De kloof tussen weten en doen – en hoe je er overheen springt

Je wilt een opgeruimd huis, dat weet je. Je hebt er al veel artikelen en boeken over gelezen. Misschien heb je zelfs een workshop gevolgd. Eigenlijk weet je precies wat je zou moeten doen.

Maar daar zit nou precies het punt: je doet het niet, hoe graag je het ook wilt.

Misschien is het een troost om te weten dat dit een algemeen menselijk verschijnsel is. Psychologen hebben er zelfs een naam voor: de kloof tussen voornemen en uitvoering oftewel, in het Engels de 'intention-behavior gap'.

Twee verklaringen hiervoor zijn weerstand tegen verandering en de waan van de dag. Gelukkig kun je ook iets doen om te zorgen dat je wel in actie komt.

Weerstand tegen verandering
De mens heeft nou eenmaal weerstand tegen verandering. Je ziet dat in het spreekwoord: je weet wat je hebt, niet wat je krijgt. Dus: je kunt wel iets veranderen, maar je weet niet zeker hoe het dan zal zijn. Dan krijg je argumenten als: 'het is zo erg nog niet', 'het valt eigenlijk wel mee' en 'anderen doen het toch ook niet?'.

Zo blijf je hangen in je voornemen en kom je niet tot actie.

Een goede maatregel is om het stap voor stap te doen. Dat wil zeggen dat je elke dag een kleine stap neemt, maar ook dat je het per dag bekijkt.

Ik pas dit toe in de Loslaatuitdaging: ik doe elke dag 1 voorwerp de deur uit. Maar in het begin merkte ik dat ik me al een beetje druk begon te maken over hoe ik tot 80 voorwerpen moest komen. Als ik daar aan denk, dan wordt het alsnog zwaar.

Zo gaat het ook met een nieuwe gewoonte: als je vandaag denkt aan alle dagen in de toekomst dat je niet mag roken of dat je weer je bureau op moet ruimen, dan ben je geneigd om het maar meteen op te geven.

Bekijk het dus per dag: je hoeft alleen vandaag je bureau op te ruimen. Ik hoef alleen vandaag één voorwerp los te laten. Morgen is er weer een dag.

De waan van de dag
Je kunt je van alles voornemen als je rustig op de bank zit of een cursus volgt. Maar dan ga je weer de werkelijkheid van alledag in. En daarin word je voortdurend afgeleid door van alles dat toch al moet, mensen die je aandacht trekken, drukte om je heen, boodschappen die gedaan moeten, mails die op antwoord wachten.

Voor je het weet is er weer een dag voorbij en heb je niets gedaan met je voornemen. Terwijl je het toch zo graag wilt.

Dit kun je oplossen door je voornemen heel duidelijk te richten op de omgeving waarin je het moet uitvoeren. Je houdt dus rekening met die drukte om je heen. Dat noemen de geleerden een 'implementatie-intentie'.

Je zegt dus bijvoorbeeld: elke ochtend voor ik mijn computer aanzet, doe ik de krant van gisteren weg. Of: ik weet dat ik na het eten geen zin meer heb, maar ik ga toch opstaan en de vuile vaat in de afwasmachine zetten. Daarna mag ik weer zitten.

Zo maak je je voornemen heel concreet en denk je al vooraf na over wat je tegen kan houden in de waan van de dag.

Er is nog een oplossing hiervoor: vertel anderen over je voornemen en breng verslag uit van je vorderingen. Ik vond dit altijd een lastige. Maar ik merk nu met de Loslaatuitdaging, dat het me enorm motiveert om er over te bloggen. Er zijn diverse mensen die mijn blogs volgen en zich er door laten inspireren. Dan kan ik het natuurlijk niet af laten weten.

Je hoeft niet meteen een blog te beginnen, je kunt ook afspreken met een vriendin om je bij de les te houden of met je partner. Het is wel belangrijk dat dit positieve aanmoediging is, anders wordt het controle en dat vindt niemand leuk.

De Loslaatuitdaging

Op 2 januari ben ik gestart met de Loslaatuitdaging om in 80 dagen 80 voorwerpen los te laten. Inmiddels kan ik wat meer vertellen over wat het met me doet. Het lijkt zo onschuldig, 1 voorwerp per dag loslaten, maar het heeft allerlei effecten.

