Vergeet je planning

Laatst had ik zo’n week: oorspronkelijk goed gepland, een aantal klantafspraken en tijd om thuis aan andere dingen te werken. Maar wat gebeurt er? De ene na de andere afspraak wordt afgezegd. Blijkbaar waart er weer een virus rond, want als mijn klanten zelf niet ziek zijn, dan hebben ze wel een ziek kind.

Wat te doen? Afspraken verzetten, uiteraard. Maar mijn plannen voor de week liggen danig in de war. Ook al zijn er goede redenen, het is nooit leuk als klanten afzeggen. Toch heeft het ook een goede kant. Ik heb tenslotte nog genoeg andere dingen te doen. Ik heb opeens een heleboel tijd.

Op mijn actielijst staan wat acties die ik al te lang uitstel: de boekhouding van het tweede kwartaal afronden bijvoorbeeld. Niet leuk, wel noodzakelijk. En nu kan ik er niet meer onderuit, met al die tijd die ik heb. Ik heb nu echt geen enkele smoes meer om er niet mee aan de slag te gaan. Dus haal ik diep adem, pak ik mijn ordner en begin in transacties in te voeren.

Als ik eenmaal bezig ben valt het natuurlijk best mee. Ik zet er een muziekje bij op en eigenlijk gaat het sneller dan ik dacht. Als ik niet oppas krijg ik er nog plezier in.

Eigenlijk lucht het ook wel op. Ik wist al sinds eind vorige maand dat ik dit moest doen en als het klaar is, kan mijn belastingadviseur tenminste aan de slag.

Dat is het gekke met klussen die je uitstelt: als je er eenmaal aan begint, dan valt het altijd mee. Je zag er zo tegen op dat de actie in je hoofd steeds groter en moeilijker wordt. Als je het dan uiteindelijk echt doet, dan is het lang zo ingewikkeld niet als je dacht en ben je blij dat je het gedaan hebt.

Je voelt je licht en krachtig, omdat je jezelf hebt overwonnen. Je kunt alles weer aan, ook afzeggende klanten en griepvirussen. Een minder leuke week, werd zo een prima week. Ik heb het gevoel dat ik heel veel gedaan heb. Nu ben ik weer helemaal klaar voor nieuwe klanten.

Ook last van uitstelgedrag? Wil je weten waarom je uitstelt? Wil je minder uitstellen en meer voor elkaar krijgen?

Doe mee aan de anti-uitstelmaand, speel het anti-uitstelspel en word een meester in het anti-uitstellen: www.sloworganizing.nl/anti-uitstelmaand.htm.

Schoenen poetsen en ander uitstelgedrag

Het is zo'n eenvoudig klusje: schoenen poetsen. Duurt niet te lang en je ziet het resultaat. Maar ik geef toe: ik doe het bijna nooit.

De smoezen die ik gebruik: het zit niet in mijn systeem; het moet mooi weer zijn, zodat ik de schoenen buiten in kan spuiten met wax. Smoezen inderdaad.

Nu had ik een paar weken geleden nieuwe schoenen gekocht met daarbij meteen de juiste kleur poets. Dat dan weer wel. En ik had goeie voornemens, om die schoenen dit keer te gaan poetsen voordat de kale plekken te zien zijn (meestal ga ik het pas doen als die er zijn en het dus eigenlijk al te laat is).

En vandaag was het mooi weer, die smoes verviel dus alvast.
Ik had nog een ander paar staan dat nieuwe hakken had gekregen en opgeborgen moest voor de winter. Bleek dezelfde kleur te zijn als die nieuwe schoenen. Ik heb ze allebei gepoetst. Het is niks, maar ik ben er heel tevreden over.

Ken je dat van die klusjes die je steeds uitstelt? Ik heb het ook met kleding naar de stomerij brengen. Die stomerij is vlakbij. Zo gedaan. Maar daardoor denk ik steeds: dat komt wel. En zo gebeurt het nooit. Waardoor nu de jasjes die ik 's winters draag nog steeds klaar liggen voor de stomerij. Als ik me niet heel bewust voorneem om ze weg te brengen, dan liggen ze er nog als het weer winter wordt.

En als het geen klusjes zijn, dan stel ik het wel uit om tijd voor mezelf te nemen. Ik weet heel goed hoe belangrijk het is om te ontspannen en 's avonds lekker iets anders te doen. Maar hoe vaak gebeurt het niet dat ik nog even de computer aanzet, om snel iets te doen? Of dat de computer aan blijft om nog even te checken. Ook dat is uitstelgedrag.

