Hoe hou je opruimen vol? Overwin de dip

Misschien ben je ook wel eens begonnen met opruimen, maar hou je het niet vol. Je begint vol enthousiasme en goede voornemens. Je ordent en je doet dingen de deur uit. Elke dag doe je een beetje. Het gaat goed, je bent tevreden.

En dan opeens realiseer je je dat je al een paar dagen niets hebt gedaan aan je opruimproject. Eigenlijk had je het niet eens in de gaten. Alweer denk je. Dit heb ik al eerder gehad, zie je wel ik kan het gewoon niet volhouden. Je bent teleurgesteld in jezelf en je denkt dat je blijkbaar te lui bent of niet genoeg discipline hebt om opruimen vol te houden.

Afgeleid
Het goede nieuws is: het ligt niet aan jou. Je bent niet lui en je hebt geen gebrek aan discipline. Het is iets wat erbij hoort als je aan iets nieuws begint.

Je let even niet op, meestal omdat je wordt afgeleid door een verstoring van je dagelijkse routine. Dat kan heel simpel vakantie zijn. Of de Paasdagen. Je kinderen zijn thuis, jij bent lekker vrij en je ontspant heerlijk. Je doet andere dingen. En omdat opruimen nog geen echte gewoonte is, 'vergeet' je om het weer op te pakken.

Je valt eigenlijk even terug in je oude gewoonte om niet op te ruimen.

De dip
Dat is heel normaal. Je eerste enthousiasme is weggezakt en je denkt dat je wel even kunt ontspannen. Misschien heb je ook even geen zin meer.

En stiekem denk je ook dat het eigenlijk niet zoveel effect heeft. Je hebt nog steeds een hoop spullen en een hoop stapels. Het einde komt maar niet in zicht. Waar doe je het eigenlijk voor?

Dat noemen ze de dip. En die komt vrijwel altijd bij zo'n project. Juist op een moment dat je al even bezig bent, terwijl het einde nog niet in zicht is. Je zit in een soort niemandsland: je bent geen beginner meer, maar je bent ook nog lang niet klaar.

Het is alsof je door een dal loopt: als je achteruit kijkt zie je niet meer waar je begonnen bent. Als je vooruit kijkt zie je ook nog niet waar je heen gaat.

Ik had het ook bij de Loslaatuitdaging*. Mijn voornemen was om 80 voorwerpen los te laten. Na 50 wist ik het even niet meer. Ik was te ver gevorderd om nog enthousiast te zijn over het begin en het einde was nog te ver om te kunnen overzien.

Hoe kom je verder?
Het helpt al om te weten dat die dip komt. Dan hoef je jezelf niets te verwijten. Toch is het daardoor nog niet echt makkelijk om er weer uit te komen. Gelukkig zijn er een paar trucjes:

1. Begin weer met kleine stappen
Zo heb ik het gedaan in de Loslaatuitdaging*: ik ben op zoek gegaan naar een klein en makkelijk iets om los te laten. Zo kun jij ook op zoek naar een kleine opruimstap die je weer kunt nemen. Dat voelt misschien als opnieuw beginnen, maar dat is de draad weer oppakken.

2. Waardeer wat je al gedaan hebt
Kijk even terug en denk aan wat je al hebt gedaan. Dat vergeet je zo snel. Hoe was het een maand geleden of een paar maanden geleden? Was toen je keuken nog een rommeltje en kun je dat nu bijhouden? Wat je toen steeds je sleutels kwijt en heb je daar nu een vaste plek voor? Dan ben je dus verder dan je was. Dat vergeet je vaak als je alleen kijkt naar wat je nog te doen hebt.

3. Denk aan je doel
Terugkijken helpt, maar vooruit kijken ook. Waarom was je er ook alweer aan begonnen? Wat wil je bereiken met opruimen? Wat kun je straks doen als je opgeruimder bent? Wat zijn de voordelen van opgeruimd leven? Door je daar op te focussen, vind je je motivatie weer terug.

4. Je kunt altijd weer verder gaan
Als je een paar dagen of zelfs weken niet hebt opgeruimd, dan is niet alles verloren. Je kunt altijd weer verdergaan waar je was gebleven. Net zoals een dieet niet mislukt als je een keer een zak drop leeg eet, is je opruimpoging niet mislukt als het even stilligt. Pak het gewoon weer op. Begin vandaag weer met opruimen.

Het mooie is, als je eenmaal door de dip heen bent, dan ga je als een speer. Opeens lijkt alles makkelijk te gaan en doe je zingend je opruimtaak. Geef dus niet op, maar sleep jezelf door de dip. Of roep hulp in van iemand die je er doorheen kan helpen.


*Tijdens de Loslaatuitdaging heb ik 80 voorwerpen losgelaten in 80 dagen. Ik heb daar steeds verslag van gedaan op mijn blog.

Opruimen als nieuwe gewoonte

Opgeruimd worden en blijven bereik je eigenlijk door een aantal nieuwe gewoontes aan te leren. Zoals 's avonds je tas klaarzetten of meteen je post openmaken. Dat zijn de dingen die zorgen dat je een opgeruimd persoon bent.

Een gewoonte veranderen kan lastig zijn. Het kost inspanning en je moet er in het begin bij nadenken. Misschien heb je na een paar dagen geen zin meer.

Toch hoeft het niet moeilijk te zijn om een nieuwe gewoonte aan te leren. Hieronder drie inzichten die je helpen van opruimen een gewoonte te maken.

1. Niet afleren maar aanleren
De mens is een gewoontedier en dat werkt juist tegen je als je een nieuwe gewoonte wilt aanleren. Je huidige gewoontes helpen vaak niet om opgeruimder te zijn.

