Organizing en psychologie

In de nieuwe Psychologie Magazine staan 100 inzichten waar je echt iets aan hebt. Het is een erg interessant nummer. Een aantal van de inzichten zijn vooral van toepassing op organizing. Bijvoorbeeld:

• TNO heeft bewezen dat een plant op je bureau er voor zorgt dat je beter werkt. Je wordt er creatiever van als je groen ziet. Dat hoeft misschien niet eens een echte plant te zijn.
• Het is beter compassie te hebben met jezelf dan een groot gevoel voor eigenwaarde. Dus wees begripvol voor jezelf als je jezelf voelt tekortschieten of als je fouten maakt. Dat geldt dus ook voor opruimen. Het is nooit af en anders begint het meteen weer opnieuw. Dat ligt niet aan jou, dat is nou eenmaal zo.
• Hoe je kinderen eten leert, bijvoorbeeld door ze te betrekken bij de maaltijd. Maar ook dat je kinderen groente kunt leren eten, maar dat de voorkeur voor vlees en vis voor 78 procent erfelijk vast ligt. Daar kun je dus veel minder aan doen.
• Over stoppen met piekeren. Veel mensen piekeren ook over opruimen of over to do lijstjes. Hoe stop je daar mee? Onder andere door piekeren zo onaantrekkelijk mogelijk te maken: geef jezelf een piekermoment, maar ga dan wel in een ongemakkelijke stoel zitten.
• Een artikel over keuzestress, waarin kort en bondig wordt uitgelegd wat het verschil is tussen maximizers en satisficers en waarom je betern een satisficer kunt zijn of worden.
• Sonja Lyubomirsky over geluk (zie ook mijn recensie: www.opgeruimdorganizing.nl/leestips_41.htm)
• Inzet en succes zijn twee aparte dingen die niet automatisch samen gaan. Daarom kan het soms handig zijn om minder moeite te doen of om de inzet te belonen en niet perse het resultaat.
• Als je negatief gedrag volhoudt, dan heeft dat altijd een voordeel, hoe gek dat misschien ook klinkt. Dat geldt ook voor niet-opruimen. Rommeligheid kan zijn voordelen hebben: je hoeft bepaalde dromen niet uit te voeren omdat je eerst moet opruimen, bijvoorbeeld.
• Visualisatie werkt. Als je je een bepaalde situatie (een opgeruimd huis) zo levendig mogelijk voorstelt, dan helpt dat om het resultaat te bereiken.

Verder nog Martin Seligman over geluk en een stuk over wat je kunt leren van de mensen waar je je aan ergert. Kortom, een nummer om te bewaren.

Boekenbeurs

We hebben allemaal onze zwakke punten. Het mijne is boeken. En dan is een boekenbeurs een onweerstaanbaar iets.

Zo nu en dan organiseert het Centraal Boekhuis een boekenfestijn, zoals ze het zelf noemen. Dan verkopen ze hun restanten en lichtbeschadigde boeken met korting. Eén keer per jaar is dat circus in Rotterdam. Een hal vol boeken.

Lang van te voren zet ik de datum al in mijn agenda. Het liefst ga ik meteen op de eerste dag, dan is er het meeste keus. Ik leg geld opzij, zodat het niet op mijn normale uitgaven drukt. Dat geld wat ik opzij heb gelegd is ook meteen mijn budget. Meer mag ik niet uitgeven van mezelf. Maar ik zorg er meestal wel voor dat het bedrag hoog genoeg is.

Zo'n twee maanden voordat de beurs is, mag ik van mezelf geen nieuwe boeken meer kopen. Anders zul je net zien dat ik dat boek voor een lagere prijs op de beurs vind. Die twee maanden dat ik niks koop compenseren dan weer een beetje voor de aankopen op de beurs.

En dan mag ik me helemaal uitleven, alleen beperkt door mijn budget en de hoeveelheid boeken die ik kan dragen. Heerlijk. Ik koop managementboeken, muziekboeken, een boekje over mijn eerstvolgende vakantiebestemming, pockets om mee te nemen tijdens die vakantie en nog wat romans.

Eigenlijk vind ik mezelf dan nog best kritisch. Ik heb regels over wat ik wel en niet koop: dingen die ik totaal niet ken of die ik normaal gesproken leen, die koop ik niet. Maar natuurlijk koop ik veel te veel.

Als ik terugkom ben ik doodmoe, maar erg tevreden over mezelf. Ik heb mijn verslaving weer even uitgeleefd, mijn shot gehad en ik kan er weer even tegen. Tot de volgende beurs.

In Holland staat een huis

Soms verbaas ik me er over hoe snel ons dagelijks leven eigenlijk veranderd is. Laatst was ik bij iemand die allemaal winkelinventaris had verzameld. Het meeste was van net na de oorlog. Toen had je nog heel veel kleine winkeliers. Een beetje dorp had wel 40 bakkers. Die bakten brood, maar ze hadden bijvoorbeeld ook varkens, die kregen het brood wat overbleef. En ze kwamen natuurlijk allemaal dat brood thuis bezorgen.Dat zou nu niet meer kunnen, 40 bakkers in een dorp. Daarvoor eten we niet genoeg brood. Thuisbezorgen kan trouwens ook niet meer, want de meeste mensen zijn niet thuis.

Het begrip huisvrouw bestaat ook nog niet zo heel lang, eigenlijk. Aan het begin van de twintigste eeuw had je nog dienstboden. Mijn oma, geboren in de jaren twintig van de vorige eeuw, heeft nog zo’n betrekking gehad. Meteen na de lagere school kwamen meisjes in dienst van een huishouden van stand. Toen bedienden meer rechten kregen en de inkomensverschillen kleiner werden, verdween ook het meeste huishoudelijk personeel. Vrouwen gingen de taken in het huishouden zelf doen. Dat kon ook omdat de huizen kleiner werden en makkelijker schoon te houden waren.

Door de introductie van apparaten, zoals de stofzuiger werd dit nog eenvoudiger.Ingrid van der Vlis schreef er een vermakelijk boekje over: In Hollang staat een huis. Met mooie foto’s uit een niet zo heel ver verleden, waarin het huishouden het domein van de vrouw was en de man het geld verdiende. Korte teksten vertellen het verhaal van honderd jaar huishoudelijk werk, maar het is toch vooral een kijkboek. En daardoor erg leuk om cadeau te geven (In Holland staat een huis, Uitgeverij Scriptum, ISBN 978 90 5594 544 3)