Ik kijk met aandacht
Omdat ik steeds op zoek ben naar wat ik kan loslaten, kijk ik met meer aandacht naar mijn omgeving. Dingen die al heel lang op een bepaalde plek staan, zijn opeens niet vanzelfsprekend meer. Ik ga me afvragen waarom ze daar eigenlijk staan en of ik ze wel gebruik. Zou ik het misschien los kunnen laten?

Mijn focus is gericht op het loslaten en zo kijk ik naar mijn spullen. En echt, er is meer dan je denkt. Ik dacht dat ik redelijk opgeruimd was, maar toch zijn er nog een hoop dingen die zijn blijven liggen, die gewoon mijn aandacht niet hadden. En nu krijgen ze die wel.

Ik zie mogelijkheden
Dat brengt me meteen bij het tweede effect: ik ga veel meer denken in mogelijkheden. Wat zou ik weg kunnen doen? Heb ik een reden om dit te bewaren of kan het wel weg? Ik speur dagelijks mijn huis af naar dingen die ik los kan laten. Steeds springt er wel iets uit dat prima weg kan.

Vaak zijn dat ook dingen waarvan ik eigenlijk al wist dat ze weg konden, maar het was er nog niet van gekomen. Nu dus wel.

Ik kijk dus niet naar wat in de weg staat, maar juist naar wat weg kan.

Ik hoef maar 1 ding per dag
Het is heel fijn om maar 1 ding per dag los te hoeven laten. Vaak zie ik er wel meer, die bewaar ik dan even. Dat geeft me dan rust: ik heb al iets voor de volgende dag. Zo blijft het een tamelijk ontspannen proces.

Het is leuk
Ik merk dat ik er plezier in heb en dat komt vooral door de uitdaging. Ik heb me verplicht om die 80 dingen weg te doen. Jullie lezen mee. Dat maakt het een beetje spannend, maar ook leuk. Ik ben een beetje trots op mezelf als ik weer iets gevonden heb wat weg kan.

Het is dan wel jammer dat mijn favoriete spijkerbroek kapot gaat, maar het komt me ook wel weer goed uit voor de uitdaging. Dat vind ik dan grappig, dat het opeens handig is als er iets kapot gaat.

Ik los ook andere dingen op
Ik pik het niet meer dat er 'zomaar' dingen in huis blijven staan, maar ook niet meer als iets gerepareerd moet worden. Er zijn altijd van die klusjes die blijven liggen: een horloge repareren, de inlogcode voor de bibliotheek opvragen, schoenen verzolen. Ik merk dat ik die dingen ook aan het oplossen ben. Ze gaan bijna vanzelf mee in de opruimenergie. En kan iets niet gerepareerd, dan kan het weer weg en ben ik weer klaar met de uitdaging voor vandaag.

Het geeft ruimte
Dat is natuurlijk het uiteindelijke doel, meer ruimte. Misschien lijkt het weinig, 1 ding per dag, maar ik merk nu al dat het aardig oploopt. Ik zie dat mijn bureau leger wordt, ik merk dat er ruimte komt in mijn kasten.

En het voelt gewoon ontzettend lekker om die spullen los te laten. Vooral spullen waarvan ik eigenlijk al wel wist dat ze weg konden.

Soms is het een beetje lastig, er zijn ook spullen bij die een beetje pijn doen. Mijn blog geeft me de kans om het verhaal te delen en vast te leggen.

Uiteindelijk voel ik me beter als ik het gedaan heb, elke keer weer. En dat begint nu op te stapelen, op te tellen. Al die momenten, die kleine overwinningen geven me samen enorm veel energie.


De Loslaatuitdaging
De uitdaging loopt van 2 januari tot 22 maart 2013, in de aanloop naar de Landelijke Loslaatdag op 23 maart 2013 (daarover volgt later meer informatie). Je kunt reageren op de loslaatuitdaging en op dit artikel op mijn blog.

De uitdaging: elke dag iets loslaten

Ik weet niet of jij aan goede voornemens doet, maar mijn voornemen is om je dit jaar nog meer te inspireren om je opgeruimde leven te creëren. Om te beginnen wil ik dat doen met een bijzonder project.

