan kun je precies die spullen loslaten die niet meer bij je passen.

De tweede stap die je neemt in de voorbereiding is uitzoeken waar je het eigenlijk allemaal voor doet. Opruimen op zich is geen motiverende klus.

Je doet het, omdat je iets wilt bereiken: je wilt prettig en effectief kunnen werken, je wilt ruimte om je heen om in je huis tot rust te kunnen komen. Je wilt ruimte maken voor een puppy of voor die hobby waar je nu niet aan toe komt.

Dat zijn wensen die je motiveren en als je dat eenmaal helder hebt, dan wordt opruimen steeds makkelijker. Geloof me het kan!

Help, ik weet het niet meer!

Je kunt pas vooruit als je weet waar je staat

Momenteel weet ik het even niet. Ik ben nu ruim 5 jaar professional organizer. Ik heb veel workshops gegeven, klanten geholpen, een boek geschreven. En nu ben ik in verwarring. Niet dat ik organizing niet leuk meer vindt, dat is het niet.

In de jaren dat ik bezig ben met organizing heb ik me ontwikkeld van een organizer met praktische tips, naar iemand die van binnen en van buiten opruimt. Het woord opgeruimd in mijn bedrijfsnaam heeft steeds meer een dubbele betekenis gekregen: een opgeruimde omgeving en een opgeruimde stemming.

Momenteel noem ik me daarom life-organizer, omdat het meestal over veel meer gaat dan alleen over de spullen. Ik ben er van overtuigd dat de combinatie van organizing van binnen en van buiten het meeste effect heeft op je opgeruimde leven en dat je alleen op die manier blijvend opgeruimd kunt zijn.

Eigenlijk ben ik al een beetje zoekende sinds mijn boek Opgeruimd leven in je huis is uitgekomen. Daarmee werd een grote droom van mij werkelijkheid. En dat is geweldig, kan ik je vertellen.

Tegelijkertijd heeft het me ook een beetje doelloos achtergelaten. Ik had 'opeens' geen droom meer om na te jagen. Wat nu? Eerst was dat nog niet zo erg, ik genoot van het boek en alles wat ermee gebeurde. En dat doe ik nog steeds. Maar na een jaar genieten, wil je ook wel weer eens een stapje verder gaan.

Ik begin nu het donderbruine vermoeden te krijgen dat die stap er aan zit te komen. De laatste tijd neemt de onrust in mij namelijk toe en daarmee ook de chaos in mijn hoofd. Ideeën en mogelijkheden buitelen over elkaar heen, maar tegelijkertijd heb ik nog geen idee wat er uit gaat komen.

Niet weten maakt altijd onzeker. Ik weet dat deze fase erbij hoort, maar dat maakt het nog niet leuk. Het liefste wil ik zo snel mogelijk weten wat ik ga doen, wat ik ga veranderen, dan kan ik tenminste gericht aan de slag. Maar zover ben ik nog niet.

Als ik me onzeker voel en niet weet wat ik moet doen, ga ik altijd instinctief opruimen. Ik haal mijn boekenkast half leeg en doe een hoop boeken weg. Ik ruim oude dagboeken en oude schoolspullen op. Oude computers en de bijbehorende software en snoeren gaan de deur uit.

Hoe dat me verder helpt?

In elk geval word ik er minder gefrustreerd door. Lekker mijn kasten leeghalen helpt me van een hoop overtollige energie af, die ik even niet kwijt kan. En het is iets waarvan ik meteen het resultaat zie. Dat resultaat maakt dat ik me beter voel en dat ik het gevoel krijg dat ik toch nog een beetje controle heb.

Het geeft me tegelijkertijd de kracht om de onzekerheid over mijn volgende stap aan te kunnen. Het brengt als het ware het evenwicht terug: ik kan loslaten dat ik moet weten wat ik ga doen, omdat ik wel iets kan doen aan mijn omgeving.