Je wilt het anders, geen spullen meer rond laten slingeren, geen stapels meer, niet meer tot 's avonds laat aan het werk zijn. Zo focus je op wat je niet meer wilt. Daarmee begint je verandering, dus dat is goed.

Maar om echt iets te veranderen, moet je weten wat je wel wilt. Als je geen spullen meer rond wilt laten slingeren, wen je dan aan om meteen op te ruimen wat je gebruikt hebt.

Als je geen stapels meer wilt, maak dan dagelijks je post open en werk wekelijks je administratie bij. Doe je kranten weg als ze een week oud zijn. Het klinkt streng, maar zo'n regel helpt je enorm. Ik schreef eerder over mijn nieuwe regel voor kranten bij de Loslaatuitdaging.

Zo weet je wat je wel moet doen, dat betekent dat je actie kunt ondernemen. Ook als het even niet gelukt is, kun je iets doen. Ga gewoon weer je kranten wegdoen en je post opruimen.

2. Weet waarom
Concreet maken wat je doet is één ding. Daarmee heb je nog niet altijd de motivatie om het ook te doen. Het is daarom belangrijk om je wens te vinden. Je wens is dat wat je eigenlijk wilt bereiken met opruimen. En dat is niet een opgeruimd huis, het is wat je wilt doen als je huis is opgeruimd.

Zodra je letterlijk en figuurlijk ruimte hebt, kun je ook iets doen met die ruimte, anders is het zo weer vol. Misschien wil je een opleiding volgen of een yogaruimte in je huis? Of de rust om te lezen.

Je wens kan een concreet doel zijn of een gevoel waar je naar op zoek bent. In het Sloworganizing e-book vind je 5 manieren om jouw wens te ontdekken.

3. Doe bewust iets anders
Een nieuwe gewoonte betekent dingen anders doen dan anders. Dat kan leuk zijn. Je kunt jezelf in de stemming brengen om dingen anders te doen. Dan bedoel ik niet de gewoonte zelf, maar iets anders wat daar niets mee te maken heeft.

Ga op een andere stoel in je kamer zitten dan normaal, zet de bank aan de andere kant van de kamer, neem een andere route naar je werk, ga lopen in plaats van fietsen (of andersom), koop een tijdschrift dat je niet kent, koop iets wat je nog nooit gegeten hebt, luister naar muziek die je niet kent.

Verander iets en verras jezelf. Kijk wat er gebeurt en doe dan je nieuwe gewoonte. Je bent nu toch dingen aan het uitproberen. Observeer hoe je je erbij voelt, wees nieuwsgierig naar je reactie. Ergernis is ook een reactie. Je hoeft het niet per se leuk te vinden, maar doe het wel.

De kloof tussen weten en doen – en hoe je er overheen springt

Je wilt een opgeruimd huis, dat weet je. Je hebt er al veel artikelen en boeken over gelezen. Misschien heb je zelfs een workshop gevolgd. Eigenlijk weet je precies wat je zou moeten doen.

Maar daar zit nou precies het punt: je doet het niet, hoe graag je het ook wilt.

Misschien is het een troost om te weten dat dit een algemeen menselijk verschijnsel is. Psychologen hebben er zelfs een naam voor: de kloof tussen voornemen en uitvoering oftewel, in het Engels de 'intention-behavior gap'.

Twee verklaringen hiervoor zijn weerstand tegen verandering en de waan van de dag. Gelukkig kun je ook iets doen om te zorgen dat je wel in actie komt.

Weerstand tegen verandering
De mens heeft nou eenmaal weerstand tegen verandering. Je ziet dat in het spreekwoord: je weet wat je hebt, niet wat je krijgt. Dus: je kunt wel iets veranderen, maar je weet niet zeker hoe het dan zal zijn. Dan krijg je argumenten als: 'het is zo erg nog niet', 'het valt eigenlijk wel mee' en 'anderen doen het toch ook niet?'.

Zo blijf je hangen in je voornemen en kom je niet tot actie.

Een goede maatregel is om het stap voor stap te doen. Dat wil zeggen dat je elke dag een kleine stap neemt, maar ook dat je het per dag bekijkt.

Ik pas dit toe in de Loslaatuitdaging: ik doe elke dag 1 voorwerp de deur uit. Maar in het begin merkte ik dat ik me al een beetje druk begon te maken over hoe ik tot 80 voorwerpen moest komen. Als ik daar aan denk, dan wordt het alsnog zwaar.

Zo gaat het ook met een nieuwe gewoonte: als je vandaag denkt aan alle dagen in de toekomst dat je niet mag roken of dat je weer je bureau op moet ruimen, dan ben je geneigd om het maar meteen op te geven.

Bekijk het dus per dag: je hoeft alleen vandaag je bureau op te ruimen. Ik hoef alleen vandaag één voorwerp los te laten. Morgen is er weer een dag.

De waan van de dag
Je kunt je van alles voornemen als je rustig op de bank zit of een cursus volgt. Maar dan ga je weer de werkelijkheid van alledag in. En daarin word je voortdurend afgeleid door van alles dat toch al moet, mensen die je aandacht trekken, drukte om je heen, boodschappen die gedaan moeten, mails die op antwoord wachten.

Voor je het weet is er weer een dag voorbij en heb je niets gedaan met je voornemen. Terwijl je het toch zo graag wilt.

Dit kun je oplossen door je voornemen heel duidelijk te richten op de omgeving waarin je het moet uitvoeren. Je houdt dus rekening met die drukte om je heen. Dat noemen de geleerden een 'implementatie-intentie'.

Je zegt dus bijvoorbeeld: elke ochtend voor ik mijn computer aanzet, doe ik de krant van gisteren weg. Of: ik weet dat ik na het eten geen zin meer heb, maar ik ga toch opstaan en de vuile vaat in de afwasmachine zetten. Daarna mag ik weer zitten.

