Waarom zou je loslaten?

Als je op zoek bent naar rust, dan kan loslaten je enorm helpen. Het is eigenlijk heel eenvoudig: heb je minder spullen, dan is het veel makkelijker om die te ordenen. Met 30 stuks kleding heb je nou eenmaal sneller het overzicht dan met 300. En 100 boeken zet je zo in de kast. Met 3.000 stuks ben je wel even bezig.

Wil je meer tijd, dan levert het meteen veel op als je loslaat dat je alles wilt doen of alles wilt lezen. Dan kun je dingen aan je voorbij laten gaan, ongelezen kranten wegdoen.

Toch denk je bij loslaten waarschijnlijk in eerste instantie aan minder: minder spullen, minder activiteiten. Dat klinkt niet erg leuk. Dat inspireert je niet.

Maar kijk er eens op een andere manier naar.

Eigenlijk gaat het erom jezelf te vinden tussen al je spullen. Of om spullen los te laten en om activiteiten los te laten die niet (meer) bij je passen. Wat overblijft dat ben jij.

Misschien ken je dat verhaal van Michelangelo als beeldhouwer? Hij zei dat de vorm al in het marmer zit, hij hoefde alleen het overbodige steen weg te hakken.

Zo is het voor jou ook. Ergens tussen al die drukke werkzaamheden en onder je vele spullen ben jij verborgen. De echte jij en daarbij ook je levensdoel, je droom, je wens.

Om te beginnen met loslaten hoef je helemaal nog niet te weten wat die wens is, dat is het mooie. Je kunt gewoon beginnen. Je wens wacht wel, die zit in jou en die kun je dus nooit per ongeluk wegdoen. Je kunt het dus nooit fout doen.

Laat je dromen los die niet van jou zijn.
Laat je illusies los
Laat de verwachtingen los die niet van jou zijn
Laat alle gedrag, alle activiteiten, alle overtuigingen en alle gedachten die niet bij jou horen.
Laat alle spullen los die niet bij jou horen.

Je echte opgeruimde leven is zijn wie je bent.

Geef toe, dat klinkt een stuk beter dan simpelweg je huis opruimen.
Het maakt het niet per se makkelijker. Dat hoor je mij niet zeggen. Zijn wie je bent, dat vraag een hoop lef. Je kunt er je hele leven mee bezig zijn.


Meer over loslaten

Ben jij informatieverslaafd?

Weet je nog toen internet net nieuw was? In de jaren negentig was dat. Ikzelf bracht toen uren door online en liet me vrolijk door allerlei links verleiden naar nieuwe sites. Inmiddels heb ik internet helemaal in mijn leven ingebed. Ik gebruik het voor van alles en nog wat. Maar zomaar doelloos surfen, dat doe ik eigenlijk niet meer.

Internet is opgenomen in mijn leven. Ik gebruik het als ik dat wil en waarvoor ik het wil.

Als ik het goed begrijp, is het deze maand 5 jaar geleden dat de smartphone werd geïntroduceerd. Een mijlpaal, zou je kunnen zeggen. Vanaf dat moment zijn we massaal mobiel gaan internetten.

En je ziet tegelijkertijd allerlei alarmerende berichten verschijnen. Het concentratievermogen zou afnemen, mensen leiden aan sociale media stress en ze zijn continu bang om dingen te missen, vooral als ze even niet online zijn. Daar is zelfs al een afkorting voor: FOMO, Fear of Missing Out, de angst om iets te missen.

We zijn duidelijk nog niet helemaal gewend aan alle mogelijkheden. Dat hoeft natuurlijk niet erg te zijn. Maar er is wel een grens. Dan raak je informatieverslaafd.

Wanneer ben je informatieverslaafd?

Als je belangrijke taken uitstelt of helemaal niet meer doet, om Facebook, Twitter of mail te checken.

Als mail, Facebook of andere social media checken het allereerste is wat je 's ochtends doet en het allerlaatste wat je 's avonds doet.

