Je kunt wel alles hebben

Je moeder en je grootmoeder zeiden het al: je kunt niet alles hebben. Maar is dat eigenlijk wel waar? Lees verder hoe je wel alles kunt hebben. Alles wat je maar wilt en zelfs nog meer.

Een tijd lang zei ik het iedereen na: je kunt niet alles hebben. En anders wordt het een zootje, voegde ik daar vaak aan toe. Dan bedoelde ik de vele spullen die je zou hebben als je alles hebt.

Eigenlijk is dat gezegde anders bedoeld. Meestal wordt het gebruikt als: je kunt niet alles hebben: niet een leuke moeder zijn en een fulltime baan hebben, niet veel activiteiten hebben en toch nog vrije tijd over houden; niet gelukkig zijn en toch opgeruimd.

En dat is dus gewoon niet waar. Het kan wel degelijk. Je kunt wel alles hebben.

Je kunt actiegericht zijn en ook vrije tijd overhouden.
Je kunt gelukkig zijn en ook georganiseerd leven.

Je kunt een gezellig huis hebben en ook opgeruimd zijn.
Je kunt veel handige gewoontes hebben en ook spontaan zijn.

Je kunt veel spullen loslaten en dan juist genieten van het leven en steeds nieuwe dingen ontdekken.
Je kunt je doelen bereiken en ook veel tijd doorbrengen met degenen van wie je houdt.

Hoe dat kan? Door het op een ander niveau te bekijken. Natuurlijk kun je niet alle spullen ter wereld hebben. Maar waarom zou je dat ook willen?

Als je kijkt naar de dingen waar het werkelijk om gaat, dan kun je echt alles hebben: gelukkig zijn, nieuwe ervaringen opdoen, samen zijn met de mensen waar je het meest van houdt, je gezondheid onderhouden, rust en ruimte voelen.

Eigenlijk al die dingen die belangrijk zijn, maar die je zo vaak vergeet in de drukte van alledag. Daar kun je makkelijk buiten, die drukte. Die heb je helemaal niet nodig. Je kunt 'm missen als kiespijn.

Het is ook nog eens heel eenvoudig om al die dingen te bereiken: kies voor jouw weg, jouw thema, jouw fascinaties en jouw manier om de dingen te doen. Ik zei eenvoudig en dat is niet altijd simpel. Dat is weer iets heel anders.

Maar als je echt alles wilt hebben, dan is er maar één manier: maak ruimte voor jouw pad en je zult meer hebben dan je ooit had durven dromen.

Wil je meer ruimte en rust? Kom dan op 22 maart naar de Landelijke Loslaatdag. De toegang is gratis. Klik hier om je in te schrijven voor 1 van de 20 locaties in heel Nederland.

Ruimte voor jezelf

Je bent druk met van alles. Je doet veel en je zet je in voor anderen. Maar waar ben jij? Als je niet voor jezelf zorgt, dan kun je ook niet voor anderen zorgen. Dat weet je best. Maar in de praktijk lukt dat niet altijd. Hoe zorg je dat je energie houdt voor alles wat je wilt doen? Drie tips.

Je hebt veel te doen en vaak zijn dat dingen waar je zelf voor hebt gekozen: de zorg voor je kinderen, een studie, je werk. Allemaal dingen die belangrijk zijn. Andere dingen zijn zo belangrijk dat je ze niet zomaar kunt negeren: de zorg voor je zieke (schoon)ouder, een reorganisatie op je werk, je kind met problemen.

Al met al heb je er je handen vol aan. Meestal is dat geen probleem, maar er zijn van die momenten dat je er even helemaal doorheen zit. Je hebt jezelf uit het oog verloren.

Je bent even vergeten dat je energie nodig hebt om energie te kunnen geven.
Wat je niet wilt is dat je helemaal instort. Niet voor jezelf en al helemaal niet voor anderen, want dan kun je helemaal niets meer.