Zo maak je je voornemen heel concreet en denk je al vooraf na over wat je tegen kan houden in de waan van de dag.

Er is nog een oplossing hiervoor: vertel anderen over je voornemen en breng verslag uit van je vorderingen. Ik vond dit altijd een lastige. Maar ik merk nu met de Loslaatuitdaging, dat het me enorm motiveert om er over te bloggen. Er zijn diverse mensen die mijn blogs volgen en zich er door laten inspireren. Dan kan ik het natuurlijk niet af laten weten.

Je hoeft niet meteen een blog te beginnen, je kunt ook afspreken met een vriendin om je bij de les te houden of met je partner. Het is wel belangrijk dat dit positieve aanmoediging is, anders wordt het controle en dat vindt niemand leuk.

Sloworganizing, wat is dat?

In ons boek Opgeruimd leven in je huis hebben we het er over dat opruimen bijna ongemerkt kan gaan als het bij je leven gaat horen.

Sinds die tijd heb ik veel vragen gehad over hoe je dat nou precies doet.

Emotionele lijm loslaten en je wens vinden is één ding, maar nu de praktijk.
Het helpt enorm als je je opruimstijl kent, maar hoe zorg je nou dat je ook echt aan de slag gaat?

Die praktische vragen beantwoord ik met Sloworganizing.

Sloworganizing geeft je vier eenvoudige principes waarmee je helemaal zelf in je eigen tempo je huis, je werk en je leven kunt organiseren.

Sloworganizing wil niet zeggen dat het langzaam gaat. Het betekent dat je opruimt in je eigen tempo en stap voor stap. Slow staat voor het tempo dat goed is voor jou, soms snel, soms minder snel.

Daardoor kun je opruimen met de druk er af.

De letters in het woord SLOW staan ook voor de vier principes die je helpen om je opgeruimde leven te realiseren:

Stap voor stap aan de slag
Laat los en leef met minder spullen
Opruimen in je eigen ritme
Weldadige en weloverwogen gewoontes

Sloworganizing is:

Stap voor stap aan de slag
Als je je hele huis in 1x opruimt vind je niets meer terug en wordt de chaos alleen maar groter. Doe het stap voor stap en je krijgt overzicht.

Kleine stappen kun je bovendien veel makkelijker inbouwen in je dagelijkse bezigheden. Dat maakt het makkelijker om te doen en om het vol te houden.

Laat los en leef met minder spullen
Minder spullen betekent meer ruimte en makkelijker organiseren. Maar het is niet eenvoudig om spullen los te laten, ze hebben betekenis voor je: een herinnering, een mogelijkheid, een wens.

Ontdek wat het voor jou betekent om minder spullen te hebben en hoe je dat voor elkaar krijgt.

Opruimen in je eigen ritme
Niet elk moment is geschikt om op te ruimen. Soms kun je snel opruimen, soms heb je meer tijd nodig. Sommige spullen kun je snel opruimen en andere dingen vragen meer bedenktijd.

Snel ordenen en opruimen is net zo belangrijk als rust nemen, je beslissingen laten bezinken en even pas op de plaats maken. Het is de afwisseling die zorgt voor een opruimritme dat bij jou past.

Herken je eigen ritme en laat uitstelgedrag achter je.

Weldadige en weloverwogen gewoontes
Om georganiseerd te blijven, zijn weldadige en weloverwogen gewoontes onmisbaar. Gewoontes kosten weinig tijd, voelen niet als een inspanning en helpen je daarom om bijna ongemerkt georganiseerd te blijven.

Als je deze vier principes toepast dan kun je voorgoed de chaos achter je laten. Klik hier om meer te lezen over Sloworganizing.

Goede voornemens, nu nog?

Drie manieren om je goede voornemens nu wel te realiseren

Is het al de zoveelste keer dat je je voornam om je huis op te ruimen, je administratie en je papieren uit te zoeken? Misschien is het tijd om het eens anders aan te pakken. Op een manier die zorgt dat de kans dat het je lukt dit keer groter is.

Vandaag is net zo'n goed moment voor een nieuwe start als 1 januari. Het voordeel is dat de meeste andere mensen inmiddels zijn gestopt met hun goede voornemen, dus je valt minder op. Zo kun je in alle rust je nieuwe gedrag uitproberen.

Dit zijn de 3 tips die er voor zorgen dat je goede voornemens wel werken:

1. Kies één voornemen per keer
Je gedrag veranderen kost energie. Totdat het een gewoonte is geworden, heb je elke dag een beetje extra motivatie nodig om je opruimklus te doen.

Voor één actie van 5 of 10 minuten per dag, kun je die energie makkelijker opbrengen dan voor meerder acties. De kans dat je je nieuwe gedrag volhoudt wordt dus veel en veel groter als je één voornemen per keer kiest.

Dat wil niet zeggen dat je dit jaar maar één ding kunt veranderen en maar één voornemen kunt hebben. Je start met je eerste voornemen. Na zes of acht weken ben je er aan gewend om die dagelijkse actie te doen.

Dat weet je als je er niet meer over nadenkt. Dan is het een gewoonte geworden. En gewoontes kosten geen energie. Dan kun je verder met je volgende voornemen.

En zelfs al zou je 'maar' één voornemen realiseren, zou dat niet al veel meer zijn dan andere jaren?

2. Ga voor de actie niet voor het resultaat
Een voornemen begint meestal met een doel: je wilt je administratie op orde, je wilt je bureau opgeruimd of je wilt tijd voor je hobby's. Dat doel of die wens moet je hebben, want dat is de start van je voornemen.