Als je je aandacht niet kunt houden bij een gesprek dat je aan het voeren bent met 'echte mensen' die tegenover je zitten, omdat je je status aan het bijwerken bent of berichten leest.

Als je elke paar minuten je berichten wilt checken of je status wilt bijwerken.

Als je al onrustig wordt als je een paar minuten niet online bent.

Als je je niet voor kunt stellen dat je een hele dag off line zou zijn.

En als je dit ook als een probleem ziet. Je vindt het vervelend, je wilt ook andere dingen doen en je wilt meer ontspannen omgaan met mobiel internet en social media.

Wat kun je er aan doen?

Bewustwording
Observeer een paar dagen hoe je omgaat met alle informatiebronnen. Hoe vaak raadpleeg je welke bron? Wanneer doe je dat? Als je verveeld raakt? Of juist als je taak moeilijker wordt? Vlucht je er in, zodat je niet na hoeft te denken of zodat je de confrontatie met anderen niet aan hoeft?

Wees beducht voor smoezen als: 'ja, maar ik moest even die mail lezen' of 'het is noodzakelijk voor mijn werk'.

Bouw een pauze in
De gewoonte om steeds online te gaan, is precies dat: een gewoonte. Je doet het meestal zonder er bij na te denken. Als je dat wilt doorbreken, bouw dan een pauze in tussen het moment dat je online wilt gaan en het moment dat je dat ook werkelijk doet.

Als je de behoefte voelt om online te gaan, doe dat dan niet meteen. Wacht een paar seconden en vraag je af: is dit echt wat ik nu wil doen? En waarom wil ik het?

Daarna kun je gewoon doen wat je wilde, je hoeft het niet te onderdrukken. Het gaat er om dat je er even bij stil staat.

Neem pauze
Wees zo nu en dan even niet online. En merk dat dat niet zo erg is. Zet je timer en loop weg van je computer, smartphone en tablet. Ga even rondlopen, de vaatwasser leeghalen, lezen, in je dagboek schrijven (op papier). Als er maar geen scherm aan te pas komt, ook geen kleintje. Doe dat vijf of tien minuten per uur.

Zorg voor een afsluiting
Zelf word ik er heel onrustig van als 's avonds de computer aan staat en vaak zet ik ook mijn telefoon uit. Anders ga ik toch nog even checken of er iets gebeurd op Twitter en of ik nog mail heb. En meestal is dat allemaal niet zo interessant en spannend. En zeker niet dringend.

Sluit je dag echt af en zet alles uit, zo kun je pas echt ontspannen.

Kan of wil je je telefoon niet uit zetten, vraag je dan eerst af waarom. Als het werk is, doe 'm in elk geval dan wel uit. Kan het echt niet? Leg 'm dan op een plek waar je 'm wel hoort, maar niet kunt zien, zodat je niet op elke mail of tweet gaat reageren.

Wees off line
Als je de uitdaging aandurft, plan dan eens een hele dag off line. Geen mail, computer, social media, niets. Geloof me, het is de ultieme manier om bij te komen.


Dit artikel is gebaseerd op een artikel van Leo Babauta van Zenhabits.

Hou je reptielenbrein voor de gek en kom in actie

6 Excuses die de chaos in stand houden (en wat je er tegen kunt doen)

Je wilt opruimen, echt, maar er lijken altijd redenen te zijn om het niet te doen.

Je denkt bijvoorbeeld:
• Ik weet niet hoe ik moet opruimen, ik heb het nooit geleerd
• Ik weet niet waar ik moet beginnen
• Ik heb gewoon geen tijd om op te ruimen
• Voordat ik kan beginnen heb ik eerst een nieuwe kast nodig (of iets anders)
• Ik heb eerst een systeem of een plan nodig voor ik kan beginnen
• Zo erg is het allemaal ook niet, ik zie de stapels nauwelijks en ik loop er wel omheen

Je hebt goede argumenten om het nu niet te doen. Toch?

