Lente?

Eigenlijk is de winter net begonnen. Er is nog niet eens 1 wintermaand voorbij. En toch lijkt het al lente te worden. Okee, met de regen en de donkerte lijkt het soms eerder herfst, maar toch...

Als ik nu naar buiten kijk schijnt net even de zon, tussen de buien door, dat wel, maar hij schijnt. Het is tien graden buiten, ik hoef geen handschoenen aan als ik ga fietsen. En ik zag gisteren bij Jamin de paaseitjes liggen.

Dat laatste vond ik wel een beetje overdreven eerlijk gezegd, twee weken na nieuwjaar. Pasen valt weliswaar vroeg dit jaar, maar om meteen van de kerstkransen naar de paaseieren te gaan, is wel een flinke stap.

Maar ze lagen er toch maar. En ik voel dat er iets begint te kriebelen. Hoog tijd om de laatste kerstspullen op te ruimen. Misschien kan ik wel een raam open zetten om frisse lucht binnen te laten. Tijd voor nieuwe energie en schone, frisse kamers. Het kan me niet snel genoeg gaan.

Gelukkige ongelukjes

De lokale zender in Rotterdam zendt elke zondag Bob Ross uit en wij zijn vaste kijkers. Bob Ross is die schilder die beweert dat iedereen kan schilderen. In programma’s van een half uur laat hij zien hoe het moet. Na een half uur is het schilderij klaar. Steevast staan er bergen op en dennenbomen.

Schilderen doe ik niet en ik vind het ook niet heel erg mooi wat de man maakt. Maar tijdens het schilderen vertelt de man hoe hij zijn schilderij maakt. En dat doet hij op een kalme, bijna hypnotiserende manier. Ik denk dat er twee mogelijkheden zijn: het irriteert je mateloos of je wordt er enorm kalm van. Voor mij geldt dat laatste en dat is ook de reden dat ik kijk: ik word er zo rustig van. Vooral op zondag is dat heerlijk. Een oase die man.

Eén van zijn favoriete uitspraken is: we don’t make mistakes, we just have happy accidents. En als je dat maar aanhoudt, dan kun je volgens mij alles aan in het leven.

Goede voornemens: korte en lange termijn

Waarom blijft het toch zo moeilijk om goede voornemens te realiseren?
Eén reden is in elk geval het onderscheid tussen de korte en de lange termijn. Goede voornemens hebben meestal pas op de wat langere termijn effect. Het einddoel ligt verder weg. Soms een week of een maand, maar het kan ook veel langer zijn: tien kilo afvallen kost nou eenmaal tijd. Je hele huis opruimen duurt ook wel even. En de voordelen van stoppen met roken zijn al helemaal niet meteen duidelijk. Je krijgt misschien wat meer adem en ze zeggen dat het gezonder is. Maar je weet natuurlijk nooit zeker of je er bijvoorbeeld langer door leeft. En dan is de bevrediging van die ene sigaret een onmiddellijke beloning, die maar moeilijk is te weerstaan.

Hoe voorkom je dit? Eén mogelijkheid is om het doel dichterbij te halen en daarmee ook de taak in kleinere stukjes te hakken: eerst maar eens 1 kilo afvallen of 1 week niet snoepen/gezond eten, eerst maar eens die stapel kranten opruimen of de post van deze week verwerken. Dat zijn dingen die je op korte termijn kunt realiseren.

Als je het doel kleiner maakt, dan is het nadeel dat het voordeel vaak niet meteen duidelijk is. Ben je kilo afgevallen, so what? Heb je die stapel kranten opgeruimd en dan? Wat heb je er eigenlijk aan?
Daar kun je iets aan doen door jezelf een beloning te geven: een fijn boek na een week niet snoepen of iets lekkers na een vervelende opruimklus. Dan koppel je een onmiddellijke beloning aan een actie die je op korte termijn uitvoert. Dat snapt je brein.

De truc is om veel van die acties te doen, met desnoods evenveel beloningen. En, verrassing, na 10 weken gezond eten ben je opeens een stuk dichter bij je einddoel. En na een flink aantal opruimklussen is de woonkamer opeens opgeruimd. Het kost wat zelfbedrog, maar terwijl je jezelf voor de gek houdt, komt je doel dichterbij.

Bonnetjes

Mijn eerste organizingdaad van het jaar voor mezelf was om bonnetjes uit te zoeken. Ik heb een mapje waar ik die ingooi. Een aantal maanden of zelfs een half jaar. Dan puilt het mapje uit.

Als ik er dan weer eens iets bij wil stoppen, dan lukt dat niet goed. Een zeker teken dat het tijd wordt om het mapje op te ruimen. Zo bouw ik een 'natuurlijk' moment in en krijg ik vanzelf een signaal dat ik eens wat bonnetjes moet gaan weggooien.