Het is dus belangrijk om je eigen energieniveau in de gaten te houden en te zorgen dat je dat op tijd weer aanvult. Alleen zo kun je anderen blijven steunen en ook nog tijd hebben voor allerlei andere activiteiten.

Drie tips die je helpen om ook tijd te maken voor jezelf:

1. Maak van zelfzorg een gewoonte
Ook in drukke tijden wil je tijd voor jezelf houden. Dat kan alleen als je er een gewoonte van maakt. Een gewoonte betekent dat je steeds hetzelfde doet op hetzelfde moment.

Ga dus dagelijks wandelen, met of zonder hond. Ga 10 minuten mediteren. Lees een half uur in een boek, ga handwerken of wat het dan ook is waar je energie van krijgt. Reserveer elke dag een kort moment om je energie aan te vullen.

2. Doe aan extreme zelfverwennerij
Elke dag wat energie aanvullen is op de langere termijn nog niet voldoende. Om je echt goed te voelen heb je af en toe wat extra's nodig. Bouw daarom momenten in voor extreme zelfverwennerij.

Doe iets voor jezelf wat voelt als een enorme luxe.

Mijn ervaring is dat de meeste mensen (en vooral vrouwen) veel te veel aan anderen denken en minder aan zichzelf. Wat voor jou extreme zelfverwennerij is, is dus in werkelijkheid helemaal niet zo extreem. Je hebt het gewoon nodig.

Doe dus minstens een keer per maand iets wat je eigenlijk een beetje overdreven vindt. Iets wat je anders nooit doet, omdat je vindt dat je het niet verdient. Een hele dag in de sauna en niet even snel een uurtje. Eten in een sterrenrestaurant in plaats van in het eetcafé.

Ook spijbelen mag. Zomaar naar die tentoonstelling, terwijl je eigenlijk je huis moet schoonmaken of moet studeren. Als je dat elke week zou doen, kom je in de problemen, maar zo nu en dan is het juist helemaal goed.

Door af en toe te spijbelen bereik je het maximale effect van zelfverwennerij.

3. Maak ruimte voor je succes
Ook jij hebt 24 uur in een dag, net als iedereen. Je zult dus keuzes moeten maken over wat je wel en niet doet. Als je alles in je week blijft proppen, dan blijf je achter jezelf aanlopen. Dat is onvermijdelijk.

Je zult dus ruimte moeten maken voor de dingen die je echt wilt. Voor de mensen en activiteiten die echt voorrang verdienen. En dat zijn er altijd maar een paar. Dat valt niet altijd mee en het vraagt vaak moeilijke keuzes van je.

Maar soms is het beter om nee te zeggen. Als jouw 'ja' betekent dat je maar half aanwezig bent, doe je jezelf en anderen tekort.

Een duidelijk doel maakt het makkelijker om die keuzes te maken. Je zegt niet alleen maar 'nee', je kiest ook duidelijk om iets anders wel te doen en dat ook goed te doen.

Zo maak je ruimte voor succes.

Vind je het moeilijk om te bepalen wat je echt wilt? Kom dan naar Ruimte voor Succes en ontdek wat je eigenlijk wilt bereiken en hoe je dat voor elkaar krijgt. Klik hier voor meer informatie over Ruimte voor succes.

Niet opruimen, maar wat dan wel?

Weet je nog hoe je huis er uit zag toen je er net kwam wonen? Of eigenlijk vlak daarvoor. Weet je nog hoeveel ruimte je had? Wat voor plannen je had met al die lege ruimte?

En hoe is het nu? Verzucht je wel eens: kon ik maar verhuizen, zodat ik opnieuw kon beginnen!

Je hoeft niet opnieuw te beginnen, maar het helpt wel om terug te denken aan het gevoel dat je huis je gaf toen het nog leeg was. Wat wilde je toen in de verschillende ruimtes doen? Hoe zag je het voor je?