Nou, misschien toch niet. Vaak verzinnen we excuses die volmaakt redelijk lijken, omdat veranderen nou eenmaal eng is. Hoe vervelend de huidige situatie ook is, hij is bekend. En als je eenmaal begint met opruimen, dan weet je maar niet wat je tegenkomt. Alle reden om het nog even uit te stellen.

Weerstand uit je reptielenbrein
Je brein reageert op verandering met weerstand. Niet het rationele stuk van je hersenen, daarmee weet je best wat je moet doen. Die weerstand komt uit een ander stuk van je brein, een veel ouder stuk. Dat wordt ook wel het reptielenbrein genoemd. Dat wil maar één ding: de bestaande situatie in stand houden. Uiteindelijk is het een overlevingsmechanisme: verandering brengt onzekerheid en dat kan je in gevaar brengen.

Nou zul je zeggen, opruimen is toch bepaald geen zaak van leven of dood. Dat klopt, maar je reptielenbrein ziet elke verandering als een potentiële bedreiging. In de bestaande situatie is namelijk één ding zeker: je leeft. Als je dat gaat veranderen, dan weet je het maar niet.

Ik weet dat dit misschien een beetje raar klinkt, maar dit is dan ook geen rationeel deel van je hersenen. In de praktijk komt het er op neer dat dit oude deel van je hersenen er alles voor over heeft om alles houden zoals het is.

Het houdt niet van onzekerheid. En elke verandering is per definitie onzeker, hoe goed je ook plant je weet nooit precies wat er gaat gebeuren, wat je tegenkomt, welke gevoelens er naar boven komen.

Rationele oplossing
Je excuses om niet op te ruimen komen dus uit je reptielenbrein, je ratio maakt er een mooi verhaal van om te verklaren dat je niets doet. Daarom zijn het excuses en geen echte redenen.

Tenslotte zijn er genoeg boeken waaruit je kunt leren hoe je moet opruimen of waar je kunt beginnen, welk systeem je kunt gebruiken, hoe je een plan maakt. Iedereen heeft het druk, maar niet iedereen is chaotisch, dus het ligt niet aan de hoeveelheid tijd die je hebt. En als je die stapels echt niet zou zien, dan hoefde je er ook niet over na te denken.

Maar ook dat zijn rationele argumenten, die je eigenlijk al kende. Maar waar dit oude stuk van je hersenen zich niet door laat verleiden. Ligt het niet aan de tijd? Nou dan weet ik blijkbaar niet goed hoe het moet, komt het met een nieuwe smoes.

De echte oplossing
Gelukkig is er een manier om je reptielenbrein om de tuin te leiden: kleine stappen. Een kleine stap voelt niet als een echte verandering en dus ook niet als een bedreiging. En gelukkig weet alleen je rationele brein dat veel kleine stappen ook een grote stap vormen.

Als je echt iets wilt veranderen, ontmasker dan je excuses en neem vandaag nog een kleine stap. Bijvoorbeeld door je in te schrijven voor Sloworganizing.

Sloworganizing is gebaseerd op deze kleine stappen en helpt je in een jaar tijd om ongemerkt opgeruimd te raken. Lees hier meer over Sloworganizing.

Vier tips voor een productieve dag

Een tijdje geleden gaf ik je tips om je ideale dag te hebben, elke dag. Dat is al heerlijk, maar het is ook fijn om dagelijks productief te zijn. Niets is zo fijn als het tevreden gevoel dat je iets bereikt hebt.

Daarom vandaag vier tips om je dag productiever te maken.

1 Begin met een citroen
Nee, je hoeft niet met een citroen te ontbijten, zover wil ik niet gaan. Maar het helpt wel als je begint met die klus waar je het meeste tegenop ziet. Dan heb je dat maar vast gehad.

Dat heeft 2 voordelen: je hoeft er niet de hele dag aan te denken dat je die rotklus nog moet doen en dat scheelt een hoop energie. En als je begint met iets wat helemaal niet leuk is, dan valt daarna alles mee en kan de dag alleen maar beter worden.

Dit noemen organizers ook wel het DERK-principe: Doe Eerst RotKlussen.