Ik ga de uitdaging aan om elke dag 1 ding los te laten. Daar ben ik op 2 januari mee gestart en ik ga er mee door tot en met 22 maart. Ik doe daarvan verslag op mijn blog op www.sloworganizing.nl/wp/.

Waarom die periode? Het is precies 80 dagen en het is een mooie aanloop naar de lente. Ik ga dus in totaal 80 dingen loslaten.

Bovendien organiseer ik op 23 maart de Landelijke Loslaatdag. Daarover volgt later meer informatie, het is de bedoeling dat er in hele land activiteiten plaats gaan vinden. Hou die datum dus alvast vrij!

Ga je ook de uitdaging aan?
Ik hoop natuurlijk ook dat ik je inspireer om mee te doen aan deze uitdaging om 80 dingen los te laten. Laat gerust je ervaringen achter op mijn blog.

Ik daag je uit om ook ruimte te maken voor jou, voor de dingen die je echt belangrijk belangrijk vindt, om plezier te hebben en je vrij te voelen.

Lees hieronder mijn eerste loslaatervaring.

Loslaten, de start van de uitdaging

Oké, de komende 80 dagen ga ik dus elke dag iets loslaten. Eén ding per dag. Dat moet te doen zijn, zou je zeggen. Maar elke dag, dat is toch wel pittig.

De eerste paar dingen heb ik wel in mijn hoofd, maar daarna heb ik eerlijk gezegd nog geen idee wat ik ga loslaten.

Maar het is dan ook een uitdaging en dat zou het niet zijn als het makkelijk was. Ik voel me er een beetje ongemakkelijk bij, omdat ik niet precies weet wat het gaat brengen en omdat 80 dagen en 80 dingen toch best veel is.

Wat ik wel weet is dat het me ruimte gaat brengen en dat ik uiteindelijk blij zal zijn met wat het me oplevert: meer ruimte om mezelf te zijn, om creatief te zijn, om te ontspannen en om leuke dingen te doen. Dat staat me wel aan.

Zo na de feestdagen ben ik er altijd even helemaal klaar mee om een vol huis te hebben. De kerstboom en de versiering zijn weer opgeruimd. Dan is het lekker om nog even een stapje verder te gaan en ook andere dingen op te ruimen.

Het eerste wat ik heb losgelaten

Ik mag natuurlijk lekker SLOW beginnen met loslaten, dus ik laat als eerste iets los waarvan ik eigenlijk niet begrijp dat ik het al die tijd heb bewaard. Je ziet het op de foto.

Het is misschien niet meteen te zien wat het is, het is een marmeren ding, waar drie waxinelichtjes in passen. Ontzettend zwaar.

Ik weet ook hoe ik er aan kom: het stond in het eerste huis dat ik zelf huurde. Dat huurde ik van een particuliere verhuurder. Zijn moeder had er in gewoond en een paar dingen achtergelaten, waaronder deze kandelaar.

Inmiddels ben ik daarna nog 2 keer verhuisd. En ik heb eigenlijk geen idee waarom ik dat ding steeds heb meeverhuisd. Ik denk omdat het wel een handig ding was om kaarsjes in te branden. Ik heb het wel vaak gebruikt, maar de laatste paar jaren niet meer. Maar het stond wel het hele jaar op onze salontafel.

En het is natuurlijk gewoon een lelijk ding. Dus waarom ik het in mijn huis zou willen hebben, is me eigenlijk een raadsel.

Dat is wat er gebeurt als je niet met aandacht bij je omgeving bent. Dan tolereer je dit soort dingen. Ik ben er niet aan gehecht, ik vind het lelijk, ik heb er geen speciale herinneringen bij aan iemand, ik heb het niet gekregen van iemand waar ik om geef. Kortom: weg ermee!

Hé, lekker voelt dat. Ik leg het bij de stapel die bedoeld is voor de kringloopwinkel. Misschien kunnen zij er nog iets mee.

Want ik zal ook verslag doen van wat ik doe met de spullen die ik loslaat. Dit gaat dus naar de kringloop.