Bovendien maak ik letterlijk en figuurlijk ruimte. Ruimte in mijn kasten, doordat er lege planken ontstaan. En ruimte in mijn hoofd, omdat allerlei oude ballast overboord gooi. Dingen van vroeger die niet meer bij me horen, doe ik nu ook echt weg. Daardoor ontstaat ruimte voor iets nieuws. Ik weet nog wel niet wat dat wordt, maar in elk geval ben ik klaar om het te ontvangen.

En misschien is het wel het allerbelangrijkste dat ik bepaal wat er nu bij me hoort. Welke spullen ondersteunen me in deze fase? Welke hebben een negatieve uitstraling voor me? Welke spullen kunnen weg, omdat ze bij activiteiten horen die ik zeker niet meer ga doen?

Welke periode kan ik nu echt afsluiten, waar ik dat eerder niet kon? Heel wat, zo blijkt uit de studiespullen die staan voor een deel van mijn eerdere carrière. En uit de dagboeken die weg mogen, die een groot deel van mijn jeugd beslaan.

Als je op een kaart wilt bepalen hoe je moet rijden om ergens te komen, dan zul je toch eerst moeten weten waar je bent, anders kun je onmogelijk de route bepalen. Zelfs als je weet waar je naartoe wilt, is het wel zo handig om je startpunt te kennen.

Ik weet dan nog wel niet precies waar ik heen ga, dankzij mijn opruimwoede weet ik wel weer precies waar ik nu sta. En dat is de beste uitgangspositie voor een nieuwe stap.

Ik hou jullie op de hoogte van mijn ontdekkingsreis.

Stop met opruimen

Beginnen aan een klus is vaak lastig, daar heb ik al vaak over geschreven. Maar waar je minder over hoort is stoppen. Terwijl dat soms net zo lastig kan zijn als beginnen.

Je zou zeggen je stopt als het klaar is. Maar wat is klaar? Daar kun je heel verschillend over denken. Is je bureau opgeruimd als er niet meer op ligt? Of mag er nog een stapeltje blijven liggen? Is je lade opgeruimd als alles wat er in zit in de lade hoort? Of moet het ook allemaal op volgorde liggen? En wat is die volgorde dan?

Neem deze column. Wanneer is die klaar? Ik kan er eindeloos aan sleutelen. Wat is de handigste tip? Hoe kan ik het beste beginnen? Wat is de beste titel? Kan ik het nog wat beter formuleren? Maar ik kan ook zeggen: het is klaar als ik een informatief stuk heb geschreven met minstens één handige tip er in.

In het eerste geval kost het me een halve dag om de column te schrijven. Ik peins eindeloos over het beste onderwerp. En dan doe ik heel lang over de opbouw en het bedenken van de beste tips. Ik leg de tekst nog eens weg om later te kijken of het beter kan. Ik bedenk nog een andere tip en verwerk die er ook in. Ik leg het nog eens weg. Voor ik het weet is het tijd voor de nieuwsbrief. Stress! Mijn verhaal is niet af. Misschien moet ik de nieuwsbrief maar uitstellen? Want het is nog niet helemaal goed.

Als ik bepaal dat het klaar is als ik een informatief stuk schrijf met tenminste één handige tip, dan gaat het veel sneller. Ik heb een idee, bijvoorbeeld perfectionisme. Ik ga er even voor zitten en bedenk een invalshoek. Ik schrijf het op. Dat kost me ongeveer een uur. Dan leg ik het even weg en kijk er nog eens naar. Ik verbeter een paar tikfouten en maak de volgorde iets logischer. Dan is het klaar.

Mijn doel is om een interessante column te schrijven, niet om het perfecte verhaal te maken met alle mogelijke informatie die ik maar kan vinden. Misschien bedenk ik later nog een goede tip, maar die kan ik altijd in een volgende column verwerken.

Wat ik hier doe is de 80-20 regel toepassen. Die regel zegt dat je met 20 procent van je inspanning 80 procent van het resultaat bereikt. Dat wil niet zeggen dat jullie slechte verhalen krijgen, maar wel dat jullie elke twee weken op tijd de nieuwsbrief ontvangen en dat daar altijd een column instaat.