2 Zet je mailprogramma en je internetbrowser uit
Let je er wel eens op hoe vaak per dag je je mail controleert en hoe vaak je wordt afgeleid door een leuk linkje op twitter of facebook? Dat kost meer tijd dan je denkt.

Als je dus echt geconcentreerd aan iets wilt werken, sluit dan je browser en je mailprogramma af en zorg dat je ook niet op je telefoon mail gaat checken.

Zo krijg je echt veel meer gedaan. En, geloof me, ik weet hoe lastig het is! Maar het helpt enorm.

Natuurlijk zijn mail en internet ook handig, dus het is niet de bedoeling om ze de hele tijd uit te zetten, maar wel als je wilt focussen op een bepaalde taak.

3 Werk in blokken van 25 minuten
Focus werkt geweldig, maar je kunt geen 8 uur op een dag gefocust zijn. Dat houdt niemand vol.
Daarom werkt het goed om in blokken te werken.

En 25 minuten is daarvoor een goede lengte. Als je steeds 25 minuten werkt en dan 5 minuten pauze neemt (waarin je dan je mail kunt checken), dan krijg je enorm veel gedaan.

En de pauzes zijn bijna net zo belangrijk als de focustijd. Je houdt het zonder pauzes niet vol, maar ook kun je even afstand nemen van waar je mee bezig bent en daardoor ben je na die 5 minuten des te productiever.

Je kunt hier natuurlijk zoveel mee variëren als je wilt. Is 25 minuten geconcentreerd werken te lang voor je? Werk dan 10 minuten en neem 5 minuten pauze. Of werk 20 minuten en neem een break van 10 minuten.

Afijn, je snapt het idee. Zolang je pauzes maar niet langer zijn dan je werktijd.

Zorg daarom voor een alarm als je voorgenomen tijd voorbij is: een kookwekker, telefoonalarm of een teller op je computer.

4 Doe je 3 meest belangrijke taken
Wil je daadwerkelijk iets gedaan krijgen in je focustijd, dan moet je wel weten wat je wilt bereiken op een dag.

Kies daarom elke dag de 3 taken die je in elk geval wilt afronden.

En zeg nou niet dat dat voor jou niet werkt, want er zijn altijd wel 3 taken die belangrijker zijn dan de rest. Ik zeg niet dat je verder niets mag doen, natuurlijk. En het gaat om taken die geen routine zijn. Dus dingen die je dagelijks doet, horen er niet bij.

Niet meer dan 3, want dan is de kans groot dat je het niet haalt. En er is niets zo vervelend als elke dag het gevoel hebben dat je niet gedaan hebt wat je je had voorgenomen.

Minder dan 3 mag wel. Als je bijvoorbeeld op een dag veel afspraken hebt, dan is het misschien niet haalbaar om 3 taken te doen. Plan er dan 1 of 2.

Het geeft een heerlijk gevoel om je taken voor de dag af te ronden. Soms hou je misschien zelfs tijd over en doe je nog een taak. Of je hebt lekker vrij. Aan jou de keuze.

Je zult zien, met minder taken op een dag bereik je juist meer.

Niet opruimen, maar wat dan wel?

Weet je nog hoe je huis er uit zag toen je er net kwam wonen? Of eigenlijk vlak daarvoor. Weet je nog hoeveel ruimte je had? Wat voor plannen je had met al die lege ruimte?

En hoe is het nu? Verzucht je wel eens: kon ik maar verhuizen, zodat ik opnieuw kon beginnen!

Je hoeft niet opnieuw te beginnen, maar het helpt wel om terug te denken aan het gevoel dat je huis je gaf toen het nog leeg was. Wat wilde je toen in de verschillende ruimtes doen? Hoe zag je het voor je?

Hoe je het voor je zag, dat kan je op het spoor zetten van je doel, je wens. Wat wil je eigenlijk bereiken met opruimen? Als je dat niet weet, dan is het moeilijk om gemotiveerd te blijven.

Het gaat namelijk niet om het opruimen zelf, maar om waar je naartoe wilt. Zonder een doel bestaat opruimen uit losse klusjes en dat motiveert niet.