Maar in de dagelijkse praktijk heb je niet zoveel aan dat doel. Zeker als het nog ver weg is, dan kun je al snel het idee krijgen dat het toch onbereikbaar is. En dan geef je het op.

Maak daarom helder wat je precies elke dag gaat doen om je voornemen te realiseren.

Neem je dus niet voor om je administratie uit te zoeken, maar om dagelijks je post te verwerken of om wekelijks je administratie te doen en op te bergen. En bedenk dan ook op welke dag en hoe laat dat moment is.

Wil je meer rust in je huis? Wat betekent dat? Alle rondslingerende losse spullen een plek geven? Neem in dat geval dagelijks de tijd om één voorwerp een goede plek te geven. Doe dat ook op een vast moment.

Als je merkt dat je stopt, vraag je dan af of dat misschien komt, omdat je niet weet hoe je verder moet. Zorg dan voor iemand die je vragen kan beantwoorden.

3. Doe het elke dag een beetje beter
Je begint vol goede moed aan je voornemen. En dan, na een paar dagen, één of twee weken, komt er een moment dat het even niet lukt.

Je hebt een erg drukke dag, misschien ben je nauwelijks thuis. Of je komt thuis en er zijn allerlei urgente dingen die je aandacht vragen. En de volgende dag lijkt dat weer zo te gaan.

Na een paar dagen schiet je voornemen je opeens weer te binnen. Je denkt: nou ja, dat heeft nu geen zin meer. Ik heb het nu alweer een paar dagen niet gedaan en komend weekend ben ik ook druk.

Laat maar. Misschien ben je je er niet eens van bewust, maar het gebeurt wel.
En je gaat verder in je oude patroon.

Maar dat hoeft natuurlijk niet. Je hebt even een moeilijk moment. Dan is het nog niet mislukt, integendeel, je hebt iets geleerd.

Namelijk dat er momenten zijn dat het moeilijk is om je voornemen vol te houden. Je kunt nu bedenken wat je daaraan kunt doen. Misschien geef je jezelf één dag in de week 'voornemenvrij'. Of misschien kun je iets doen aan die urgente zaken die je aandacht vragen. Want die zijn wel urgent, maar zijn ze ook belangrijk?

Je kunt gewoon weer opnieuw beginnen met je dagelijkse actie. Ook als je het een paar dagen of een week niet hebt gedaan. Ook vandaag.

Je belangrijkste gewoonte voor een opgeruimd leven

Goede gewoontes helpen je om je opgeruimder te voelen. Eén van de beste gewoontes die je kunt hebben is menuplanning. Menuplanning betekent dat je vooraf bedenkt wat je gaat eten. niet voor één dag, maar voor meerdere dagen vooruit. Dat betekent ook dat je een boodschappenlijstje maakt, zodat je de ingrediënten in huis hebt om je planning uit te voeren.

Veel mensen halen dagelijks of hooguit voor twee dagen eten in huis en bepalen pas in de supermarkt wat ze gaan koken. Er zijn meerdere redenen waarom dat minder handig is:

1. Het kost veel tijd, omdat je minstens drie keer per week naar de supermarkt gaat.

2. Het kost geld omdat je vaak niet precies weet wat je in voorraad hebt als je in de supermarkt staat. Daardoor koop je te veel. Bovendien geldt: hoe vaker je in de supermarkt komt, hoe meer je uitgeeft. Je ziet namelijk altijd wel een aanbieding of iets wat je handig lijkt om in voorraad te hebben. Als je vlak voor het eten gaat winkelen is het risico op extra aankopen helemaal groot, omdat je dan al trek hebt.

3. Het maakt je onrustig en kost veel energie, omdat je bijna dagelijks moet nadenken over wat je nu weer moet eten. Je denkt er aan als je op je werk zit, misschien bel of mail je erover met je partner.

Als je dit verandert, geeft je dat veel rust en energie die je voor andere dingen kunt inzetten.

De eerste stap naar een menuplanning is een lijstje met menu's. Ga er eens rustig voor zitten en bedenk wat je vaak eet. Als je een partner en kinderen hebt, laat die dan meedenken. Bedenk ook wat je vroeger altijd lekker vond of kijk eens rond op internet voor inspiratie. Het is niet de bedoeling dat je ingewikkelde recepten verzameld, maar juist maaltijden die je eenvoudig kunt maken: aardappelen met groente, pasta, rijst, enzovoort. Als je een overzichtje hebt gemaakt, hang dat dan ergens op.

Als tweede stap bepaal je twee momenten in de week, waarop het handig is om boodschappen te doen, door jou of je partner. In het ideale geval heb je een moment waarop je zoveel mogelijk de weekboodschappen doet en een moment waarop je nog wat verse ingrediënten haalt voor de dagen die overblijven. Maak hier zoveel mogelijk een vaste gewoonte van op vaste momenten. Verander die momenten alleen als het echt niet anders kan.

Nu ga je bepalen wat je de komende week gaat eten. De hele week. Hou rekening met de dagen dat je laat klaar bent met werken of dat je juist vroeg weg moet om te sporten of voor een vergadering. En je houdt natuurlijk ook rekening met de activiteiten van de overige gezinsleden. Het is handig om daar wekelijks even voor te gaan zitten, zodat je van elkaar weet waar iedereen wanneer uithangt. Misschien heb je al zo'n wekelijks agendaoverleg. Zo niet, dan is het handig om dat in te voeren.

Pas je maaltijden aan op jullie agenda's: lekker snel als er weinig tijd is om te koken en misschien meer verse spullen als je wat meer tijd hebt. Je maaltijdlijst geeft je inspiratie als je het even niet meer weet.