Hoog tijd om er iets aan te doen, daarom organiseer ik in oktober de anti-uitstelmaand. Een soort grote schoonmaak voor al je uitgestelde klussen. Doe je mee? www.sloworganizing.nl/anti-uitstelmaand.htm

Een opgeruimd huis in tien minuten per dag

Iedereen kent ze: de fitnessapparaten die je nu toch echt slanker maken. En je hoeft ze, echt waar, maar vijf minuten per dag te gebruiken. Wonderen bestaan niet, zou je zeggen. Toch kun je heel wat doen in de korte tijd van vijf of, vooruit, tien minuten.

Het is vakantie en je hebt natuurlijk helemaal geen zin in opruimen. Liever zit je op het strand of in de tuin met een goed boek of ga je leuke dingen doen met je familie of vrienden.

Het goeie nieuws is dat het allebei kan: leuke dingen doen en ook je huis een stukje opgeruimder maken. En het is nog heel eenvoudig ook. Het enige wat je hoeft te doen is elke dag tien minuten aan opruimen te besteden.

Begin gewoon de dag met tien minuten opruimen. Zelfs als het warm is, is het ’s ochtends vaak nog prima te doen om even actief te zijn.

Kies een project dat je kunt opdelen in kleine stapjes. Eigenlijk kan dat met elk project, maar kies iets wat niet al te moeilijk is op te delen.

Bijvoorbeeld: zoek een stapel papieren uit door elke dag drie papieren ervan af te pakken. Die bekijk je: wat is het? Moet ik dit bewaren? Moet ik een actie ondernemen? Of is het archief? In het laatste geval berg je het natuurlijk meteen op. Na drie stuks ben je klaar voor die dag. Tijd voor de leuke dingen.

Tijdschriften laten zich ook prima zo doorwerken: pak elke dag een tijdschrift, ga het niet lezen, maar scheur de artikelen er uit die je wilt lezen. Neem die mee naar het zwembad of het strand en laat ze daar achter. Als je al lang je kledingkast wilt opruimen, besteed daar dan elke dag tien minuten aan. Haal er elke dag een kledingstuk uit en beslis of het blijft of weg gaat.

Aan het eind van de vakantie heb je een project afgerond. En je hebt ook nog eens genoeg tijd gehad voor ontspanning. Dat is nog eens een fijn begin van het nieuwe seizoen.

Fijne vakantie!

Te weinig tijd? Sta even stil

Heb je steeds het gevoel dat je te weinig tijd hebt? En maakt dat dat je steeds harder gaat lopen en steeds meer wilt doen in minder tijd?

Zo kom je in een wedloop terecht en blijf je steeds maar harder werken. Niet echt een oplossing.

Er is een manier die wel echt helpt. Iets wat misschien tegennatuurlijk voelt (voor mij in elk geval wel), maar wat op langere termijn veel meer oplevert.

Dat is stilstaan.

En even kijken naar het mooie om je heen. Zo doe je energie op voor de dagelijkse hectiek.


Zie de regenbogen
Het is eigenlijk simpel: kleine positieve dingen maken je blij en vrolijk.

Denken aan een regenboog of je geliefde of als iemand je voor laat gaan in de winkel, dat maakt je blij. En als je blij bent voel je je beter, kun je de wereld beter aan. Je krijgt dan automatisch meer energie.

Met die energie kom je sneller in actie en stel je minder uit. Daardoor bereik je meer en hoef je minder acties te onthouden. Je doet bovendien vaker wat je van plan was. Daardoor voel je je beter over jezelf en het lijkt of je meer tijd hebt, omdat je meer voor elkaar krijgt.

Kortom: je doet meer en je voelt je beter.

Hieronder volgen 3 gewoontes die je helpen om dat voor elkaar te krijgen.

Kijk met aandacht
Als je je moe voelt of als je een snelle oplossing wilt voor je moeheid, sta dan even stil. Kijk met aandacht naar je moeheid of naar je verlangen.

Wil je echt die nieuwe iPad? Dat nieuwe boek of dat tijdschrift? Wil je echt televisie kijken? Of wil je eigenlijk iets anders?

Meestal ben je namelijk op zoek naar iets anders, zoals bijvoorbeeld rust of ontspanning.

Neem een minuutje en vraag je af wat je eigenlijk wilt. Zo geef je niet zo snel toe aan je eerste impuls en is de kans groter dat je voor iets kiest wat je echt energie geeft: een dutje, een wandeling, een half uurtje met je hobby bezig zijn.

Zie de overvloed
Het punt met die kleine meevallers en mooie dingen in het leven is, dat je er zo aan voorbij loopt. Je kunt ze makkelijk afdoen als onbelangrijk en ze duren meestal maar kort.