Ben je al vaak gestart met opruimen, maar hou je het niet vol? Dan kan het zijn dat je wens niet helder is. Je werkt dan puur op discipline. Daar kun je mee starten, maar daar hou je het niet mee vol.

Of ruim je regelmatig op, maar vult de ruimte zich altijd supersnel weer op met nieuwe spullen? Dat is wat er gebeurt met ruimte, als ze leeg zijn en je hebt geen bestemming voor die ruimte. Dan is het zo weer vol.

Nou is het niet altijd makkelijk om die wens te vinden. Terugdenken aan je plannen met je lege huis is een manier om er achter te komen. Of denken aan wat je nu zou doen met een leeg huis. Je ideeën kunnen tenslotte veranderd zijn sinds je verhuizing.

Stel je eens voor dat je de ruimtes in je huis vult met iets anders dan spullen.

Wat zou dat kunnen zijn?

Er zijn een heleboel mogelijkheden: dansen, gelach van vrienden, goede gesprekken, liefde, nadenken, vrolijkheid, ademhalen, uitrekken, knuffelen, warmte, een picknick, languit op je rug liggen, samenzijn, delen, voelen, gewoon zijn.

Al die dingen zijn ongelooflijk waardevol en je hebt er (bijna) geen spullen bij nodig.

Zit er iets bij wat je aanspreekt? Of is het nog iets anders wat je zou willen?

Ontdek waar jij je ruimte mee wilt vullen en je kunt voor eens en voor altijd opgeruimd zijn.

Sloworganizing, wat is dat?

In ons boek Opgeruimd leven in je huis hebben we het er over dat opruimen bijna ongemerkt kan gaan als het bij je leven gaat horen.

Sinds die tijd heb ik veel vragen gehad over hoe je dat nou precies doet.

Emotionele lijm loslaten en je wens vinden is één ding, maar nu de praktijk.
Het helpt enorm als je je opruimstijl kent, maar hoe zorg je nou dat je ook echt aan de slag gaat?

Die praktische vragen beantwoord ik met Sloworganizing.

Sloworganizing geeft je vier eenvoudige principes waarmee je helemaal zelf in je eigen tempo je huis, je werk en je leven kunt organiseren.

Sloworganizing wil niet zeggen dat het langzaam gaat. Het betekent dat je opruimt in je eigen tempo en stap voor stap. Slow staat voor het tempo dat goed is voor jou, soms snel, soms minder snel.

Daardoor kun je opruimen met de druk er af.

De letters in het woord SLOW staan ook voor de vier principes die je helpen om je opgeruimde leven te realiseren:

Stap voor stap aan de slag
Laat los en leef met minder spullen
Opruimen in je eigen ritme
Weldadige en weloverwogen gewoontes

Sloworganizing is:

Stap voor stap aan de slag
Als je je hele huis in 1x opruimt vind je niets meer terug en wordt de chaos alleen maar groter. Doe het stap voor stap en je krijgt overzicht.

Kleine stappen kun je bovendien veel makkelijker inbouwen in je dagelijkse bezigheden. Dat maakt het makkelijker om te doen en om het vol te houden.

Laat los en leef met minder spullen
Minder spullen betekent meer ruimte en makkelijker organiseren. Maar het is niet eenvoudig om spullen los te laten, ze hebben betekenis voor je: een herinnering, een mogelijkheid, een wens.

Ontdek wat het voor jou betekent om minder spullen te hebben en hoe je dat voor elkaar krijgt.

Opruimen in je eigen ritme
Niet elk moment is geschikt om op te ruimen. Soms kun je snel opruimen, soms heb je meer tijd nodig. Sommige spullen kun je snel opruimen en andere dingen vragen meer bedenktijd.

Snel ordenen en opruimen is net zo belangrijk als rust nemen, je beslissingen laten bezinken en even pas op de plaats maken. Het is de afwisseling die zorgt voor een opruimritme dat bij jou past.

Herken je eigen ritme en laat uitstelgedrag achter je.