Zelfs als ik een boek schrijf, dan pas ik deze regel toe. Natuurlijk denk ik dan langer na over de tekst, maar dat is meer omdat het een langere tekst is. Alles moet met elkaar kloppen en ik wil daar een uitgebreider verhaal vertellen. Maar ook daar geldt: op een gegeven moment is het klaar. Je kunt eindeloos aanvullen en verbeteren, maar dan komt het boek er nooit.

Ik zie het vaak gebeuren: mensen die niet beginnen met opruimen, omdat ze nog niet precies weten wat ze willen. Omdat ze eigenlijk eerst nieuwe kasten nodig hebben. Omdat ze eigenlijk meteen de hele kast willen doen, anders heeft het geen zin. Omdat ze dan ook meteen de muren willen schilderen, de kamer opnieuw in willen richten, een nieuwe lamp willen kopen. Omdat ze het perfecte opbergsysteem nog niet hebben gevonden. En ondertussen gaat de tijd voorbij en gebeurt er niets.

Als je dingen voor elkaar wilt krijgen, denk dan aan de 80-20 regel. Het is altijd beter om iets voor 80 procent te doen dan om niets te doen. Je administratie hoeft niet perfect te zijn, als je het maar bijhoudt. Je kleding hoeft niet op kleur te hangen, als alles maar in de kast hangt en ligt. Je hoeft je tijdschriften niet helemaal te lezen, lees alleen de belangrijkste artikelen. Begin dus met de eerste 80 procent. Als je dat gedaan hebt en er is tijd over, dan kun je altijd nog de laatste 20 procent doen.

Opgeruimder door te lezen

Er komen steeds meer boeken over organizing uit en dat is natuurlijk prima. Het maakt de kans groter dat er iets bijzit dat jou aanspreekt. Als je ergens over leest vergroot je je kennis, maar je opruimachterstanden zijn er niet mee weggewerkt.

Toch zou het je kunnen helpen opgeruimder te worden, wat er ook in staat. Er zijn heel wat onderzoeken die aantonen dat we onbewust beïnvloed worden door wat we lezen.

Als je woorden leest over lompheid, zoals brutaal, agressief, schaamteloos, onbeleefd, etc. dan ben je daarna zelf ook minder beleefd. Proefpersonen die op iemand moesten wachten hadden daar minder geduld voor dan mensen die woorden hadden gelezen die te maken hadden met beleefdheid.

Met andere dingen werkt het net zo: als je leest over intelligente mensen, bijvoorbeeld professoren, dan maak je een toets daarna beter dan wanneer je over iets anders hebt gelezen. En als je woorden ziet die te maken hebben met bejaard zijn, dan ga je daarna langzamer lopen.

Het klinkt misschien ongelooflijk, maar er zijn heel wat experimenten die dit bevestigen. Het effect is niet enorm groot, je wordt niet ineens van dom heel slim als je over professoren leest, maar je wordt wel slimmer.

Het lijkt dus niet zo’n grote sprong om te veronderstellen dat je opgeruimder wordt of eerder gaat opruimen als je leest over opruimen en woorden ziet die daarmee te maken hebben.

Het effect is helaas niet blijvend, dus je moet steeds weer iets lezen om hetzelfde resultaat te bereiken. Eigenlijk is deze nieuwsbrief dus heel goed, omdat je elke keer weer leest over opruimen en onbewust duwt dat je de goede kant op.

En het kan dus ook helemaal geen kwaad om een paar opruimboeken te lezen. Lees steeds een stukje en je voelt je vanzelf opgeruimder.

Doe niets

Je bent altijd druk bezig: je regelt een afscheidsborrel en een kado voor een collega, je ruimt de vaatwasser uit, je doet de boodschappen, betaalt de rekeningen, zoekt nog even iets op op internet, haalt je kinderen op en regelt ondertussen nog even een afspraak bij de tandarts.

En dan opeens houdt het op: je voelt je alsof je geen energie meer hebt, het kan je allemaal niets meer schelen, ze zoeken het maar uit, je bent er even niet. Dat gevoel kent iedereen wel en het is ook niet zo raar.