Je weet nu wat je gaat eten, dus kun je ook bepalen wat je daarvoor nodig hebt. Bepaal voor elke maaltijd wat je aan ingrediënten nodig hebt. Kijk eerst wat je nog in huis hebt en maak dan je boodschappenlijstje voor wat je nog nodig hebt. Als je het mist om af en toe spontaan te beslissen wat je gaat eten, kun je altijd na een tijdje kijken of je kunt schuiven met maaltijden of zelfs ingrediënten, dan kun je tijdens de week nog wat wijzigingen aanbrengen. Je kunt ook bewust een dag in de week niet plannen en gewoon maar zien wat je doet.

Het belangrijkste is dat je jezelf de gewoonte aanleert om vooraf na te denken wat je gaat eten en wat je daarvoor nodig hebt. Binnen dat kader kun je na een tijdje vanzelf weer wat flexibiliteit aanbrengen. Maar dat kan alleen als je eerst gewend bent aan het plannen van je maaltijden en je boodschappen.

Klaar, nu weet je voor de hele week wat je gaat eten. Omdat je ook precies weet wanneer je boodschappen doet, hoef je verder nergens meer over na te denken. Dat scheelt enorm.

Na de vakantie doe ik het allemaal anders

Dacht je dat ook in de vakantie? Als ik terugkom dan ga ik het helemaal anders doen! Ik ga een boek schrijven, een eigen bedrijf beginnen, mijn baas/collega aanspreken op zijn/haar vervelende gedrag, geen extra klussen meer aannemen, meer tijd aan mijn familie besteden, etc.

Of je hebt je voorgenomen nu toch eindelijk je werkkamer eens op te ruimen of je administratie uit te zoeken en bij te houden. Dat kan natuurlijk ook.

Nu je terugbent en je bekijkt die gedachten nog eens in het nuchtere Hollandse licht, zakt de moed je alweer in de schoenen. Want hoe doe je dat dan? Hoe ga je dat voor elkaar krijgen?

Je twijfelt alweer. Dat mag, misschien was het toch niet zo’n goed voornemen. Maar als het iets is wat je al langer dwars zat of bezighoudt, dan is het misschien tijd om te onderzoeken hoe je het voor elkaar gaat krijgen.

En voor je het weet zit je alweer in het vertrouwde ritme en is er niets veranderd. Ook dat is de kracht van gewoonten. Het overgrote gedeelte van ons gedrag bestaat uit gewoonten en die helpen niet altijd om je doelen te bereiken.

Als het je gewoonte is om ja te zeggen als je baas je vraagt extra werk te doen, dan heb je dat zo weer gedaan, ook al had je je nog zo voorgenomen om dat niet te doen.

Je kunt gewoontes veranderen. Maar dat lukt alleen als je je voorbereidt. Bedenk dus van te voren wat je gaat zeggen als je baas aan je bureau staat met die haastklus. Oefen het voor de spiegel, met je partner of je coach.

Vraag altijd hoe belangrijk de klus is? Moet het nu, vandaag nog af? Wat gebeurt er als je het niet doet? Hoe erg is dat? Misschien zeg je dan nog steeds ja, maar in elk geval zeg je niet meer onmiddellijk ja, zonder nadenken.

Bekijk je voornemens nog eens. Zijn het wezenlijke wensen? Kijk dan hoe je ze kunt realiseren. Is er een kleine stap die je kunt nemen om dichterbij je wens of doel te komen? Misschien zie je het niet zitten om een boek te schrijven, maar vind je het wel leuk om een weblog te beginnen over een bepaald onderwerp?

Breek met je gewoontes en doe eens iets nieuws na de vakantie.
Kijk of je één wens dichterbij kunt brengen.

Hoeveel discipline heb je nodig?

‘Ik heb gewoon niet voldoende discipline’ of ‘ik ben eigenlijk gewoon te lui’ om op te ruimen. Dat zijn uitspraken die ik vaak hoor. Deze zelfde mensen vertellen me vervolgens wat ze allemaal doen: een baan, zorg voor kinderen en/of ouders, misschien een vereniging waarvoor ze actief zijn of een opleiding die ze volgen. Dat klinkt mij dan niet erg lui in de oren.

Het is dan ook geen luiheid wat deze mensen er van weerhoudt om georganiseerd te zijn. Discipline hebben ze genoeg. Maar discipline is eindig. Je hebt er maar een beperkte hoeveelheid van. Denk aan de uitspraak ‘de boog kan niet altijd gespannen zijn’. Die geldt hier. Dus als je de hele dag actief bent met allerlei dingen die ‘moeten’ dan is het aan het einde van de dag gewoon op.

Hier is een leuk experiment mee gedaan. Stel er zijn twee groepen mensen. Die zitten in een kamer met chocoladekoekjes en radijsjes. Het is de bedoeling dat ze de radijsjes gaan beoordelen op smaak. De ene groep mag best een koekje nemen. De andere groep mag absoluut niet aan de koekjes komen, dat zou de smaak van de radijsjes bederven.

Daarna gaan beide groepen een lastige puzzel oplossen. Wat blijkt? Degenen die niet van de koekjes mochten eten blijven langer proberen om de puzzel op te lossen dan degenen die dat niet mochten. Van de koekjes afblijven kostte al een flinke hoeveelheid wilskracht. En daarna was er gewoon niet meer genoeg over voor de puzzel.

Kortom, als je hele dag vol zit met allerlei verplichtingen, dan is het logisch dat je ’s avonds niet meer toekomt aan opruimen. En als je hele week al vol zit, dan lukt dat in het weekend niet. Je hebt dan gewoon tijd nodig om je batterij met wilskracht op te laden.

Er zijn een paar manieren om te zorgen dat je toch aan de slag gaat:

1.Neem pauze.
Als je het druk hebt, begin dan met een pauze. Daarmee laad je je batterij op.