Weldadige en weloverwogen gewoontes
Om georganiseerd te blijven, zijn weldadige en weloverwogen gewoontes onmisbaar. Gewoontes kosten weinig tijd, voelen niet als een inspanning en helpen je daarom om bijna ongemerkt georganiseerd te blijven.

Als je deze vier principes toepast dan kun je voorgoed de chaos achter je laten. Klik hier om meer te lezen over Sloworganizing.

Op m'n werk ben ik wel opgeruimd, maar thuis niet

Herken je dat? Op je werk heb je alles prima onder controle, je dossiers zijn in orde, je weet meestal waar alles is en je komt je afspraken na. Vaak is je bureau zelfs leeg aan het einde van de dag.

Thuis is dat wel anders, daar moet je regelmatig zoeken naar belangrijke papieren of theaterkaartjes. En het komt ook wel eens voor dat je het huis uit rent voor een afspraak op het moment dat je er al had moeten zijn. Je kledingkast en je bureau puilen uit.

Misschien stelt het je gerust om te weten dat veel mensen dit zullen herkennen.

Het goeie nieuws is dat je weet dat je georganiseerd kunt zijn. Je past het toe in een deel van je leven, namelijk je werk. Je kunt het dus.

Waarom hou je het dan in je privésituatie toch niet vol?

Ik heb hiervoor in de loop der tijd 3 redenen gevonden:

1 Wilskracht
Als je niet van nature georganiseerd bent, dan kan het je veel inspanning kosten om in je werk de structuur vast te houden.

Je zet daarvoor wilskracht in. En die is eindig. Je kunt 'm wel weer aanvullen, maar dat lukt alleen door uit te rusten, te sporten of iets anders te doen waar je energie van krijgt.

Als je hele dag gewerkt hebt, dan is je wilskracht voor thuis misschien gewoon op. Doe dan eerst bewust iets om je energievoorraad aan te vullen en ga dan pas weer opruimen. Oh ja, televisie kijken en op de bank hangen helpen daar meestal niet bij. Naar huis fietsen kan weer wel heel goed werken.

2. Basisstructuur
In de meeste banen hoef je niet alle structuur zelf te bedenken. Die is er meestal al: je hebt vaste vergadermomenten, je hebt deadlines, misschien heb je zelfs werkzaamheden die je dagelijks afrondt en waar collega's op wachten.

Dan ga je niet zo makkelijk uit zitten stellen.

Bovendien is er vaak al een archiefsysteem: je weet waar je spullen kunt laten.

Als je thuis geen basis hebt, dan kan het lastig zijn om daar vanaf nul mee te beginnen. Laat je in dat geval helpen door iemand die daar oog voor heeft. Dat kan iemand uit de buurt zijn, samen is het vaak al een stuk eenvoudiger.

3. Het stok-achter-de-deur effect
Op je werk zijn er mensen die iets van je verwachten. Collega's, maar vooral ook je manager en je klanten.

Je beloning en uiteindelijk je baan hangen af van hoe goed jij je werk doet. Als je iets extra's doet, dan krijg je wellicht een promotie.

Bij ondernemers is er helemaal een direct verband: als je niet naar je klant gaat of te laat bent, dan kan dat je inkomen kosten. Misschien organiseer je je administratie niet zo goed, maar ik ken weinig ondernemers die klanten laten zitten.

Dit effect doet zich ook voor als mensen mij inhuren: meestal gaan ze al organiseren voordat ik zelfs maar geweest ben. Alleen al het idee dat ze mij gaan betalen, zet ze in beweging. Maar geld hoeft niet de enige stok achter de deur te zijn.

Elk serieus commitment kan helpen. Dus ook een afspraak met een vriend(in) om tegelijkertijd aan de slag te gaan, ieder in het eigen huis. Als je elkaar daarna opbelt, dan wil je niet het succesverhaal van de ander horen, terwijl je zelf niets te vertellen hebt.

Op zoek naar meer basisstructuur of commitment? Stel je vraag en ontdek wat ik voor je kan doen.