Om er energie uit te halen is het dus zaak meer aandacht te hebben voor de kleine dingen waar je blij van wordt.

Dat lukt het gemakkelijkst door elke avond 10 mooie dingen op te schrijven. Als je gedurende de dag weet dat je 's avonds 10 mooie dingen op wilt schrijven, ga je er vanzelf op letten.

Doe je dit vlak voor je naar bed gaat, dan ga je met een positief gevoel slapen. Zo slaap je beter en werkt het dubbel, meer slaap is ook meer energie.


Bewust leven
Bewust leven kan op veel manieren, maar in dit geval bedoel ik dat je je bewust bent van de mooie, kleine dingen. Schijnt de zon mooi je huis binnen? Merk het op. Heb je heerlijk vers kopje koffie? Snuif de geur in, voor je de eerste slok neemt en geniet dan met volle teugen (ah, die eerste kop koffie 's ochtends!).

Het kost je vaak maar een paar seconden om even op te merken wat er is. Hoe fijn de wind door je haren voelt en de zon op je huid, hoe lekker het is om een klus af te ronden en hoe lekker die verse peer smaakt.


Wil je meer tijd? Sta dan stil bij de kleine dingen die je plezier en energie geven.

Wanneer sta jij in bloei?

De meeste bomen en planten staan nu wel in bloei. Wat later dan normaal, vanwege het koudere voorjaar. De natuur volgt haar eigen ritme, maar is daar niet star in.

Als het gaat om timemanagement is de natuur onovertroffen. Alles gebeurt op het juiste moment. Globaal is dat vooraf wel bekend: in de lente begint nieuwe groei en vervolgens komen de bloemen.

Net zoals jij dat kunt doen met organiseren: je hebt een globaal plan, dat je aanpast waar dat nodig is. Dat is de beste manier om helemaal tot bloei te komen.

Je kunt nog meer leren van bloeiende bloemen.


Bloei kost enige moeite
Een knop ontstaat vaak al in de winter, goed beschermd in schutbladeren. Om de bloem uit te laten komen, moet de plant eerst de winter overleven en vervolgens energie stoppen in het laten uitlopen van bladeren. Dan komt nog de taak om die buitenbladeren opzij te duwen. Die kracht haalt de plant uit water, zon en zuurstof. Pas dan heb je een bloem.

Voor jou geldt: als je iets wilt bereiken, dan kost dat moeite. Je hebt niet zomaar een bloem. Je huis is niet zomaar opgeruimd. Het kost inspanning. Veranderen in je opgeruimde zelf kost moeite, net zoals veranderen van knop naar bloem.

Die kracht moet je dus in willen zetten. Je moet het niet alleen willen, je moet ook bereid zijn om soms minder leuke dingen te doen om je doel te bereiken.

Overigens is het natuurlijk de mens die die andere taken als 'minder leuk' bestempelt. Een plant heeft daar geen oordeel over, die doet het gewoon, omdat het de juiste tijd ervoor is. In het juiste tempo. En dat is dan weer helemaal slow.


Bloeien kost energie
Als je dan eenmaal in bloei bent, als plant of als mens, dan kost het veel energie om dat in stand te houden. Dat lukt maar even.

Daarna vallen de bloemen weer uit en neemt de plant rust. Zo zouden ook wij perioden met actie af moeten wisselen met rust. In onze maatschappij vergeten we dat nogal eens. Rust is niet nutteloos. Rust is voorbereiding op nieuwe activiteit.

Ik las laatst een artikel van Tijs Goldschmidt* waarin hij beschrijft dat veel dieren het grootste deel van de tijd 'lummelen'. In onze ogen dan. In werkelijkheid bekijkt de leeuw in die tijd hoe de zebra's zich verplaatsen en welke zebra's achterblijven. Herkauwende dieren zijn natuurlijk ook druk bezig, al lijkt het misschien van niet.

Vogels kunnen misschien wel harder werken en meer jongen grootbrengen, maar dan is de kans veel groter dat ze de winter erop sterven. Ze hebben zich 'doodgewerkt' en onvoldoende reserves om die periode door te komen.

Dat ene seizoen hebben ze dus meer jongen, maar ze leven korter, waardoor ze in hun hele leven toch minder jongen grootbrengen.

In onze wereld met voortdurende activiteit kunnen we daar nog iets van leren. Voldoende rust nu, levert op den duur meer op dan altijd maar doorwerken.

Wissel dus actie af met rust. Slaap goed, maak je hoofd leeg door te wandelen en blijf regelmatig een tijdje weg van je beeldscherm.