Hoe je het voor je zag, dat kan je op het spoor zetten van je doel, je wens. Wat wil je eigenlijk bereiken met opruimen? Als je dat niet weet, dan is het moeilijk om gemotiveerd te blijven.

Het gaat namelijk niet om het opruimen zelf, maar om waar je naartoe wilt. Zonder een doel bestaat opruimen uit losse klusjes en dat motiveert niet.

Ben je al vaak gestart met opruimen, maar hou je het niet vol? Dan kan het zijn dat je wens niet helder is. Je werkt dan puur op discipline. Daar kun je mee starten, maar daar hou je het niet mee vol.

Of ruim je regelmatig op, maar vult de ruimte zich altijd supersnel weer op met nieuwe spullen? Dat is wat er gebeurt met ruimte, als ze leeg zijn en je hebt geen bestemming voor die ruimte. Dan is het zo weer vol.

Nou is het niet altijd makkelijk om die wens te vinden. Terugdenken aan je plannen met je lege huis is een manier om er achter te komen. Of denken aan wat je nu zou doen met een leeg huis. Je ideeën kunnen tenslotte veranderd zijn sinds je verhuizing.

Stel je eens voor dat je de ruimtes in je huis vult met iets anders dan spullen.

Wat zou dat kunnen zijn?

Er zijn een heleboel mogelijkheden: dansen, gelach van vrienden, goede gesprekken, liefde, nadenken, vrolijkheid, ademhalen, uitrekken, knuffelen, warmte, een picknick, languit op je rug liggen, samenzijn, delen, voelen, gewoon zijn.

Al die dingen zijn ongelooflijk waardevol en je hebt er (bijna) geen spullen bij nodig.

Zit er iets bij wat je aanspreekt? Of is het nog iets anders wat je zou willen?

Ontdek waar jij je ruimte mee wilt vullen en je kunt voor eens en voor altijd opgeruimd zijn.

Ruimte in je huis, ruimte in je hoofd?

Je gedachten hebben invloed op je lichaam. Denk maar eens aan iets lekkers en je voelt het water al letterlijk in je mond lopen. Taalgebruik is ook vaak afkomstig uit de fysieke wereld, maar kan worden gebruikt om iets abstracts te beschrijven.

De mens heeft eerst geleerd om lichamelijke en concrete ervaringen te beschrijven en heeft die vervolgens uitgebreid naar symbolische en abstracte ervaringen.

Neem het begrip ‘warm’. In de concrete betekenis verwijst dat naar temperatuur. Die temperatuur kan ook bij een persoon horen, denk aan moederwarmte. De stap om de betekenis uit te breiden naar een niet-fysieke ervaring is dan niet zo groot meer: een moeder is warm, straalt wel of geen warmte uit. Die warmte staat voor veiligheid en vertrouwen. Iemand die dat uitstraalt noemen we dus ook warm.

Het blijkt nu dat je lichaam ook invloed kan hebben op je gedachten. Als je een hete kop koffie vast hebt, dan beoordeel je een persoon op een foto als warmer dan wanneer je ijskoffie vast hebt.

Dat betekent dat je omgeving wel degelijk invloed heeft op je welbevinden. Vaak hoor ik van mensen dat ze onrustig worden van een rommelige omgeving of dat een vol huis ook tot een vol hoofd leidt. Het zou interessant zijn om dat te onderzoeken.

Voorlopig ga ik er van uit dat het twee kanten op werkt: als je een vol hoofd hebt of een onrustig hoofd dan kan dat leiden tot een rommelig en/of een vol huis. Zoals de gedachte aan lekker eten leidt tot een fysieke reactie. Maar andersom kan dat ook: een rommelig of vol huis kan een vol hoofd tot gevolg hebben. Zoals de warme koffie tot een beoordeling van warmte leidt. De oplossing kan dan ook twee kanten op gezocht worden. Enerzijds in coaching door het volle gevoel in je hoofd weg te nemen, waardoor fysiek opruimen gemakkelijker wordt. Anderzijds door fysiek op te ruimen, waardoor je ruimte in je hoofd krijgt en energie voor nieuwe activiteiten.

