Het is bijna december en de neiging om terug te kijken wordt met de dag sterker. Niks mis mee om deze tijd van het jaar, vind ik altijd. Ik probeer dat altijd wel op een positieve manier te doen. Natuurlijk, de nare dingen mogen ook aandacht hebben, ik negeer ze zeker niet.
Maar waar ik altijd veel aan heb is een lijst van successen van het afgelopen jaar, de dingen die wel goed zijn gegaan. Ik zet er altijd minstens 50 op de lijst. Dat lijkt veel, maar als je eenmaal bezig bent dan heb je er zo 50 of meer. Je hebt successen in je privéleven, zakelijk, sociaal. Maar je privéleven bestaat ook weer uit meerdere onderdelen: relatie, familie, schoonfamilie, eventuele kinderen. Alles wat je dit jaar positief hebt bijgedragen aan je relatie is een succes. Zakelijk kun je ook heel wat onderwerpen bedenken: welke projecten heb je afgerond? Welke zakelijke relaties heb je gelegd? Heb je een rapport geschreven of een idee gelanceerd? Een workshop georganiseerd? De mogelijkheden zijn eindeloos.
Het fijne van een lijst met successen is dat je er door in een positieve stemming komt. En daardoor wordt het ook veel eenvoudiger om voor het komende jaar positieve doelen te formuleren. Ik ga er het komende weekeinde maar eens lekker voor zitten.
donderdag 29 november 2007
zondag 25 november 2007
In beweging komen
Vandaag had ik zo'n dag dat ik eigenlijk nergens zin in had. Het was een drukke week, ik was vier avonden naar het cabaretfestival Cameretten en vrijdag en zaterdag lag ik zo laat in bed dat het weer vroeg was.
Dus vandaag eerst uitgeslapen en daarna nergens zin in. En dan is het ook nog zo'n regenachtige zondag waarop het om vier uur 's middags al donker wordt.
Je kunt 2 dingen doen: er aan toe geven en lekker niks uitvoeren, een beetje voor de tv hangen, misschien een stukje in de krant lezen of in een tijdschrift.
De andere optie is om jezelf uit de sloomheid te trekken en gewoon iets te gaan doen. Het is altijd al lastig om in beweging te komen, maar als je zo brak bent is dat extra lastig. Het kost gewoon veel energie om jezelf uit de onbeweeglijkheid te sleuren. Maar aan het eind van de dag heb ik het toch gedaan en ben ik nog even aan het werk gegaan, heb ik wat spullen afgehandeld en opgeborgen. En natuurlijk voel ik me nu een stuk beter, want zo gaat het altijd. Jezelf omhoog sleuren gaat gepaard met een hoop weerstand, maar als je het eenmaal gedaan hebt, dan geeft dat altijd een beter gevoel dan op de bank blijven hangen.
Dus vandaag eerst uitgeslapen en daarna nergens zin in. En dan is het ook nog zo'n regenachtige zondag waarop het om vier uur 's middags al donker wordt.
Je kunt 2 dingen doen: er aan toe geven en lekker niks uitvoeren, een beetje voor de tv hangen, misschien een stukje in de krant lezen of in een tijdschrift.
De andere optie is om jezelf uit de sloomheid te trekken en gewoon iets te gaan doen. Het is altijd al lastig om in beweging te komen, maar als je zo brak bent is dat extra lastig. Het kost gewoon veel energie om jezelf uit de onbeweeglijkheid te sleuren. Maar aan het eind van de dag heb ik het toch gedaan en ben ik nog even aan het werk gegaan, heb ik wat spullen afgehandeld en opgeborgen. En natuurlijk voel ik me nu een stuk beter, want zo gaat het altijd. Jezelf omhoog sleuren gaat gepaard met een hoop weerstand, maar als je het eenmaal gedaan hebt, dan geeft dat altijd een beter gevoel dan op de bank blijven hangen.
zaterdag 24 november 2007
Opgeruimde cadeaus
Cadeaus geven is één van de leukste dingen die er zijn. Maar ik vind het ook altijd wel weer jammer als ik mensen iets geef wat ze nergens kwijt kunnen. Een goed middel hiertegen is om iets te geven dat geen ruimte inneemt: een bon om samen naar de bioscoop te gaan of uit eten, een bon voor de schoonheidspecialiste of een proefles koken of yoga.
Nog leuker is het als je iemand ook nog ruimte kunt besparen, bijvoorbeeld met een abonnement op de bibliotheek. Je moet natuurlijk wel een beetje het idee hebben dat diegene dat ook echt leuk vindt. Het voordeel is dat je zoiets makkelijk in elke surprise kunt verwerken en in je gedicht kun je heel simpel ingaan op de verzamelwoede van degene die het cadeau krijgt. Of je gaat in op de ruimte die je er mee bespaart.