Stand van zaken op 2 januari 2013:

Los te laten: 80
Losgelaten: 1

Nog los te laten: 79


De Loslaatuitdaging
Tijdens de Loslaatuitdaging laat Yvonne de Bruin van Sloworganizing in 80 voorwerpen los in 80 dagen. De uitdaging loopt van 2 januari tot 22 maart 2013, in de aanloop naar de Landelijke Loslaatdag op 23 maart 2013 (daarover volgt later meer informatie). Verzin je eigen Loslaatuitdaging en doe mee.

Tijd: gebrek of overvloed?

Een paar weken geleden mocht ik een lezing bijwonen van Joke Hermsen. Zij is filosofe en schreef onder andere het boek Stil de tijd. De titel geeft al aan dat dit niet gaat over handiger met je tijd omgaan of nog meer doen in minder tijd.

Het gaat om hoe je tijd beleeft en hoe je die het 'beste' kunt benutten. Wat dat 'beste' ook mag betekenen. Een mooi thema, vind ik.

Soms vliegt de tijd voorbij, als je samen met je geliefde bent of als je supergeïnspireerd bezig bent met wat je graag doet. Ik heb het zelf regelmatig als ik aan het schrijven ben. Als het heel goed gaat, dan bestaat de tijd zelfs even niet voor me. Dan vergeet ik mezelf en de klok. Een goed boek wat ik aan het lezen ben, kan hetzelfde effect hebben.

Op andere momenten, dan lijkt een minuut wel een eeuwigheid te duren, bijvoorbeeld als je wacht op een vertraagde trein op een koud perron. Of als je in de tandartsstoel ligt en je weet dat er zo geboord gaat worden.

Toch loopt de klok in beide gevallen even snel. Het is alleen je eigen tijdbeleving die anders is. Dat is het verschil tussen kloktijd en je innerlijke tijd.

Als het over kloktijd gaat, dan voel je al snel een tekort: er is zoveel te doen en de klok tikt onverbiddelijk voort. Je racet door het leven, van het ene klusje naar het andere. Je bent nooit klaar, je hebt nooit tijd. Niet voor anderen, laat staan voor jezelf. Je bent vaak moe en prikkelbaar.

Je innerlijke tijd is een heel ander verhaal. Die ervaar je als je je concentreert, je met aandacht werkt of als je juist wegdroomt. En die kan eindeloos voelen. Op je innerlijke tijd kun je van alles beleven, zonder dat je klok er toe doet.

Dan kun je voelen, nadenken, anders tegen dingen aankijken, een 'ingeving' krijgen, omdat je hoofd onverwachte combinaties kan maken. Ideeën komen alleen op je innerlijke tijd, creatief ben je alleen op je innerlijke tijd.

Joke Hermsen noemt die kloktijd chronos en je innerlijke tijd Kairos.

Kairos is de god van het geschikte moment (helemaal Slow). Hij heeft vleugels en kan je laten vliegen. Als je 'm de kans geeft. En die kansen zijn in de huidige tijd steeds kleiner.

Er zijn steeds minder momenten waarop je geconcentreerd kunt werken. Je wordt steeds onderbroken, door mail, twitter, telefoon, internet. Er is altijd wel iets. Laat staan dat je tijd hebt om een beetje voor je uit te dromen. Kun je je nog herinneren wanneer je je voor het laatste verveelde? Ik eerlijk gezegd niet. En toch heb je ook verveling soms nodig.

Volgens Joke Hermsen hebben we een 'rustbrein', een deel van ons brein dat juist actief is als we rusten. Zo ordenen we alle informatie en input die we hebben ontvangen. Het probleem is, dat je tegenwoordig bijna nooit meer echt rust hebt. Je bent continu bezig en vaak met een schermpje. Is het niet je computer, dan wel je tablet, de televisie of je smartphone. Dan komt je hoofd niet tot rust.

Je krijgt dan geen tijd meer om indrukken te verwerken. Je wordt daar knorrig en gehaast van. Als je het te lang volhoudt, dan krijg je zelfs geheugenproblemen. Als organizer denk ik dan: wat gebeurt er met je als je je herinneringen niet goed opslaat of als je nooit meer tijd hebt om ze op te laten borrelen? Dan ga je misschien wel spullen gebruiken om die herinneringen bij de hand te houden.