2.Gewoontes helpen je als je wilskracht op is.
Als het je gewoonte is om elke avond even door je huis te lopen om losliggende spullen op te ruimen, dan heb je daar geen wilskracht meer voor nodig. Je doet het gewoon zonder er bij na te denken.

3.Weet waarvoor je het doet
Als je een doel hebt om op te ruimen, dan heb je er minder wilskracht voor nodig, je weet waarvoor je het doet. Dus als je ruimte aan het maken bent voor je studie of om te mediteren, dan is dat gemakkelijker dan opruimen ‘omdat dat nou eenmaal moet’. Denk aan je doel, verbind je er mee voordat je aan het opruimen slaat, dat maakt het gemakkelijker.

Wil je meer weten over gewoontes en routines? Kom naar de themaworkshop op 6 oktober 2009. Ga naar mijn site voor meer informatie: www.opgeruimdorganizing.nl.

Wil je weten wat jouw doel is? Kom dan op 10 oktober naar Ontdek je opgeruimde zelf. Je kunt je nu ook alleen voor de eerste dag inschrijven. De hele workshop bestaat uit drie zaterdagen en start op 10 oktober. Meer informatie en inschrijven op www.ontdekjeopgeruimdezelf.nl.

Leer een nieuwe gewoonte

Vijf tips om het gemakkelijker te maken een nieuwe gewoonte aan te leren.

Het grootste gedeelte van wat we doen bestaat uit gewoontes. Dat is heel prettig omdat gewoontes je helpen om op de langere termijn dingen te bereiken. Als je twee keer per dag je tanden poetst dan is dat goed voor je gebit. Als je regelmatig sport dan hou je je conditie op peil. Bovendien zou het erg vermoeiend zijn als je over elke handeling elke keer na zou moeten denken. Gewoontes zijn het resultaat van een beslissing in het verleden.

Gewoontes zijn onmisbaar als je opgeruimd en georganiseerd wilt blijven. Zonder gewoontes ben je voortdurend brandjes aan het blussen en ben je ongestructureerd bezig. Maar als opruimen een gewoonte is, dan ontstaan er geen stapels en achterstanden. Je doet de dingen die je elke dag en elke week doet en daarmee hou je je huis in vorm. Net zoals je jezelf in vorm houdt als je regelmatig sport.

Er zijn tal van gewoontes die je helpen om opgeruimd te blijven. Voorbeelden van dagelijkse gewoontes zijn: ’s avonds je kleding klaarleggen voor de volgende dag en je tas inpakken, elke dag je post openmaken en opbergen, elke dag je bed luchten en je dekbed recht leggen, dagelijks de krant van de vorige dag bij het oud papier doen.

Omdat we zoveel op de automatische piloot doen is het ook lastig om nieuwe gewoontes aan te leren. Als je niet gewend bent om je spullen op te ruimen, dan valt het niet mee om je dat aan te leren. Voor een dagelijkse gewoonte duurt het minstens zes tot acht weken om deze aan te leren.

Gelukkig zijn er manieren om het jezelf wat gemakkelijker te maken om een nieuwe routine aan te leren. Je hoeft je dus niet te laten ontmoedigen. Maar het is wel handig om je voor te bereiden.

Hier volgen vijf tips die het je gemakkelijker maken om een nieuwe gewoonte aan te leren:

1. Verander één gewoonte tegelijk

Juist omdat het zo lastig is, is het goed om je op één ding tegelijk te concentreren, de kans dat je het dan vol kunt houden is groter.

2. Sluit aan bij bestaande gewoontes en activiteiten

Als je een gewoonte koppelt aan een andere activiteit die je al doet, dan ga je die twee activiteiten vanzelf met elkaar verbinden en wordt het gemakkelijker om ook de nieuwe gewoonte te doen.

Dus als je ’s ochtends je schoenen aantrekt kun je daarna meteen een was in de machine stoppen of in de droger. Als je je kinderen naar school hebt gebracht kun je meteen daarna de vloer dweilen. Als je de borden naar de keuken brengt, dan doe je gelijk daarna een rondje door het huis om rondslingerende spullen op te bergen. Voordat je je tanden gaat poetsen leg je eerst je kleding voor de volgende dag klaar.

3. Begin met één kleine verandering

Ik geloof in de kracht van de geleidelijkheid. Als je jezelf voorneemt om dagelijks een uur op te ruimen, dan is de kans groot dat je het niet volhoudt. Maar als je dagelijks een kwartier of zelfs tien minuten opruimt dan wordt het al veel gemakkelijker.

Andere voorbeelden zijn om dagelijks vijf papieren weg te doen of elke dag één tijdschrift. Op deze manier train je als het ware je opruimspieren. Na een tijdje zul je merken dat die vijf papieren je gemakkelijk afgaan. Misschien kun je er ook wel tien doen?

4. Focus op de actie, niet op het resultaat

Waar het om gaat is dat je elke dag de kleine actie doet die je je hebt voorgenomen. Dus als je tien minuten met opruimen bezig bent geweest, dan heb je je gewoonte uitgevoerd. In het begin heeft het misschien nog niet veel resultaat, maar dat komt vanzelf. Vandaag verplaats je misschien alleen dingen, morgen geeft je één voorwerp een eigen plaats, volgende week pak je alle losse dingen in een kamer op en over een paar maanden loop je zingend door het huis.

5. Hou je voortgang bij en beloon jezelf

Belonen werkt. Hou dus bij of je vandaag je nieuwe gewoonte hebt gedaan. Hou het luchtig, dus plak stickertjes of geef jezelf een zonnetje, elke keer als je je nieuwe gewoonte hebt uitgevoerd. Je kunt ook aan een financiële beloning denken: stop elke dag een euro in een potje en na twee maanden koop je daar iets voor wat je anders niet zou kopen. Iets wat helemaal voor jou is.