Bij al die drukke werkzaamheden was je even vergeten om jezelf te voeden. Letterlijk lukte dat misschien nog net, met snel een boterham tussendoor. Maar figuurlijk jezelf voeden, dat heb je al heel lang niet gedaan.

Met jezelf voeden bedoel ik iets doen wat helemaal voor jou is, waar jij energie van krijgt. Iets wat niet nuttig hoeft te zijn, maar wat je gewoon doet, omdat je het leuk vindt. Een boek lezen, naar een museum gaan, op een terras zitten en mensen kijken, een dutje doen, een wandeling maken. Het kan van alles zijn.

Het lijkt misschien een gek advies van een organizer: doe niets. In elk geval niets wat moet en wat met opruimen te maken heeft. Maar het is absoluut noodzakelijk. Als je het niet doet, dan hou je het namelijk niet vol, al je verplichtingen. Dan stort je in. In het ergste geval raak je burnt out. Maar het kan ook zijn dat je wegloopt of opstandig wordt. Dat je weigert om nog iets te doen.

En dat zijn de momenten dat er opruimachterstanden ontstaan. Je wilt namelijk helemaal niets meer en opruimen zeker niet. Het draait allemaal om het evenwicht. Als je opgeruimd wilt zijn, is het nodig om zo af en toe helemaal niets te hoeven, zodat je weer even kunt bijtanken. Daarna kun je dan weer met des te meer energie aan de slag.

De vakantie is natuurlijk een prima moment om dat te doen en ik wens jullie dat allemaal toe deze vakantie. Maar zorg ook buiten de vakantie goed voor jezelf en hou lege tijd in je agenda. Tijd die je ter plekke kunt invullen met waar je op dat moment zin in hebt. Dat is niet alleen leuk, je hebt het gewoon nodig.

Gratis mini-cursus: In 3 stappen voorbereid op je opruimacties

Had je in de vakantie ook zo heerlijk weinig nodig?
Als je dit leest, is de kans groot dat je net terug bent van vakantie. Is het je ook opgevallen dat je tijdens de vakantie heerlijk weinig spullen nodig hebt? En dat dat zo lekker licht voelt?

Nu ben je weer thuis en zie je je opruimachterstand. Met dat lichte vakantiegevoel nog vers in je geheugen is het nu het moment om iets te doen aan je achterstand.

Je kunt natuurlijk meteen aan de slag gaan en dat kan heel goed werken. Maar denk eens terug, hoe vaak ben je al begonnen en na korte tijd weer gestopt met opruimen?

Wil je het dit keer echt goed aanpakken? Voorgoed je achterstand wegwerken? Bedwing dan je ongeduld en trek wat tijd uit voor een goede voorbereiding.

Die voorbereiding krijg je van mij de komende weken. Helemaal voor niets. Op 17 augustus ben ik namelijk jarig en ik vind het leuk om daar een gratis mini-cursus aan te koppelen. Daarom ontvang je vanaf woensdag 17 augustus 3 weken lang elke woensdag de mini-cursus ‘In 3 stappen voorbereid op je opruimacties’.

Voorbereiding op opruimacties is net zo belangrijk als de actie zelf. Vaak is dit deel van het proces onderbelicht. En dat is, volgens mij, een reden dat veel opruimpogingen vroegtijdig stranden. Vandaar deze mini-cursus.

Drie weken lang krijg je van mij elke week een concrete opdracht die je voorbereid op je opruimacties.

Daarna ben je klaar om aan de slag te gaan.

Wil je deze mini-cursus ontvangen? Schrijf je dan hier in. Je krijgt dan een bevestigingsmail waarin staat dat je je voor een teletraining hebt ingeschreven, maar trek je daar niets van aan, je krijgt gewoon vanaf 17 augustus
3 x een mail met de mini-cursus In 3 stappen voorbereid op je opruimacties. Overigens, ook als je dit na 17 augustus leest, kun je je nog inschrijven tot 1 september, je krijgt dan de mails nagestuurd.

En als bonus ontvang je ook nog gratis twee keer per maand mijn E-zine, met handige tips over organizing.

Schrijf je hier in voor de gratis mini-cursus In 3 stappen voorbereid op je opruimacties.