zondag 27 januari 2008

Voor een echt succesvol leven

Vandaag was ik aanwezig bij Lezen etcetera live, een live versie van de boekenbijlage van het NRC. Ik geloof dat het ook ergens op de radio wordt uitgezonden. Het is een boekenprogramma dat maandelijks plaatsvindt in de kelder van boekhandel Donner, daar is een theater. Dat was afgeladen vol, ik wist niet dat het zo populair was.

Ik kwam voor Bas Haring, de filosoof. Zijn boek heet: Voor een echt succesvol leven. Ik heb het boek niet gelezen, maar uit het gesprek maak ik op dat het succes ter discussie stelt. Wat heb je eigenlijk aan succes? Is succes wel goed voor je? Als je je kapot werkt heb je misschien wel succes in je werk, maar je wordt er niet gezonder op.

Alles hangt natuurlijk af van je definitie van succes. In elk geval is succes niet hetzelfde als geluk, dat benadrukte Bas Haring nog maar eens. En hij vroeg zich af of het wel nodig is om iets te bereiken tijdens je leven. In zijn woorden klonk door dat dat niet altijd nodig is. Als je er blij van wordt, prima. Maar als je liever iets eenvoudigs doet en helemaal niet zo nodig succes hoeft, ook goed. Het komt er eigenlijk op neer, dat je daar goed over nadenkt voor jezelf.

Bas Haring gaf een leuk voorbeeld van hoe dat bij hem werkt. Hij deed eens mee aan een estafette. Twee klassen liepen tegen elkaar. Toen hij moest lopen lag zijn klas voor. En hij dacht: wat maakt het uit of ik hard loop? Als wij winnen dan moet ik me kapot rennen en winnen er 10 mensen. Als de ander wint kan ik rustig aan doen en winnen er ook 10 mensen. In zijn hoofd was dat resultaat hetzelfde: één klas zou winnen, maar in het eerste geval moest hij hard lopen en in het tweede geval niet. En dus kiest hij voor het tweede, want dat is voor hem het beste alternatief. Niet het winnen, maar het rustig aan doen.

Wel een originele invalshoek, die je in elk geval helpt om er eens op een andere manier tegenaan te kijken. Oh, hij maakte er natuurlijk geen vrienden mee, zijn klasgenoten begrepen weinig van zijn redenering.

zaterdag 26 januari 2008

Blauwe maandag

Afgelopen maandag zou de meest deprimerende dag van het jaar zijn, zo hebben onderzoekers uitgerekend. Het is een maandag en dan zijn veel mensen al niet zo vrolijk, met de hele werkweek nog voor zich. Het was donker en somber weer. We hebben net ontdekt dat ons salaris niet meevalt en we moeten bovendien toegeven dat onze goede voornemens weer op niks zijn uitgelopen. Al met al genoeg om in een lichte depressie te raken.

Dan is het nu in elk geval fijn om te beseffen dat we die blauwe maandag voorlopig weer achter de rug hebben. Daar kikker je van op, zo'n gedachte.

En wat betreft goede voornemens: geef het nog niet op!
In de eerste plaats kun je altijd weer opnieuw goede voornemens maken, laat dat niet afhangen van een toevallige datum als 1 januari.

En in de tweede plaats kun je ook eens anders kijken naar goede voornemens: zie het als doelen. En in elk bedrijf weet je: je jaarplan wordt toch niet gerealiseerd. Maar het is wel nuttig om een plan te hebben. Een plan geeft richting aan je handelen, maakt het makkelijker om te kiezen en prioriteiten te stellen. Gedurende het jaar gebeuren er allerlei dingen en daarom stel je je plan bij en kom je uiteindelijk ergens anders uit dan in je plan stond. Maar daarmee is je plan nog niet waardeloos.

Kijk eens op dezelfde manier aan tegen goede voornemens: het is een soort jaarplan. Je stelt het bij, je komt onverwachte dingen tegen. Maar het is wel handig om een soort van kader te hebben. Op die manier hoef je niet zoveel op te hangen aan het realiseren van je goede voornemens. En is het dus ook niet iets om depressief van te worden.

vrijdag 25 januari 2008

Soms zit het mee...

Je hebt van die dagen, dan lukt alles, moeiteloos.
En je hebt ook dagen dan lijkt er niets goed te gaan.

Neem vandaag. Ik had goed geslapen en stond energiek op. Daar lag het niet aan. Daarna ging het mis. Ik had een afspraak met een klant. De klant was dat echter vergeten. Thuisgekomen maar een beetje gewerkt, maar niemand beantwoord mijn e-mails en als ik iemand probeer te bellen dan nemen ze niet op.

Toen dacht ik: laat ik het huis uitgaan en wat dingen in de stad gaan halen. Dom, want uiteraard hadden ze niet wat ik zocht. De kleding die ik eerder had gezien was uitverkocht of paste niet. De CD die ik zocht was er ook al niet.

Ik weet het, het zijn allemaal geen echte problemen. Maar ook die dagelijkse kleine tegenslagen kunnen je zoveel energie kosten. Nu geef ik het maar op en ga ik tv kijken. Als tenminste de kabel het doet en de hd-speler niet vastloopt.

woensdag 23 januari 2008

Opruimen in je slaap

Waarom we precies slapen, daar zijn de geleerden het nog steeds niet over eens. Als we niet slapen gaan we dood, dat is wel duidelijk, maar waarom dat is, dat weten we niet.

Blijkbaar zijn wetenschappers het er nu wel over eens dat we tijdens onze slaap de belevenissen van de dag ervoor nog eens herhalen in onze hersenen. Maar wat er dan gebeurt weten ze dan weer niet.