Doe dus de komende tijd niets. Geef je hoofd rust. Slaap uit, rommel door het huis, zit lang aan tafel, lees weer eens een boek. Geef je innerlijke tijd de vrije teugel. Doe je uiterste best om je te vervelen. Dan kun je creatief, vol nieuwe ideeën en heerlijk rustig, met ruimte in je hoofd het nieuwe jaar in.

Loslaten en ontdekken wat je echt wilt

De L van Sloworganizing staat voor loslaten. Natuurlijk doel ik daarmee vooral op het loslaten van spullen, maar er valt nog zoveel meer los te laten. En dat geeft je allemaal ruimte. Ruimte in je hoofd, ruimte in je agenda. Ruimte voor jou.

Als je loslaat wat je moet, dan krijg je ruimte voor wat mag. Een beetje vriendelijker voor jezelf zijn. Dat mag. Luisteren naar wat jij wilt en daaraan toegeven, dat mag. Gewoon die afspraak een keer afzeggen, dat mag. Een keer inconsequent zijn, mag ook. Gewoon lui op de bank zitten, geen probleem. Dan bèn je nog niet meteen lui.

Loslaten is zo min mogelijk doen wat moet. En dus hoeft loslaten ook niet. Je kunt je namelijk niet voornemen om los te laten. Zo werkt het niet. Als je moet loslaten, dan wordt het niets.

'Om iets los te laten moet je het eerst vastpakken', hoorde ik eens. Dat klinkt als een mooie diepzinnige zin. Ik denk dat het zoiets betekent als: je moet je eerst ergens van bewust zijn, voordat je kunt zeggen dat je het anders wilt. Dat je teveel van iets hebt, of juist te weinig.

Maar ja, hierboven staat toch ook alweer dat je iets moet, namelijk je bewust zijn. En loslaten is nou juist niet-moeten. Vooral niets moeten van jezelf, denk ik. Je afvragen wat jij eigenlijk zelf wil. En daar geen oordeel over hebben.

Wil je slapen of op de bank hangen? Dan doe je dat. Als je dat echt wilt.

Loslaten is (voor mij) niet hetzelfde als toegeven aan elke gril, elke gedachte of elke emotie die je invalt. Je mag best impulsief zijn, altijd maar plannen mag je loslaten. Maar het gaat er wel om wat je echt wilt.

En bepalen wat je zelf wilt, dat valt niet altijd mee. Je wordt de hele tijd afgeleid door allerlei mensen die van alles van je willen. Dat zijn dingen die zij willen, niet per se wat jij wilt.

Zo ben ik zelf nog steeds bezig om te accepteren wat het betekent dat ik nogal introvert ben. Ik vind het leuk om mensen te zien, maar ik heb ook tijd voor mezelf en met mezelf nodig. Zo doe ik energie op voor nieuwe ontmoetingen. Dat heeft iets te maken met wat ik wil en ook met wat goed voor me is.

De meeste organizers gaan naar hun klanten toe. Dat doe ik ook wel, maar ik wil ook graag mensen op een andere manier bereiken. Dat past bij wie ik ben (als introvert vind ik het heerlijk om te schrijven), maar ook bij wat ik wil, namelijk opgeruimd leven voor veel mensen bereikbaar maken. Toch heb ik er even over gedaan voordat ik dat ook echt ging doen.

Ik moest eerst loslaten dat je als organizer 1 op 1 werkt, bij je klant thuis. Ik moest me realiseren dat het anders kon en dat ik het graag anders wilde. Maar toen ik dat eenmaal geaccepteerd had, ging het snel en was Sloworganizing binnen een paar maanden in de wereld gezet. Omdat het echt bij mij past en echt is wat ik wil. Dat geeft enorm veel rust en ruimte. En is dat niet waar je naar op zoek bent?

Loslaten is dus ontdekken wat bij jou past, wat jij wilt. Ook als dat niet is wat de meeste mensen willen of wat anderen van je willen.

Het grote voordeel is: als je weet wat je echt wilt, dan hoef je heel veel dingen niet meer. Omdat ze niet horen bij wat je wilt. Heel simpel, als je het eenmaal hebt uitgedokterd. Uitvinden wat je echt wilt kost tijd. Tijd om dingen op een rij te zetten, maar ook om er een beetje over te peinzen. Het om en om te keren in je hoofd.

