Sesamstraatstress en avondroutine

Al meer dan 200.000 mensen hebben op internet de petitie getekend dat Sesamstraat terug moet naar half zeven ’s avonds. In De Pers van 22 april 2009 komt een moeder aan het woord: ‘Ik mis een vast ritueel’, zegt ze letterlijk. Meneer Aart dreigt nu zelfs al met opstappen als het programma niet terug wordt gezet op z’n vaste tijdstip.

Voor de mensen die het gemist hebben: Sesamstraat is jarenlang om half zeven ’s avonds uitgezonden, maar sinds enige tijd verplaatst naar half zes. Bovendien is de uitzendtijd meerdere keren gewijzigd. Er zijn daardoor bijna geen kijkertjes meer over.

De moeder die in De Pers aan het woord komt geeft aan dat om half zes de avondspits in huis nog volop aan de gang. Als het programma om half zeven wordt uitgezonden dan kan haar dochter precies kijken voordat ze naar bed gaat. En dat is dan een vast ritueel.

De commotie rondom Sesamstraat illustreert mooi het belang van een avondroutine. Die routine geeft je houvast en rust en als dat verstoort wordt is het erg vervelend en dat levert stress op. Ouders komen rond half zes net thuis en dan ‘moet’ er van alles gebeuren. Even rustig naar Sesamstraat kijken is dan nog niet aan de orde. Eerst eten koken, eten, misschien wel afwassen of in bad en dan nog even bijkomen met een half uurtje televisie. Het klinkt logisch.

Dus de vraag van ouders is ook niet zo gek, de netmanager gooit hun hele schema in de war. Wat ik overigens niet begrijp is waarom mensen Sesamstraat niet gewoon opnemen. Dan kun je gewoon kijken wanneer je wilt, dus ook om half zeven. En je hebt nog minder stress, want als je een keer een kwartiertje later thuis bent, dan kun je gewoon je routine afwerken en Sesamstraat ook een kwartier later bekijken. Ik dacht dat live televisie kijken zo ouderwets was? Gezien deze discussie hechten te meeste mensen daar blijkbaar toch nog steeds veel waarde aan: gezellig samen voor de televisie, als de omroepbaas dat bepaalt.

Vergroot je financiële kennis via de tv

Stel je bent financieel analfabeet. Wat doe je daar dan aan? Je kunt natuurlijk op de site van het nibud kijken. Daar vind je prima informatie. Een andere optie is de televisie. Een goed programma kan je op een leuke manier toch wat leren.

Daarvoor zijn in elk geval twee mogelijkheden, toevallig allebei op woensdag. Om 19.20 zendt de VPRO op Nederland 2 Goudzoekers uit: ‘over zinvol leven en wat het kost’, zoals ze zelf zeggen.

Een heel aardig programma. Afgelopen week ging het over bonussen. Het programma liet zien dat bonussen ook averechts kunnen werken. In een kaasfabriek was in eerste instantie een extra beloning gezet op meer kaas verwerken. Die beloning was niet eens zo hoog, een paar tientjes bruto in de maand. Maar wat bleek? De medewerkers gingen met elkaar concurreren en de sfeer ging zienderogen achteruit. Nu is de beloning voor goed presteren niet meer gekoppeld aan hoeveel kaas je verplaatst, maar of je een opleiding tijdig afmaakt. En dat bleek veel beter te werken. Dus niet op productie, maar op ontwikkeling.

Via de kaasfabriek maakte Goudzoekers een soepele overgang naar de rol van bonussen in de kredietcrisis. Leuk en informatief. Volgende uitzendingen gaan onder anderen over huizen (volgende week), muziek en de wegwerpeconomie.

De andere optie is de Consuminderman van Llink,ook op woensdag, maar dan om 21.55 uur op Nederland 3. Dit keer werd een energiescan op winkels uitgevoerd. Uiteraard bleek dat die winkels flink kunnen bezuinigen. Vervolgens ging het programma voor extra omzet zorgen, zodat twee winkeliers energiezuinige apparatuur kunnen aanschaffen. Op zich een sympathieke actie. Maar wat die winkeliers dan precies gingen veranderen voor de besparing kwam maar heel beperkt naar voren. En hoe je aan zo’n energiescan komt, kwam ik ook niet aan de weet (ik denk via je energiebedrijf, maar zeker weet ik het niet).

Verder mocht Hedy d’Ancona klagen over de vele folders die ze krijgt. Dat is natuurlijk simpel op te lossen met een ‘nee-nee’ sticker, maar dat wil Hedy niet, want dat staat zo lelijk. En ze vond ook dat er maar een sticker moet komen voor als je de folders wel wilt. Tsja, in een ideale wereld zou dat zo zijn. En weer kwam ik niet aan de weet hoe ik van die folders af kom. Blijkbaar zijn ze niet zo van de concrete informatie bij Llink. Dat is wel jammer.

Het derde item ging over wildplassen. Inderdaad een ergernis en slecht voor het milieu en gebouwen, maar ik zie niet wat het met consuminderen te maken heeft. Kortom, wat mij betreft: leuk idee, maar de uitwerking kan beter.

(De nee-nee en nee-ja stickers zijn bij veel gemeenten gratis te krijgen en ze zijn ook telefonisch te bestellen bij MailDB: tel: 0900-2025095 (€ 0,50 per minuut), of bij Vereniging Milieudefensie, tel: 020-6262620. Nog radicaler is om uw adres op te nemen in een bestand van mensen die geen reclamedrukwerk willen ontvangen. Uw adres blijft hier drie jaar instaan, daarna moet u zich opnieuw aanmelden. De meeste adverteerders respecteren dit bestand. U kunt zich aanmelden via www.infofilter.nl).