Dat heb ik dus nu gedaan: alles wat ik niet meer herkende, waarvan ik niet meer wist waar het van was is weg. Ook de bonnen van boeken die ik al gelezen heb, kleding en schoenen die ik al een tijdje draag en CD's die ik al uit mijn hoofd ken.

Alleen een paar bonnen van recente aankopen (afgelopen december) heb ik er in laten zitten. Overigens stop ik in deze bonnenmap geen garantiebewijzen. Bonnen van apparaten en dergelijke liggen op een andere plek, want die bewaar ik natuurlijk wel minstens een jaar.

Balansmaand

Ik geef het toe, ik heb me een beetje laten gaan deze kerstweek. Wat eten betreft, wat tv-kijken betreft, (te) laat naar bed gaan en in het algemeen helemaal niks uitvoeren. Het grootste gedeelte van het jaar ben ik tamelijk gedisciplineerd, dus soms is het heerlijk om even de teugels te laten vieren.

Maar nu is het nieuwe jaar begonnen en is het tijd om weer terug te keren naar het normale ritme. Om weer een beetje in balans te komen, heb ik geen balansdag nodig, maar ik vrees een hele maand. Geen chips meer voor mij. Gelukkig is de tijd van de oliebollen toch voorbij, hoewel hier in Rotterdam de kramen mogen blijven staan tot eind januari, maar dat negeer ik maar, dat lijkt me wel het beste.

Verder pak ik mijn regelmatig bewegen maar weer eens op. Deze tijd van het jaar is dat extra belangrijk. Niet alleen omdat ik de neiging heb om meer te eten als de avonden lang zijn, maar ook omdat ik anders de neiging heb om in een lichte winterdepressie te verzinken.

Ikzelf ga vanaf januari naar het voorjaar toeleven. Maar omdat het mooie weer er nog niet echt is, zet ik alle zeilen bij om mijn energie te behouden. Dat betekent zoveel mogelijk buiten komen als het nog licht is, want dat helpt: licht, frisse lucht en beweging. En verder zoveel mogelijk gezonde dingen eten, ook daar krijg ik energie van.

En dat komt dan goed uit met die balansmaand. Ook is het een positieve manier om mijn goede voornemen te formuleren. Dat vergroot de kans dat ik het ga realiseren. Dus mijn voornemen is niet om af te vallen, maar om zoveel mogelijk energie op te doen, op alle mogelijke manieren.

Klussenbord

Afgelopen weekend was ik even in Londen. Dat is zo vlak voor de kerst overigens geen aanrader. Ik heb nog nooit zo vaak in zo korte tijd in de rij gestaan. Als het aan mij had gelegen was ik er niet op dit tijdstip geweest, maar ik wilde een concert zien en dat was nou eenmaal op 22 december. Dat concert was wel een aanrader overigens, de live versie van The War of the Worlds van Jeff Wayne. Maar dit allemaal terzijde.

We hadden een hotelletje voor 1 nacht. Geen duur hotel. Tegenover onze kamer zag ik het bord op de foto: een bord met haken, waaraan housekeeping boekjes kan hangen met de onderhoudsklussen voor de loodgieter, de electricien enzovoort. Lekker low tech, maar wel georganiseerd (excuus voor de niet zo scherpe foto, maar ik wilde het toch graag laten zien)

Overpeinzingen

Vandaag is het de kortste dag van het jaar. Met al die donkerte kom ik altijd in een andere stemming dan normaal. Als je dan ook nog vrij bent, dan is er alle ruimte om wat dingen te overpeinzen.

Niet zozeer hele concrete dingen. Meer lekker zitten met een warm drankje en het leven een beetje overdenken. Waar ben ik blij mee? Wat zou ik willen veranderen? Zijn dat dingen waar ik heel concreet iets aan kan doen? En wil ik dat echt? Of zijn het maar hersenspinsels.

Dat is wat ik me voorneem voor deze kerstvakantie: lekker peinzen.
Als ik ook nog een concrete actie onderneem of tot een besluit kom, dan is dat mooi meegenomen. Maar ik weet uit ervaring dat daar meestal niet zoveel van komt. De wereld lijkt een beetje stil te staan en ik sta zelf ook even stil.

Dat doe ik niet zo vaak, dus dat is een cadeautje aan mezelf. Ik hoef niks en ik rommel maar wat weg, een beetje lezen, een wandelingetje. Verder niks. Heerlijk.

De komende tijd dus ook wat minder berichtjes hier. Misschien post ik nog wat, misschien ook niet. Ook dat laat ik lekker in het midden.