Nu lees ik in de krant (NRC 22 januari 2008) dat slapen er toe dient om je hersenen op te ruimen. Intuïtief lijkt dat ook wel te kloppen. Iedereen kent wel het gevoel dat je hoofd vol zit na een drukke dag. Je kunt dan geen nieuwe informatie meer opnemen. Als je dan gaat slapen, dan kan er weer iets bij. Overigens kan dat ook als je even iets ontspannends gaat doen, is mijn ervaring, maar dat hebben ze niet onderzocht. En het zou best kunnen dat slapen veel meer ruimte oplevert.

Lekker idee, dat je in je slaap kunt opruimen. Je kon al slapend leren en nu kun je ook slapend opruimen. Jammer dat het alleen voor je hersens geldt en niet voor je huis.


Maar het kan natuurlijk wel helpen om het allemaal weer wat helderder te krijgen. Even rust nemen is vaak goed, om daarna weer met volle kracht aan het werk te gaan. En veel mensen slapen te weinig. Dan wordt het niet makkelijker om de energie op te brengen om te gaan opruimen. Meer slaap! Dat is nog eens een goed voornemen.

zaterdag 19 januari 2008

Mailstress (3)

Eerder schreef ik over mailstress. Wat ook een gewoonte zou kunnen worden is even nadenken voordat je op reply klikt. Is het wel handig om te reageren via mail? Kan ik niet beter even bellen of langs lopen? Als iets gevoelig ligt of meer uitleg nodig heeft, dan is het handiger om even rechtstreeks met elkaar te praten.

Dat is juist het mooie van deze tijd: je hebt meerdere middelen tot je beschikking en je kunt kiezen. Doe dat dan ook. Mail is prima om mensen te informeren over zakelijke dingen. En om de dezelfde informatie op hetzelfde moment bij veel mensen te krijgen. Of om afspraken te maken met een aantal mensen tegelijk.

Soms is het ook gewoon sneller om even te bellen of langs te gaan. Iedereen kent wel van die eindeloze maildiscussies over een afspraak of over wat dan ook. Als het onderwerp wat ingewikkelder is, dan zit je al snel meerdere keren heen en weer te mailen. Dat kost steeds weer even tijd en je moet steeds weer even over het onderwerp nadenken. Als je er één keer 10 minuten rechtstreeks over praat, is het geregeld en voor iedereen duidelijk. Dan kun je daarna eventueel de afspraak via mail bevestigen. Uiteindelijk ben je dan minder tijd kwijt.

vrijdag 18 januari 2008

Boekenbeurs

We hebben allemaal onze zwakke punten. Het mijne is boeken. En dan is een boekenbeurs een onweerstaanbaar iets.

Zo nu en dan organiseert het Centraal Boekhuis een boekenfestijn, zoals ze het zelf noemen. Dan verkopen ze hun restanten en lichtbeschadigde boeken met korting. Eén keer per jaar is dat circus in Rotterdam. Een hal vol boeken.

Lang van te voren zet ik de datum al in mijn agenda. Het liefst ga ik meteen op de eerste dag, dan is er het meeste keus. Ik leg geld opzij, zodat het niet op mijn normale uitgaven drukt. Dat geld wat ik opzij heb gelegd is ook meteen mijn budget. Meer mag ik niet uitgeven van mezelf. Maar ik zorg er meestal wel voor dat het bedrag hoog genoeg is.

Zo'n twee maanden voordat de beurs is, mag ik van mezelf geen nieuwe boeken meer kopen. Anders zul je net zien dat ik dat boek voor een lagere prijs op de beurs vind. Die twee maanden dat ik niks koop compenseren dan weer een beetje voor de aankopen op de beurs.

En dan mag ik me helemaal uitleven, alleen beperkt door mijn budget en de hoeveelheid boeken die ik kan dragen. Heerlijk. Ik koop managementboeken, muziekboeken, een boekje over mijn eerstvolgende vakantiebestemming, pockets om mee te nemen tijdens die vakantie en nog wat romans.

Eigenlijk vind ik mezelf dan nog best kritisch. Ik heb regels over wat ik wel en niet koop: dingen die ik totaal niet ken of die ik normaal gesproken leen, die koop ik niet. Maar natuurlijk koop ik veel te veel.

Als ik terugkom ben ik doodmoe, maar erg tevreden over mezelf. Ik heb mijn verslaving weer even uitgeleefd, mijn shot gehad en ik kan er weer even tegen. Tot de volgende beurs.

woensdag 16 januari 2008

Alleen vandaag

Op de coachingskalender las ik iets over Reiki. Op zich ben ik daar niet mee bezig, maar dit was wel een goeie. Reiki kent leefregels. Het is niet zo dat je daar naar moét leven, het zijn meer aanwijzingen voor hoe je het beter zou kunnen doen. Al die regels beginnen met: Alleen vandaag, bijvoorbeeld: alleen vandaag maak ik me geen zorgen; alleen vandaag ben ik dankbaar voor alles wat ik heb. Of: alleen vandaag ben ik vriendelijk voor alles wat leeft.

Het mooie hieraan is dat het de zaak behapbaar maakt. Je hele leven je geen zorgen maken, dat is niet te doen. Altijd dankbaar zijn, tja, daar begin je maar niet eens aan. Maar alleen vandaag, dat lukt me misschien wel. Het is een beetje de filosofie van de anonieme alcoholisten: één dag tegelijk.

Zo kun je het ook met opruimen doen: alleen vandaag ruim ik mijn post op, alleen vandaag besteed ik een kwartier aan opruimen, alleen vandaag ruim ik de vaat op. Als je vooraf al gaat bepalen dat het elke dag moet, dan raak je al ontmoedigd en wordt het ook meteen moeten. En je denkt al meteen: dat hou ik toch niet vol. Maar alleen vandaag, dat kan ik wel.