Ruimte in je hoofd

Vandaag heb ik geluncht met mijn eigen coach. Ze coacht me nu niet meer, maar zo nu en dan praten we bij. Zij gaf mij een mooi nieuw inzicht over opruimen en organiseren. Namelijk dat dat ook een activiteit is die vooraf kan gaan aan een verandering.

In mijn werk als organizer is het scheppen van orde meestal het doel van het proces. En natuurlijk is het zo dat meer ruimte om je heen ook rust in je hoofd geeft. Maar zoals mijn coach het beschreef kan het ook een middel zijn. Door letterlijk ruimte te maken om je heen, schep je ook figuurlijk ruimte voor iets nieuws. Een nieuwe baan, een eigen bedrijf, een relatie, wat dan ook.

Dus hou daar rekening mee bij de goede voornemens voor 2008: er moet wel ruimte zijn voor die voornemens, letterlijk en figuurlijk. De komende maand ga ik nog maar eens gebruiken om wat achterstallig onderhoud te doen hier in huis, zodat ik in het nieuwe jaar weer volop ruimte heb voor nieuwe activiteiten.

Ideale ruimte?

Het Ruimtelijk Planbureau heeft een rapport uit: De staat van de ruimte. Eerlijk gezegd wist ik niet dat we een planbureau hadden voor de ruimte. En uit het rapport blijkt ook eigenlijk wel een beetje dat er niet zo veel ruimtelijk gepland wordt.

En dan krijg je gekke dingen: over de inrichting van een winkelplein in het centrum wordt heel lang nagedacht en er wordt enorm veel geld aan besteed, kijk bijvoorbeeld naar het Eendrachtsplein in Rotterdam. Maar buiten de stad kan opeens alles en worden dus ook de meest lelijke dingen neergezet, zoals meubelboulevards en aanverwanten. Neem Alexandrium, puur functioneel en foeilelijk.

Op het platteland doen boeren hetzelfde: ze zetten kassen en varkensflats neer, maar als een particulier een huisje wil neerzetten of als een dorp wil uitbreiden, dan mag dat opeens niet. Terwijl stedelingen die naar het platteland trekken juist wel lekker gaan moestuinen en hobbykippen en -paarden gaan houden. En dat ziet er een stuk beter uit dan die kassen (hiermee jagen ze ongetwijfeld de boeren tegen zich in het harnas).

En dan hebben wij Nederlanders ook nog eens irreëele ideaalbeelden van dat platteland en van de verschillen tussen stad en platteland. Maar het platteland bestaat al bijna niet meer. En wegen zien we als een symbool van vrijheid, maar je kunt nog nauwelijks doorrijden. Van een weids uitzicht is ook al geen sprake meer, bijna overal kijk je aan tegen geluidsschermen en bedrijventerreinen.

Volgens het Ruimtelijk Planbureau moeten we dat ideaal maar eens loslaten en de werkeljkheid onder ogen zien. Ongerepte natuur bestaat niet, dus je hoeft ook niet heel veel geld uit te geven om landschap in de oorspronkelijke staat te brengen. Welke oorspronkelijke staat is dat? Boeren maken het landschap niet mooier, maar juist lelijker. En de scheiding tussen stad en land is grotendeels een illusie.

Ik denk dat er veel dingen in het rapport staan die de meeste mensen al weten, zoals vaak met dit soort rapporten. Maar misschien goed dat het nog eens op een rijtje wordt gezet. Verder lijkt het rapport mij vooral een pleidooi voor meer planning, die aansluit op de al bestaande ontwikkelingen. Voor een planbureau ook niet zo gek, natuurlijk om meer planning te willen. Dus beter nadenken over de randen van de stad en daar misschien ook eens iets bouwen wat om aan te zien is. Dat lijkt me een uitstekend idee.