December is een prima moment om eens na te denken over wat je echt wilt.

Ga bijvoorbeeld na wat je het afgelopen jaar allemaal gedaan hebt. Waar wordt je blij van? Waar krijg je energie van? Waar zou je wel vanaf willen? Wat zou je los willen laten?

En wat zou je heel graag willen? Welke wensen heb je? Wat zou je altijd nog willen? Maak gewoon eens een lijst of twee: een 'ja' en een 'nee, niet meer' lijst. Je hoeft er nog niets mee te doen. Ben je meer visueel of creatief ingesteld of vind je het gewoon leuker, maak dan een kleurige mindmap.

Kijk eens naar je lijst of mindmap, door je oogharen, als het ware. Zie je een rode draad? Dingen die steeds terugkomen? Wat zou dat betekenen? Wil je weg, reizen en een andere baan of je baan opzeggen? Dat hoeft niet te betekenen dat je echt die wereldreis gaat maken. Misschien wil je gewoon wat meer tijd zonder afspraken of misschien wil je een eigen bedrijf beginnen? Of ben je gewoon aan vakantie toe?

Maak je lijst en laat het los, je hoeft er niets mee, ook dat mag je loslaten.

Vier snelle opruimtips voor drukke mensen

Het eerste principe van Sloworganizing is dat je met kleine veranderingen groot resultaat kunt bereiken, als je ze maar consequent doet. Dat is de S van stap voor stap.

En dat is niet alleen omdat het woord Slow toevallig met een S begint. Het komt wel goed uit, want ik denk dat dit principe de basis is voor de andere drie (loslaten, opruimen in je eigen ritme en weldadige gewoontes).

Er zijn een hoop kleine dingen die je dagelijks kunt doen om je opgeruimder te voelen en om opgeruimder te leven. En omdat de meesten van ons nou eenmaal druk zijn, is het ook een prima methode als je weinig tijd hebt. Je krijgt er zelfs meteen meer tijd door.

Wil je nog dit jaar beginnen, laat je dan inspireren door deze vier kleine stappen voor een opgeruimder leven:

1. Snel vertrekken, zonder iets te vergeten
Zorg dat je snel kunt vertrekken door je portemonnee, sleutels, telefoon, agenda en je (zonne-)bril een vaste plek te geven. Leg al die dingen die je elke dag weer meeneemt bij elkaar op een plek waar je ze snel af kunt grissen.

Zo kun je supersnel vertrekken, zonder dat je iets vergeet.

2. Een dynamische boodschappenlijst
Zorg voor de blocnote in de keuken, liefst een magnetisch blokje dat aan de koelkast of aan je planbord kan hangen. Op het moment dat je een nieuwe pot pindakaas aanbreekt of de laatste tube tandpasta pakt, schrijf je het meteen op je lijst. Combineer dit met een maaltijdplanning en je hoeft nooit meer na te denken over je boodschappen.

3. Leg 's avonds je kleding klaar voor de volgende dag
De ochtenden zijn vaak hectisch, zeker als je kinderen hebt en/of vroeg weg moet naar je werk. Niet het beste moment om rustig te bepalen wat je aan wilt doen. En in het donker kan dat ook nog wel eens lastig zijn: zijn dit nou mijn donkerbruine of mijn zwarte laarzen?

Bepaal daarom 's avonds al wat je de volgende dag aan doet. Kijk even in je agenda wat voor afspraken je hebt en bepaal welke kleding daar bij past. Bijkomend voordeel: je hoeft nooit meer 's ochtends even snel dat bloesje te strijken. Scheelt ook weer in de ochtendstress.

4. Handel je e-mail af in blokken
De hele dag mail checken kost meer tijd dan je denkt. Ga er liever een paar keer per dag even voor zitten. Ruim een half uurtje in en handel zoveel mogelijk af. En wel zo dat je er mee klaar bent. Doe dat niet meer dan drie keer per dag.

Mails die je niet in 2-5 minuten kunt beantwoorden, zijn een actiepunt. Zet ze op je actielijst, zodat je niet steeds die mail hoeft te openen om te kijken wat het ook alweer was. Zet ze eventueel in een apart mapje 'actie'.