Ook handig is het om iets te geven waarvan je zeker weet dat het wordt opgebruikt. Het juiste geurtje of iets lekkers (voor in bad of om op te eten) doen het altijd goed.
En als u dat krijgt: gewoon gebruiken en niet laten liggen, omdat het zo mooi of duur is.
Nog leuker is het als je iemand ook nog ruimte kunt besparen, bijvoorbeeld met een abonnement op de bibliotheek. Je moet natuurlijk wel een beetje het idee hebben dat diegene dat ook echt leuk vindt. Het voordeel is dat je zoiets makkelijk in elke surprise kunt verwerken en in je gedicht kun je heel simpel ingaan op de verzamelwoede van degene die het cadeau krijgt. Of je gaat in op de ruimte die je er mee bespaart.
Ook handig is het om iets te geven waarvan je zeker weet dat het wordt opgebruikt. Het juiste geurtje of iets lekkers (voor in bad of om op te eten) doen het altijd goed.
En als u dat krijgt: gewoon gebruiken en niet laten liggen, omdat het zo mooi of duur is.
woensdag 21 november 2007
Vertraging
Ik had me voorgenomen om nooit over de NS te schrijven, want wat valt er nog over te zeggen? Als je met de trein gaat, dan heb je soms vertraging, zoals je met de auto soms in de file staat. En als ik mijn collega's hoor, dan zijn er heel wat meer files dan treinvertragingen.
Vooruit, één keer dan schrijf ik er over in mijn blog.
Gisteren was het weer zo ver. Ik was al laat, want ik had wat langer doorgewerkt, we zouden even snel iets gaan eten bij het station van Rotterdam. Maar daar kwam het niet van, want bij Amersfoort kon ik niet verder richting Rotterdam. Wisselstoring. In dit geval kan ik dan via Schiphol, dat kost me normaal gesproken een half uur extra.
Wat doe je dan? In dit geval kon ik me er snel bij neerleggen gelukkig. De eetplannen moesten wel gewijzigd, toen weer niet en toen toch weer wel. Lang leve sms.
Wat ik maar wil zeggen is: probeer in dit soort gevallen kalm te blijven en verspil geen energie aan dingen die je toch niet kunt veranderen. Wees flexibel: pas je plannen aan de omstandigheden aan. En zorg dat je genoeg te lezen bij je hebt in de trein.
Vooruit, één keer dan schrijf ik er over in mijn blog.
Gisteren was het weer zo ver. Ik was al laat, want ik had wat langer doorgewerkt, we zouden even snel iets gaan eten bij het station van Rotterdam. Maar daar kwam het niet van, want bij Amersfoort kon ik niet verder richting Rotterdam. Wisselstoring. In dit geval kan ik dan via Schiphol, dat kost me normaal gesproken een half uur extra.
Wat doe je dan? In dit geval kon ik me er snel bij neerleggen gelukkig. De eetplannen moesten wel gewijzigd, toen weer niet en toen toch weer wel. Lang leve sms.
Wat ik maar wil zeggen is: probeer in dit soort gevallen kalm te blijven en verspil geen energie aan dingen die je toch niet kunt veranderen. Wees flexibel: pas je plannen aan de omstandigheden aan. En zorg dat je genoeg te lezen bij je hebt in de trein.
zondag 18 november 2007
Praktisch dromen
Gisteren was ik bij een workshop van Steve Core, een coach en trainer. Het ging over dromen. Niet dromen die je 's nachts hebt, maar dromen over de toekomst. In deze tijd van het jaar is dat een prima bezigheid.
De workshop begon er mee dat je successen ging opschrijven. Daardoor kom je al in een positieve stemming. Vervolgens gingen we die successen ook nog aan elkaar vertellen. Nog meer positieve energie. En in die stemming gingen we ons voorstellen hoe het er over 2 jaar uit zou kunnen zien. In dit geval ging het over ons bedrijf, maar het kan natuurlijk over van alles gaan. Als je zo optimistisch bent, dan ga je vanzelf ook optimistische doelen stellen en krijg je er helemaal zin in. Aan het eind van de workshop gingen we er acties bij bedenken: wat ga je voor de Kerst doen om je doelen te bereiken. Zo maak je het meteen heel concreet. Praktisch dromen, zeg maar.
Inspirerend, ik kan het iedereen aanraden om er eens voor te gaan zitten en de successen van het afgelopen jaar op te schrijven, werk, privé, maakt niet uit. Dat zijn er echt meer dan je denkt. Het is goed om je eens te realiseren wat je allemaal wel bereikt hebt in plaats van wat niet. Vanuit je successen kun je dan heel makkelijk de stap maken naar doelen voor het komende jaar, die aansluiten op die successen. Aanrader.