Slow organizing 2: de koffievlektheorie

De vorige keer schreef ik dat slow organizing een continu proces is van aanpassen van je spullen en hun indeling. Misschien dacht je toen: dat is een mooie gedachte, maar ik zit met chaos om me heen en ik weet niet hoe ik moet beginnen. Slow of niet slow, ik wil gewoon praktische tips!

Ook georganiseerd worden gaat stap voor stap, slow dus. Volgens mij kan het op twee manieren:
1. Je begint elke dag één en dezelfde plek op te ruimen
2. Je leert nieuwe gewoontes aan

Eigenlijk is de eerste manier ook een gewoonte, dus er is eigenlijk maar één manier. Nieuwe gewoontes helpen je opgeruimd te blijven. Er zijn ook specifieke gewoontes, waardoor je opgeruimder wordt. Maar elke dag dezelfde plek opruimen is een heldere manier om langzamerhand opgeruimder te worden.

Ik weet dat er nu mensen zijn die denken: maar zo duurt het jaren voordat ik mijn huis georganiseerd heb! Misschien is dat zo, als je één plek gaat organiseren, elke dag weer, dan is dat één plek en zie je nog niet zoveel resultaat.

Maar als je begint om één plek consequent bij te houden gebeuren er een paar dingen.

Het mooie is dat die plek zich ‘vanzelf’ gaat uitbreiden. Als namelijk je bureau opgeruimd is, dan heb je de neiging om ook andere plekken in de buurt te gaan opruimen. En dan is er geen houden meer aan, voor je het weet is je hele werkkamer georganiseerd.

Een ander effect is dat je gaat wennen aan het idee dat je elke dag je bureau opruimt. Als dat eenmaal in je systeem zit, dan ga je daarop anticiperen. Dus als je overdag een stapeltje op je bureau wilt leggen, dan denk je: ‘Dat stapeltje ga ik aan het einde van de dag opruimen. Eigenlijk kan ik dat net zo goed meteen doen, dan hoeft het straks niet.’ Dan hoef je aan het einde van de dag je bureau niet eens meer op te ruimen, het bureau lijkt zichzelf schoon te houden. Je hebt het opruimen opgenomen in je routine. En laat dat nou precies de bedoeling zijn.

Dat is wat ik de koffievlektheorie noem: als je er iets aan doet, dan gaat het nooit meer weg, sterker nog, de vlek (gewoonte) breidt zich alleen maar uit.

Sesamstraatstress en avondroutine

Al meer dan 200.000 mensen hebben op internet de petitie getekend dat Sesamstraat terug moet naar half zeven ’s avonds. In De Pers van 22 april 2009 komt een moeder aan het woord: ‘Ik mis een vast ritueel’, zegt ze letterlijk. Meneer Aart dreigt nu zelfs al met opstappen als het programma niet terug wordt gezet op z’n vaste tijdstip.

Voor de mensen die het gemist hebben: Sesamstraat is jarenlang om half zeven ’s avonds uitgezonden, maar sinds enige tijd verplaatst naar half zes. Bovendien is de uitzendtijd meerdere keren gewijzigd. Er zijn daardoor bijna geen kijkertjes meer over.

De moeder die in De Pers aan het woord komt geeft aan dat om half zes de avondspits in huis nog volop aan de gang. Als het programma om half zeven wordt uitgezonden dan kan haar dochter precies kijken voordat ze naar bed gaat. En dat is dan een vast ritueel.

De commotie rondom Sesamstraat illustreert mooi het belang van een avondroutine. Die routine geeft je houvast en rust en als dat verstoort wordt is het erg vervelend en dat levert stress op. Ouders komen rond half zes net thuis en dan ‘moet’ er van alles gebeuren. Even rustig naar Sesamstraat kijken is dan nog niet aan de orde. Eerst eten koken, eten, misschien wel afwassen of in bad en dan nog even bijkomen met een half uurtje televisie. Het klinkt logisch.

Dus de vraag van ouders is ook niet zo gek, de netmanager gooit hun hele schema in de war. Wat ik overigens niet begrijp is waarom mensen Sesamstraat niet gewoon opnemen. Dan kun je gewoon kijken wanneer je wilt, dus ook om half zeven. En je hebt nog minder stress, want als je een keer een kwartiertje later thuis bent, dan kun je gewoon je routine afwerken en Sesamstraat ook een kwartier later bekijken. Ik dacht dat live televisie kijken zo ouderwets was? Gezien deze discussie hechten te meeste mensen daar blijkbaar toch nog steeds veel waarde aan: gezellig samen voor de televisie, als de omroepbaas dat bepaalt.

Sleur?

Routines kunnen je enorm helpen: ze geven je structuur en je hoeft over bepaalde zaken niet meer na te denken, zoals: ‘waar liggen mijn sleutels? ’, ‘waar berg ik de post op?’ en ‘waarom heb ik die papieren voor mijn afspraak niet bij me?’. Daardoor heb je meer ruimte voor de dingen die echt belangrijk zijn.

Meestal word je dus een stuk effectiever van gewoontes. Maar er zijn situaties waarin gewoontes je dwars kunnen gaan zitten. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je uit gewoonte elke dag naar GTST kijkt, terwijl je het verhaal eigenlijk al jaren niet meer boeiend vindt. Of als je naar vergaderingen gaat die al jaren in je agenda staan, maar waar je eigenlijk helemaal niet meer bij hoeft te zijn. Of je bent ooit elke dag boodschappen gaan doen, omdat je geen auto had en toch dicht bij de supermarkt woonde. Inmiddels woon je ergens anders en heb je een auto, maar je doet nog steeds elke dag boodschappen.