Maak ook een mapje 'lezen' en zet daar al je nieuwsbrieven in. Lees die als je even tijd over hebt of als je even geen inspiratie hebt (bijvoorbeeld vlak na de lunch).

Zit jouw ideale actie er niet bij? Bedenk zelf welke kleine actie je leven makkelijker zou maken. Waar loop je steeds tegen aan? Hoe kun je een kleine stap nemen om dat te veranderen? Succes!

Kom je er niet uit? Mail me gerust, ik denk graag met je mee.

Hoe saaier, hoe beter

's Ochtends, als ik net op ben, dan werken mijn hersenen nog niet zo goed. Het laatste wat ik dan nodig heb, is dat ik moet nadenken. En dus heb ik een vaste ochtendroutine met vaste handelingen en altijd hetzelfde ontbijt.

Als ik weg ga, dan zorg ik dat mijn tas ingepakt klaarstaat en dat mijn kleding klaarligt of -hangt. Ik weet precies hoeveel tijd het me kost om de deur uit te komen. En dat kan helemaal zonder nadenken. Tegen de tijd dat ik bij m'n afspraak ben, ben ik helemaal wakker en klaar voor de dag.

Over Obama heb ik wel eens gelezen dat hij alleen grijze en blauwe pakken draagt. Zo is het gemakkelijk beslissen wat hij draagt. De man neemt namelijk de hele dag beslissingen die heel wat belangrijker zijn dan de kleur van z'n pak. En daar heeft hij al z'n energie voor nodig. Dus waarom zou je veel tijd besteden aan zoiets als de kleur van je pak?

Zo druk als Obama ben je misschien niet en de meesten van ons hoeven ook geen beslissingen te nemen die de wereldvrede beïnvloeden.

Maar tegenwoordig moet je wel de hele tijd keuzes maken: welke zorgverzekeraar, welke telefoon, welk abonnement, kabel of adsl, ga ik nog een opleiding volgen, in welk restaurant ga ik eten, samenwonen of trouwen of toch uit elkaar? Een huis kopen of toch nog een tijdje huren?

Allemaal belangrijke dingen, die invloed hebben op je leven. Daarbij vergeleken is de beslissing muesli of een boterham niet zo belangrijk. Draag ik een broek of een jurk, maakt ook niet zoveel uit (tenzij bij een sollicitatiegesprek), laarzen of schoenen, je ziet maar. Pasta of aardappelen vanavond?

Voor dat soort beslissingen kun je voor een groot deel gebruik maken van routine. Dat scheelt keuzes. En voor al die dagelijkse en wekelijkse handelingen is het helemaal niet nodig om steeds opnieuw te bedenken wat je wilt. Doe gewoon wat je altijd doet en maak alleen bij afwijkingen een uitzondering.

Zo hou je bovendien veel meer energie over om creatief te zijn en onverwachte oplossingen te bedenken in je werk. Dat lukt je niet als je de hele dag bezig bent met wat je vanavond gaat eten of waar je dat document gelaten hebt. Daar heb je ruimte voor nodig in je hoofd. Vaste gewoontes kunnen je die ruimte geven.

Ik ontbijt elke dag hetzelfde, maar in het weekend eet ik iets anders. Gebruik een weekmenu, met steeds dezelfde 10 of 14 gerechten, maar maak af en toe een nieuw recept of kook in het weekend uitgebreid. Bedenk vooraf wat je draagt tijdens je werk, maar ga helemaal los voor dat grote feest.

Neem elke dag dezelfde route naar je werk, maar loop of fiets eens om op die laatste mooie herfstdag. Ga elk weekend naar dezelfde marktstalletjes voor je fruit en je kaas en ga één keer per maand naar je favoriete restaurant. Maar als je dan echt iets te vieren hebt, ga naar een sterrenrestaurant. Of naar die ene speciale plek, waar jullie elkaar ontmoet hebben.

Berg alles zoveel mogelijk op vaste plekken op, maar koop één keer per jaar een bijzonder meubel of een apart ornament.

Kortom: bouw zoveel mogelijk routine in en wees zo saai mogelijk, daar waar het kan. Gebruik je energie om echte beslissingen te nemen en om je geliefden te verrassen met iets bijzonders.