Wil je meer weten over hoe je tegen tijd aankijkt? Doe dan mee met de gratis teletraining ‘Je blik op tijd, hoe je ideeën over tijd je leven beïnvloeden’


*Tijs Goldschmidt is bioloog en schrijver, bekend van het boek Darwins hofvijver. Het artikel stond in NRC Weekend van 20 en 21 april 2013.

Waarom je leven steeds drukker wordt

Mensen hebben van nature de neiging om hun leven steeds ingewikkelder en drukker te maken. Dat komt omdat voor ons meer altijd beter lijkt dan minder en omdat we iets nieuws per definitie aantrekkelijk vinden. Maar als je je van die neiging bewust bent, kun je er iets aan doen.

Waarom nieuw ons zo aantrekt
Aan iets nieuws beginnen geeft vaak energie: een nieuwe studie maakt je enthousiast, van een nieuw kledingstuk of een nieuw boek word je blij.

In werkelijkheid word je vooral blij van het idee van iets nieuws. Dat vooruitzicht geeft de belofte van een beter leven, van geluk. Het is die belofte die je tot actie aanzet. Je moet dat nieuwe jurkje hebben, je moet die reep eten, anders is je leven niet compleet.

Als je dit nu in 'nuchtere' toestand leest, dan lach je er misschien om. Maar de belofte van een beter leven is de reden dat je spullen koopt die je niet draagt. Dat je boeken hebt die je niet leest en studiepakketten waar je nooit iets mee doet. Dat is ook de reden dat je die hele zak drop leeg eet, ook al ben je halverwege al misselijk.

In je brein wordt een stofje aangemaakt: dopamine. Dat geeft je de belofte van geluk. Niet het geluk zelf, alleen de belofte. Maar die belofte is vaak onweerstaanbaar.

Verwachting zonder toegeven
Met deze kennis kun je er iets aan doen. Niet per se door weerstand te bieden, dat is namelijk bijna niet te doen. Maar wel door te beseffen dat het gevoel van verwachting en de werkelijkheid vaak niet overeenkomen.

Als je volgende keer een onweerstaanbare aandrang voelt om te winkelen of te eten, tv te kijken of je Facebook te checken, sta dan even stil bij dat gevoel. Wat voel je? Wat is je verwachting? Wat gebeurt er met je lichaam? Word je een beetje nerveus? Loopt het water je al in de mond?

Nu ga je doen waar je zo naar verlangde. Hoe is dat? Hoeveel plezier beleef je er aan? En klopt dat met het gevoel dat je vooraf had?

De kans is groot dat je hierdoor eerder genoeg hebt, omdat je stil hebt gestaan bij het verlangen. Of je merkt dat het verschil tussen verlangen en werkelijkheid zo groot is, dat de lol er al snel af is. Of: het bezit van de zaak is het eind van het vermaak, zoals het spreekwoord luidt.

Zelf ga ik bijvoorbeeld wel eens naar een boekwinkel, alleen om even de boekenlucht op te snuiven. Ik koop niets, maar geef toch toe aan het verlangen. Alleen rondlopen is genoeg, kopen is niet eens nodig.

Zo brengen nieuwe dingen je minder in de verleiding en wordt je leven minder vol.

Laat verlangen voor je werken
Denk nou niet dat verlangen altijd slecht is. Verlangen is ook wat ons in beweging zet. Als je die nieuwe studie weet vol te houden, dan bereik je iets waar je je tevreden over voelt. Misschien levert het je wel een promotie op, maar op z'n minst geeft het je een goed gevoel over iets wat je hebt afgerond.

Zonder dopamine worden we lusteloze wezens en vinden we er niets meer aan. Wat als je dat onweerstaanbare verlangen op zou kunnen roepen naar een huis met veel ruimte en alleen die spullen die je gebruikt en mooi vindt?

Dat is de zin van jezelf belonen voor een geslaagde loslaatactie. Dat is ook de zin van een wens hebben en daar regelmatig over dromen en dan de stappen zetten om die wens werkelijkheid te maken.

Op die manier zet je je verlangen in voor iets wat je echt wilt. Bedenk dus verleidelijke beloningen die je echt aanzetten tot loslaten. Zo kom je dichter bij je doelen.


Wil je je verlangen inzetten om los te laten? Doe dan mee met Loslaten in de vakantie, voor een heel jaar dat heerlijk vrije vakantiegevoel.

Je opgeruimde leven onder handbereik

De meeste mensen worden blij als ze denken aan een opgeruimd huis, ruimte, niet meer dat gevoel dat je nog zoveel moet, weten waar alles is en elk voorwerp makkelijk en snel op kunnen bergen.