Dat zijn allemaal gewoontes die enorm veel tijd kosten. Omdat je er inmiddels niet meer bij na denkt, heb je eigenlijk helemaal niet door dat het ook anders, effectiever kan. Soms is het zaak om de dingen gewoon eens even niet op routine te doen en je juist af te vragen: waarom doe ik dit? Moet ik dit zo doen? Is het nog handig? Kan het ook anders? Dat valt niet mee, maar het kan wel.

Het meest werd ik er mee geconfronteerd toen ik ging samenwonen. Mijn vriend had natuurlijk een hoop andere gewoontes. En dan blijken een heleboel dingen ook prima op een andere manier te kunnen. Niet afdrogen, maar de borden laten staan tot ze zelf gedroogd zijn (niet overgenomen). Tissues bij de hand houden, omdat het handig is voor bijna alles (wel overgenomen). Een frisse blik helpt dus. Vraag het gewoon eens aan iemand: hoe doe jij dat nou, de was, de boodschappen, alle afspraken op je werk, combineren van werk en ook nog de kinderen wegbrengen en koekjes bakken. Je hebt in elk geval een interessant gesprek, mensen vertellen graag over wat ze doen en hoe ze het zelf geregeld hebben. En misschien kom je nog op ideeën ook.

Selectief

Op tijd stoppen met iets kan je enorm veel tijdwinst opleveren. Stel je bent een tv-programma aan het kijken, maar eigenlijk is het helemaal niet zo leuk. Ik betrap mezelf er op dat ik dan vaak toch het programma of de film blijf kijken. Hetzelfde met boeken en artikelen: ook al vind ik ze niet zo boeiend of voorspelbaar, ik lees toch door. Terwijl ik beter zou kunnen stoppen op het moment dat ik vaststel dat het niet leuk is of niet boeiend.

Waarom doe ik dat? Enerzijds is het een soort plichtsbesef, denk ik: wat je begint moet je ook afmaken. Nou is het inderdaad zo dat een boek je soms pas na een tijdje grijpt en dat het vaak de moeite waard is om even door te lezen. Hetzelfde geldt voor een film. Doorzetten kan je iets opleveren. Maar vaak weet je best dat dat niet het geval zal zijn. En ook in die gevallen heb je de neiging om door te gaan met kijken of lezen.

Anderzijds is het ook een soort gewoonte. Je bent aan het kijken of lezen en je kijkt of leest gewoon door. Zonder daar eigenlijk echt bij na te denken. Ik had het na de vakantie met de kranten. Eigenlijk moet je daar heel snel doorheen en alleen die artikelen bekijken die echt interessant zijn. De rest is toch oud nieuws. Maar ik betrapte mezelf er op dat ik toch alles wilde lezen.

In dit geval is dat bijna niet mogelijk, dus dan ben je haast wel gedwongen om selectief te zijn. Anders kom je er nooit doorheen. En ik heb me maar weer eens voorgenomen om vaker selectief te zijn. Het levert namelijk zoveel tijd op.

Schoenen poetsen

Het is zo'n eenvoudig klusje: schoenen poetsen. Duurt niet te lang en je ziet het resultaat. Maar ik geef toe: ik doe het bijna nooit.

De smoezen die ik gebruik: het zit niet in mijn systeem; het moet mooi weer zijn, zodat ik de schoenen buiten in kan spuiten met wax.
Smoezen inderdaad.

Nu had ik een paar weken geleden nieuwe schoenen gekocht met daarbij meteen de juiste kleur poets. Dat dan weer wel. En ik had goeie voornemens, om die schoenen dit keer te gaan poetsen voordat de kale plekken te zien zijn (meestal ga ik het pas doen als die er zijn en het dus eigenlijk al te laat is).

En vandaag was het mooi weer, die smoes verviel dus alvast.
Ik had nog een ander paar staan dat nieuwe hakken had gekregen en opgeborgen moest voor de winter. Bleek dezelfde kleur te zijn als die nieuwe schoenen. Ik heb ze allebei gepoetst. Het is niks, maar ik ben er heel tevreden over. Nu eens kijken of ik dit tot een maandelijkse gewoonte kan maken (vaker is niet realistisch). Eens kijken of het helpt als ik een taak opneem in Outlook.

Denken als een opgeruimd persoon (2)

Vorige week schreef ik dat ik als opgeruimd persoon een interne motivatie heb om op te ruimen en daardoor voelt het niet als moeten.



Wat mij ook enorm helpt is dat ik opruimen niet zie als iets wat losstaat van andere activiteiten. Als ik een activiteit doe, dan ruim ik daarna mijn spullen op, anders is de activiteit niet afgerond. Dus als ik ga strijken dan ruim ik daarna de strijkplank op en later (als hij is afgekoeld) de stijkbout. Als ik de post openmaak dan gooi gelijk bij het oud papier wat er weg kan en de rest leg ik op de plek waar ik het af ga handelen. Als ik gewassen heb dan vouw ik meteen de was op en leg ik in de kast wat in de kast hoort.



Zoals een ober alleen maar nieuw eten kan serveren als hij eerst de tafel heeft afgeruimd, zo begin ik alleen aan iets nieuws als ik de spullen van de vorige activiteit heb weggeborgen. Daar denk ik niet eens over na.



Als je dat niet vanzelf doet, dan moet je er natuurlijk wel over na denken. Maar het is iets wat je kunt leren. Waarschijnlijk heeft iedereen wel een bepaalde situatie waarin je het al wel doet, zoals de tafel afruimen of je tanden poetsen. Dan kan het ook in andere situaties.