De workshop begon er mee dat je successen ging opschrijven. Daardoor kom je al in een positieve stemming. Vervolgens gingen we die successen ook nog aan elkaar vertellen. Nog meer positieve energie. En in die stemming gingen we ons voorstellen hoe het er over 2 jaar uit zou kunnen zien. In dit geval ging het over ons bedrijf, maar het kan natuurlijk over van alles gaan. Als je zo optimistisch bent, dan ga je vanzelf ook optimistische doelen stellen en krijg je er helemaal zin in. Aan het eind van de workshop gingen we er acties bij bedenken: wat ga je voor de Kerst doen om je doelen te bereiken. Zo maak je het meteen heel concreet. Praktisch dromen, zeg maar.
Inspirerend, ik kan het iedereen aanraden om er eens voor te gaan zitten en de successen van het afgelopen jaar op te schrijven, werk, privé, maakt niet uit. Dat zijn er echt meer dan je denkt. Het is goed om je eens te realiseren wat je allemaal wel bereikt hebt in plaats van wat niet. Vanuit je successen kun je dan heel makkelijk de stap maken naar doelen voor het komende jaar, die aansluiten op die successen. Aanrader.
vrijdag 16 november 2007
Kerstplanning (2)
Ik had al verteld dat we het eten geregeld hebben en dat we ook weten wanneer we bij wie zijn. Dat is al heel wat.
Het volgende item: cadeaus. Geven we wel of niet cadeaus en hoeveel gaan we er aan uitgeven? Mijn vriend en ik hebben eigenlijk de afspraak dat we geen cadeaus geven, tenzij we echt iets origineels weten. Maar we weten ook dat de kans groot is dat onze familie wel met iets komt aanzetten als we niets afspreken. Dat is dus de eerste actie: overleggen hoe we het gaan doen. En dan is het zaak om iets te gaan bedenken. In elk geval maar eens rondkijken, voordat het echt druk wordt in de winkels.
Het volgende item: cadeaus. Geven we wel of niet cadeaus en hoeveel gaan we er aan uitgeven? Mijn vriend en ik hebben eigenlijk de afspraak dat we geen cadeaus geven, tenzij we echt iets origineels weten. Maar we weten ook dat de kans groot is dat onze familie wel met iets komt aanzetten als we niets afspreken. Dat is dus de eerste actie: overleggen hoe we het gaan doen. En dan is het zaak om iets te gaan bedenken. In elk geval maar eens rondkijken, voordat het echt druk wordt in de winkels.
woensdag 14 november 2007
Denken als een opgeruimd persoon (2)
Vorige week schreef ik dat ik als opgeruimd persoon een interne motivatie heb om op te ruimen en daardoor voelt het niet als moeten.
Wat mij ook enorm helpt is dat ik opruimen niet zie als iets wat losstaat van andere activiteiten. Als ik een activiteit doe, dan ruim ik daarna mijn spullen op, anders is de activiteit niet afgerond. Dus als ik ga strijken dan ruim ik daarna de strijkplank op en later (als hij is afgekoeld) de stijkbout. Als ik de post openmaak dan gooi gelijk bij het oud papier wat er weg kan en de rest leg ik op de plek waar ik het af ga handelen. Als ik gewassen heb dan vouw ik meteen de was op en leg ik in de kast wat in de kast hoort.
Zoals een ober alleen maar nieuw eten kan serveren als hij eerst de tafel heeft afgeruimd, zo begin ik alleen aan iets nieuws als ik de spullen van de vorige activiteit heb weggeborgen. Daar denk ik niet eens over na.
Als je dat niet vanzelf doet, dan moet je er natuurlijk wel over na denken. Maar het is iets wat je kunt leren. Waarschijnlijk heeft iedereen wel een bepaalde situatie waarin je het al wel doet, zoals de tafel afruimen of je tanden poetsen. Dan kan het ook in andere situaties.
Wat mij ook enorm helpt is dat ik opruimen niet zie als iets wat losstaat van andere activiteiten. Als ik een activiteit doe, dan ruim ik daarna mijn spullen op, anders is de activiteit niet afgerond. Dus als ik ga strijken dan ruim ik daarna de strijkplank op en later (als hij is afgekoeld) de stijkbout. Als ik de post openmaak dan gooi gelijk bij het oud papier wat er weg kan en de rest leg ik op de plek waar ik het af ga handelen. Als ik gewassen heb dan vouw ik meteen de was op en leg ik in de kast wat in de kast hoort.
Zoals een ober alleen maar nieuw eten kan serveren als hij eerst de tafel heeft afgeruimd, zo begin ik alleen aan iets nieuws als ik de spullen van de vorige activiteit heb weggeborgen. Daar denk ik niet eens over na.
Als je dat niet vanzelf doet, dan moet je er natuurlijk wel over na denken. Maar het is iets wat je kunt leren. Waarschijnlijk heeft iedereen wel een bepaalde situatie waarin je het al wel doet, zoals de tafel afruimen of je tanden poetsen. Dan kan het ook in andere situaties.
Abonneren op:
Posts (Atom)