Maar als je denkt aan wat je daar dan allemaal voor moet doen, dan ben je minder blij. Dat is zo'n enorme berg werk. Het gat tussen dat ideaal van een opgeruimd leven en je huidige leven is te groot. Dat haal je nooit.

Dus waarom zou je er aan beginnen? Je bent al vaak begonnen en dat is ook niet gelukt. Voor jou is het gewoon niet weggelegd. Je hebt niet de wilskracht en de discipline om dat voor elkaar te krijgen.

Dat is wat er gebeurt als je van je ideaal uitgaat: het is een mooi beeld, maar het lijkt onbereikbaar. Je probeert het maar niet eens meer.

Toch blijft het knagen. Je wilt namelijk wel een opgeruimder leven. En daar ligt ook je oplossing: opgeruimder zijn in plaats van aan een ideaal voldoen.

Misschien lijkt het ideaal onbereikbaar, maar hé, daar is het dan ook een ideaal voor. Die zijn wel vaker onbereikbaar. Dat wil niet zeggen dat je er niets mee moet doen.

Stel: je wilt moeder Teresa zijn. Dat vraagt veel van je: verhuizen naar India, non worden en je hele leven in armoede leven en aan de armen wijden. Dat is misschien een beetje veel.

Maar dat wil niet zeggen dat je niets kunt doen voor mensen die het minder goed hebben dan jij. Je kunt geld geven aan instanties die zich inzetten voor daklozen. Je kunt vrijwilliger worden. Je kunt vaker op bezoek gaan bij je eenzame buurvrouw of tante. Zo maak je toch de wereld een beetje beter en het is een stuk haalbaarder.

Zo hoef je met opruimen ook niet meteen moeder Teresa te zijn. Je hoeft dus niet te voldoen aan een ideaalbeeld. Maar je kunt wel iets doen om dichterbij dat ideaalbeeld te komen. Om vandaag opgeruimder te zijn dan gisteren. En morgen een beetje opgeruimder dan vandaag.

De vraag is dus niet: wat moet ik doen om helemaal opgeruimd te zijn? Daar maak je het veel te groot mee.

De vraag is: wat kan ik nu doen om opgeruimder te zijn? Hoe boek ik vooruitgang? Welke kleine stap kan ik nu al zetten om mijn spullen beter te organiseren? Welk voorwerp kan ik loslaten, zodat ik in elk geval 1 ding minder heb om te onderhouden?

Ik zeg niet dat je je ideaal op moet geven. Maar laat je niet door je ideaal verlammen. Weet dat het een ideaal is en dat je het misschien nooit bereikt.

Zelf heb ik een ideaalbeeld van 'de schrijver' die in een huisje zit en alleen maar schrijft. Lijkt me heerlijk. Wat ik dan even vergeet is dat ik helemaal niet zo eenkennig ben. Ik hou ook van film en theater. Ik wil ook lezen. En wat ik al helemaal vergeet is het praktische leven: je moet toch eten en boodschappen doen, rekeningen betalen en de was doen. Kortom, dat beeld zal nooit werkelijkheid worden.

Maar ik kan wel tijd inruimen om te schrijven, ik kan wel een online programma beginnen, met een wekelijkse mail om te schrijven. Ik kan dus wel dingen doen om dichter bij mijn ideaal te komen. En zo ervaar ik wel het gevoel dat bij mijn ideaal hoort. Soms, als ik aan het tikken ben, dan voel ik me even die ideale schrijver.

Zo werkt het ook bij jou. Het ideale beeld van je opgeruimde huis is misschien iets uit een tijdschrift: een leeg huis met nauwelijks spullen. Je stelt je voor dat je daar heerlijk rustig woont en dat je alle tijd hebt.

Ook bij jou zal het praktische leven van de was doen, rekeningen betalen en boodschappen doen er altijd tussen komen. Er zullen nieuwe stapeltjes kranten ontstaan, omdat dat nou eenmaal snel gebeurt. Er ligt misschien nog was die je nog in de kast moet leggen. Je kinderen zijn aan het spelen en daardoor liggen er spullen op de grond.

Maar dat geeft niet. Je kunt altijd iets doen om dichter bij je ideaal te komen. Je kunt de kranten wegdoen en de was opvouwen. Je kunt dat apparaat wegdoen, omdat je het nooit gebruikt. Je kunt een nieuwe gewoonte invoeren en voortaan wekelijks de folders meteen wegdoen.

Dat is het mooie: als je ideaal ver weg is, dan heb je genoeg mogelijkheden om het dichterbij te brengen. Stap voor stap. En wie weet hoe dicht bij je kunt komen.